Γρηγόρης Χάτσιος: “Έφτασα στα όρια σωματικής εξάντλησης και ψυχικής εξουθένωσης – Παραμένω στις επάλξεις”
Σε αυτές τις πρωτόγνωρα κρίσιμες και συνάμα τραγικές ώρες το Νοσοκομείο Καστοριάς αθόρυβα, μεθοδικά και αποτελεσματικά στέκεται όρθιο στην μάχη απέναντι στον αόρατο εχθρό, ακολουθώντας πιστά και συντεταγμένα τις οδηγίες του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) και του Υπουργείου Υγείας σε όλα τα επίπεδα, επιχειρησιακά και ενημέρωσης.
Το νοσοκομείο είχε την θλιβερή ατυχία, μοναδική ίσως περίπτωση στον κόσμο, να χτυπηθεί πρώτο από τον ιό, απροειδοποίητα και εκ των έσω. Το πρώτο κρούσμα στην Δυτ. Μακεδονία ήταν εργαζόμενος του νοσοκομείου. Η ιχνηλάτηση και οι μαζικές αιτήσεις (πραγματικών ή προσχηματικών) αναρρωτικών και άλλων αδειών, είχε σαν αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό του προσωπικού, συμπεριλαμβανομένων διευθυντών και προϊσταμένων να βρεθεί εκτός υπηρεσίας.
Παρά τον αποδεκατισμό του προσωπικού του, το Νοσοκομείο άντεξε χάρη στην υπεράνθρωπη προσπάθεια και τα εξαντλητικά ωράρια του εναπομείναντος ιατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού και λοιπού προσωπικού και συνεχίζει αδιάλειπτα την λειτουργία του εξυπηρετώντας τα επείγοντα περιστατικά και τα διαρκώς αυξανόμενα ύποπτα και επιβεβαιωμένα κρούσματα κορονοϊού.
Με σκληρή δουλειά, προγραμματισμό, υπευθυνότητα και αυστηρά μέτρα ατομικής προστασίας και απολυμάνσεων, αντιμετωπίζουμε τον ιό στην μικροκοινωνία μας. Το αρχικό ποσοστό θετικών δειγμάτων στο προσωπικό του νοσοκομείου άγγιζε το 15%. Σύμφωνα με τα μοντέλα επιδημιολογικής εξάπλωσης του κορονοϊού σήμερα, 20 ημέρες μετά, θα έπρεπε να έχουμε εξάπλωση στο 100% των εργαζομένων. Στον κίνδυνο να θεωρηθούμε μια “υγειονομική βόμβα” και βιώνοντας φαινόμενα ρατσισμού τύπου “Σπιναλόγκα” προχωρήσαμε, μετά από συνεννόηση με την 3η ΥΠΕ, σε προληπτικό έλεγχο του προσωπικού. Τα αποτελέσματα των δειγμάτων των τελευταίων ημερών σε πάνω από 130 εργαζόμενους, και μάλιστα στην πρώτη γραμμή νοσηλείας, είναι εξαιρετικά καλά και δείχνουν ποσοστό θετικών δειγμάτων μόλις 3%.
Με 35 επιβεβαιωμένα κρούσματα και πάνω από 50 νοσηλείες, διαθέτοντας τα πενιχρά μέσα και υποδομές ενός μικρού περιφερειακού νοσοκομείου, αυτό είναι άθλος.
Θέλω να είμαι ειλικρινής και σαφέστατος. Τα παραπάνω στοιχεία αφορούν το σήμερα και την μικροκοινότητα του Νοσοκομείου μας. Τις τελευταίες ημέρες εμφανίζονται σοβαρά περιστατικά κρουσμάτων συμπολιτών μας από διάφορες περιοχές με ανησυχητικά αυξητική τάση. Η δευτερογενής μετάδοση στην κοινότητα φαίνεται ότι είναι γεγονός. Τα μέτρα περιορισμού στην κίνηση σίγουρα θα συμβάλλουν στον περιορισμό της εξάπλωσης. Η εκτίμηση μου όμως, είναι ότι δυστυχώς εμείς, ως περιοχή, είμαστε πολλές μέρες πιο μπροστά στην επιδημιολογική εξάπλωση από τον μέσο όρο της Ελληνικής επικράτειας. Ελπίζω και εύχομαι να μείνουμε σε αυτά και να έχουμε μείωση των κρουσμάτων το επόμενο διάστημα.
Εκ μέρους όλων των εργαζομένων, εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια για τα πρώτα θύματα της νόσου, εύχομαι στους νοσούντες περαστικά και ταχεία ανάρρωση και ευχαριστώ θερμά όλους τους δωρητές, ανώνυμους και επώνυμους, που συγκινητικά μας συμπαραστέκονται αυτές τις δύσκολες ώρες.
Κάποιοι τάχθηκαν να φυλάγουν Θερμοπύλες. Εμείς ταχθήκαμε να υπερασπιζόμαστε τις Θερμοπύλες. Να δίνουμε την μάχη καθημερινά και ασταμάτητα. Με κόπο ΚΑΙ κινδύνους ΚΑΙ θύματα. Είναι ένας πραγματικός πόλεμος. Και όπως σε κάθε πόλεμο υπάρχουν ήρωες, μαχητές, φυγόπονοι, ριψάσπιδες και κατάσκοποι. Γνωριζόμαστε πια.
Αισθανόμαστε πικραμένοι από την (καλοδεχούμενη) όψιμη όμως κινητοποίηση κάποιων τοπικών φορέων και από την ανευθυνότητα ορισμένων άκαπνων χειριστών του πληκτρολογίου (σε αντίθεση με τους σοβαρούς δημοσιογράφους) που κριτικάρουν και σχολιάζουν από τα μαξιλαράκια των καναπέδων τους.
Ευχαριστώ όλους τους εργαζόμενους του νοσοκομείου για τις καλές υπηρεσίες που προσφέρουν και το υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού. Κρατώ όμως μέσα στην καρδιά μου εκείνο τον μικρό αριθμό των στενών μου συνεργατών που στάθηκαν δίπλα μου ατελείωτες ώρες με αυταπάρνηση, αίσθημα καθήκοντος και κοινωνικής ευθύνης. Τους αγαπώ και τους είμαι ευγνώμων.
Τον τελευταίο μήνα είμαι καθημερινά (και τα ΣΚ και αργίες) τουλάχιστον 16 ώρες στο νοσοκομείο εργαζόμενος πυρετωδώς και ασταμάτητα, δίνοντας λύσεις και αντιμετωπίζοντας προβλήματα με καθεστώς κατεπείγοντος, μόνιμης έντασης και άγχους για την προάσπιση του αγαθού της δημόσιας υγείας των συμπολιτών μου. Έφτασα πλέον στα όρια της σωματικής εξάντλησης και της ψυχικής εξουθένωσης. Προς το παρόν, και παρά τις όποιες προσπάθειες υπονόμευσης, παραμένω στις επάλξεις δίπλα στο ιατρονοσηλευτικό και άλλο προσωπικό και στο τέλος θα βγούμε μαζί νικητές.
Χάτσιος Γρηγόρης
Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Καστοριάς
