Η 3Η Γενική Συνέλευση των ΕΝ.ΔΗΜΟ.
Η αντίστροφη μέτρηση για τις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές ξεκίνησε. Οι ΕΝ.ΔΗΜΟ συνεπείς στις ιδρυτικές τους αρχές όπως αποτυπώνονται στο καταστατικό και τους στόχους τους, προσαρμόζονται στις απαιτήσεις της εποχής και ατενίζουν το μέλλον με θάρρος και όραμα. Αν και το οικονομικό περιβάλλον έχει αρχίσει να γίνεται ασφυκτικό, η κοινωνική κρίση έχει διευρυνθεί, οι μάχες έχουν υποτονήσει, η εκπροσώπησή μας στο δημοτικό συμβούλιο είναι μικρή, παρόλα αυτά οφείλουμε να προχωράμε και να επαναπροσδιορίζουμε τις κατευθύνσεις μας, ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Πέφτει στους ΕΝ.ΔΗΜΟ. λοιπόν ένα μεγάλο βάρος και ευθύνη μαζί. Είναι η μοναδική πολιτική συλλογικότητα που ξεκίνησε αυθόρμητα, έδωσε πολλές καινοτόμες προτάσεις άσχετα αν ευόδωσαν και εισακούστηκαν, είχε δημόσιες παρεμβάσεις με ένα διαφορετικό πολιτικό ύφος, όπου η αντιπολίτευση που άσκησε και ασκεί ήταν κατά το δυνατόν πολιτισμένη και δημιουργική, που στόχο έβαλε το πλάτεμα της δημοκρατίας και τις βάσεις για ένα πρωτόλειο σύστημα άμεσης δημοκρατίας.
Η μοναδική πολιτική συλλογικότητα που τα μέλη της ακόμα και μετά το τέλος των εκλογών παρέμειναν και νιώθουν ακόμα μέλη συλλογικότητας. Μια ομάδα που προτάσσει το συλλογικό όργανο και όχι συγκεκριμένα πρόσωπα.
Σας καλούμε λοιπόν στην 3η Γενική μας Συνέλευση, να αξιολογήσουμε την πορεία μας, να επανπροσδιορίσουμε τους στόχους μας, να αναζωπυρώσουμε το ενδιαφέρον για την πολιτική.
Το κάλεσμα δεν είναι μόνο για τα τακτικά μέλη, αλλά για όλους τους φίλους που θέλουν να μάθουν και να συμβάλουν σε αυτό το εγχείρημα της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Οι λόγοι που ήταν αγχωμένη η καθηγήτρια, δεν είναι άλλοι από τις δικαστικές αποφάσεις που εκκρεμούσαν με τον εν διαστάσει σύζυγό της και ο αποχωρισμός της από την 6χρονη κόρη της την οποία λατρεύει. «Όχι. Δεν πιστεύω ότι έχει κάνει από μόνη της κακό στον εαυτό της. Είχε προβλήματα αλλά το πάλευε. Κάθε μέρα ξυπνούσε με την ελπίδα ότι κάτι καλύτερο θα γίνει… Και τα οικονομικά τα πάλευε με τη βοήθεια της μητέρας μου. Το όνειρό της ήταν να είναι κοντά στο παιδί της… Δυσκολεύτηκε να το κάνει και το μεγάλωσε μόνη της… Δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάει στο παιδι της. Θα έκανε τα αδύνατα δυνατά… Για τη Βαϊα το παιδί της ήταν η ζωή της ολόκληρη» είπε η αδερφή της.
