Ο ναός του Αγίου Νικολάου Νεστορίου και η ανέγερσίς του κατόπιν γενομένου θαύματος
Το Νεστόριο είναι μία όμορφη και ιστορική κωμόπολη του Νομού Καστοριάς, ευρισκόμενη στους πρόποδες του όρους Γράμμος. Οι κάτοικοί του είναι Μακεδόνες γηγενείς και διακρίνονται για τη φιλοπατρία τους, την εργατικότητα, την ευγένεια του χαρακτήρα και τη θεοσέβειά τους. Τεκμήριο τής εν λόγω θεοσέβειας των Νεστοριτών αποτελεί η πλειάδα των ιερών ναών, οι οποίοι είναι κτισμένοι εντός και πέριξ του χωριού τους.
Στους προαναφερόμενους ναούς του Νεστορίου περιλαμβάνεται κι ένας που είναι αφιερωμένος στον άγιο Νικόλαο και βρίσκεται σε απόσταση 3 – 4 χιλιομέτρων έξω από τον οικισμό τού Νεστορίου, στον οδικό κόμβο του χωριού Αγία Άννα. Ο ναός αυτός ανεγέρθηκε κατά το έτος 1975 απ’ τον αείμνηστο Νεστορίτη οικοδόμο κι εργολάβο Ιωάννη Βυσούλη (1902 – 1989), κατόπιν γενομένου θαύματος. Το θαύμα αυτό παρουσιάζεται εν συντομία ακολούθως.
Κατά το έτος 1963 ο άριστος οικοδόμος Ιωάννης Βυσούλης έκτιζε μία οικία στο Δενδροχώρι Καστοριάς και είχε προσλάβει προς τούτο μερικούς εργάτες απ΄ το ίδιο χωριό. Μια ημέρα, ένας από τους εργάτες έφερε στο χώρο της αναγειρόμενης οικοδομής και το μικρό αγόρι του ηλικίας 5 – 6 ετών για να παίζει εκεί τριγύρω, κι αυτό ξεκίνησε να παίζει. Σε κάποια στιγμή, το παιδάκι πλησίασε απαρατήρητο έναν βαθύ λάκκο γεμάτον με σβησμένο ασβέστη, που βρισκόταν δίπλα στην οικοδομή και άρχισε να τρέχει γύρω του. Ενώ έτρεχε όμως σκόνταψε κι έπεσε μέσα στον ασβέστη.
Ο πατέρας του παιδιού και ο Ιωάννης Βυσούλης όταν είδαν αυτό το τραγικό συμβάν πήδηξαν κι αυτοί μέσα στο λάκκο κι ανέσυραν απ΄ τον ασβέστη το μικρό αγόρι, που ήταν ζωντανό μεν, αλλά με πολλά και σοβαρά εγκαύματα στο πρόσωπο, στα μάτια, στα χέρια και στα πόδια του. Ακολούθως το μετέφεραν στο Νοσοκομείο Καστοριάς για να του παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες κι εν ανάγκη να νοσηλευτεί εκεί.
Στο Νοσοκομείο οι γιατροί διαπίστωσαν με ικανοποίηση, ότι τα εγκαύματα στα μάτια του παιδιού ήταν μόνο εξωτερικά και γι αυτό δεν είχε πειραχθεί η όρασή του. Συνεπέραναν μάλιστα και είπαν στο γονέα του παιδιού και στον Βυσούλη, ότι ο μικρός, όταν έπεσε μέσα στον ασβέστη “είχε άγιο” και γι’ αυτό πρόλαβε κι έκλεισε ερμητικά τα μάτια του, με αποτέλεσμα αυτά να σωθούν.
Ο ευσεβής εργολάβος Ιωάννης Βυσούλης, αμέσως μετά την αίσια έκβαση του περιγραφόμενου γεγονότος, θεώρησε, ορθώς, την ανέλπιστη σωτηρία του μικρού παιδιού ως μεγάλο θαύμα του αγίου Νικολάου που εόρταζε κατ΄ εκείνη την ημέρα. Αποφάσισε λοιπόν ως ελάχιστη έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον ευεργέτη του άγιο Νικόλαο να κτίσει επ’ ονόματί του έναν ιερό ναό στο Νεστόριο. Κι αυτό έπραξε μερικά χρόνια αργότερα, περί το έτος 1975. Μετέφερε δίπλα στον οδικό κόμβο της Αγίας Άννας κατάλληλους λίθους από ένα κοντινό λατομείο, τους λάξευσε επιμελώς κι έκτισε ο ίδιος με τα χέρια του και χωρίς τη βοήθεια κανενός εργάτη, τον εκεί υπάρχοντα ιερό ναό του Αγίου Νικολάου. Ο ναός αυτός θυμίζει μέχρι σήμερα και θα θυμίζει όσο θα υπάρχει όρθιος, στους πάμπολλους χριστιανούς που διέρχονται καθημερινώς από μπροστά του, καθώς και στους προσευχόμενους εντός του, το περιγραφόμενο θαύμα τής σωτηρίας του μικρού παιδιού από τον άγιο Νικόλαο.
Ας είναι δοξασμένο το όνομα του αγίου Νικολάου, και αιωνία η μνήμη τού ευσεβούς Νεστορίτου Ιωάννου Βυσούλη, κτήτορος του εξεταζόμενου ιερού ναού.
Γιώργος Αλεξίου,
τ. δάσκαλος Νεστορίου.
