Θεωρείο: Το παιχνίδι με τις ημερομηνίες των εκλογών
Τα εκλογικά σενάρια και μαζί οι πιθανές… ημερομηνίες για να στηθούν κάλπες δίνουν και παίρνουν τις τελευταίες ημέρες. Μεταξύ άλλων συζητιούνται η 18η Σεπτεμβρίου, η 25η Σεπτεμβρίου και η δεύτερη μέρα του Οκτωβρίου, η οποία όμως πρακτικά δεν μπορεί να είναι ημερομηνία εκλογών. Ο λόγος είναι πως εάν οι κάλπες στηθούν τότε, οι επαναληπτικές θα πέσουν, με βάση τη μίνιμουμ απόσταση, στο τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου, που ο κόσμος πάει εκδρομές. Συνεπώς η αποχή –που είναι και ο μεγαλύτερος ίσως «αντίπαλος» της κυβέρνησης– θα είναι ακόμα πιο πιθανή. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί κάποιος να αντιτείνει πως οι εκλογές θα οριστούν για την επόμενη Κυριακή, 6 Νοεμβρίου. Η απάντηση είναι πως πάνε πολύ μακριά και ως εκ τούτου το σενάριο για εκλογές στις 2 Οκτωβρίου είναι εξαιρετικά απίθανο.
Οι κίνδυνοι
Για τα αρνητικά της πρόωρης εκλογολογίας η στήλη σάς έχει ξαναγράψει. Μεταξύ άλλων, είναι πρωτοφανές να συζητάνε όλοι για… ημερομηνίες πρόωρων εκλογών, αφαιρώντας το βασικό πλεονέκτημα που έχει μια τέτοια απόφαση: τον αιφνιδιασμό. Από εκεί και πέρα υπάρχει ένα ακόμα μειονέκτημα που δεν είναι ούτε πολιτικό ούτε τακτικιστικό. Είναι εθνικό. Με τον Ερντογάν σε μόνιμο παροξυσμό, η εκλογολογία τού δίνει το δικαίωμα να κάνει το δικό του παιχνίδι, κατά το δοκούν. Θα το μεταφέρω όπως μου το είπε πολύπειρος διπλωμάτης: παραδίδεις την πρωτοβουλία των εξελίξεων στην Τουρκία. Εξ ου και ορθώς χθες Ντόρα, Γεραπετρίτης και Οικονόμου χαμήλωσαν την εκλογολογία, όπως μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά σε άλλο ρεπορτάζ.
Εισηγήσεις
Επειδή όταν ξεκινά μια τέτοια συζήτηση δεν κόβεται εύκολα, στο πρωθυπουργικό γραφείο φθάνουν εισηγήσεις για μίνι ανασχηματισμό. Οι εισηγήσεις είναι πιο «σοβαρές» από την τελευταία «ανασχηματολογία», η οποία ήταν ένα πουκάμισο αδειανό. Τι λένε; Μιλάνε για ένα μικρό «λίφτινγκ» στην κυβέρνηση, που ταυτόχρονα θα στείλει μήνυμα τόσο στο εσωτερικό της όσο και στην αντιπολίτευση πως οι αποφάσεις για κάλπες πράγματι δεν έχουν ληφθεί.
Νίκη Βουλγαρίας
Οσον αφορά τη χθεσινή συζήτηση για τα Δυτ. Βαλκάνια, υπήρξαν εξελίξεις: η Βουλγαρία κατάφερε να επιτύχει μία νίκη, εντάσσοντας στο διαπραγματευτικό πλαίσιο για την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας τη διμερή συμφωνία Σκοπίων – Σόφιας. Είναι βέβαιο πως η νίκη αυτή των Βουλγάρων θα φέρει αντίδραση στη Βόρεια Μακεδονία, καθώς οι Βούλγαροι θέλουν ουσιαστικά να αποδεχθούν οι γείτονές τους τη δική τους οπτική, που απομειώνει την εθνική «μακεδονική» συνείδηση και θα συνοδεύεται με αλλαγή συντάγματος. Δύσκολα πράγματα για ένα μικρό έθνος που η διαρκής αναζήτηση εθνικής ταυτότητας αποτελεί κρίσιμο συνεκτικό στοιχείο πολιτικά και κοινωνικά.
