Οι «κατίνες» της γειτονιάς. Γράφει η Τάνια Ώττα
Ακόμη κι αν αλλάξεις πεζοδρόμιο, δυστυχώς, δεν θα αποφύγεις τις λεγόμενες «κατίνες» που έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το ρόλο της απλής κουτσομπόλας. Οι σύγχρονες κατίνες έχουν γίνει πλέον φαινόμενο που εξαπλώνεται με γοργούς ρυθμούς, έχοντας στη διάθεσή τους, εκτός από τα μάτια και τα αφτιά τους, το διαδίκτυο και τις έξυπνες κινητές συσκευές για να διευκολύνεται ο δύσκολος ρόλος τους να εκτελούν καθήκοντα «κάμερας ασφαλείας». Οι «κατίνες» της γειτονιάς ή του χωριού δεν αφήνουν τίποτα να ξεφύγει από το οπτικό τους πεδίο και όχι μόνο. Το μειονέκτημα της μικρής κοινωνίας βλέπετε, να παρατηρούνται τα πάντα και να σχολιάζονται ποικιλοτρόπως, να βγαίνουν διάφορα συμπεράσματα και φήμες που αρέσουν σε κάποια αυτιά. Αυτά τα αυτιά που ηδονίζονται στο κοτσομπολιό.
Κάτι τους τραβάει αυτούς τους ανθρώπους να παρατηρούν τα πάντα, να θέλουν να μαθαίνουν τα πάντα και να κοιτούν μέσα από την κλειδαρότρυπα, σαν ηδονοβλεψίες, για να ικανοποιήσουν αυτό το αχόρταγο αίσθημα της μικροπρέπειας που τους χαρακτηρίζει.
Τι ώρα βγήκες από το σπίτι σου, τι ώρα γύρισες, με ποιους ήσουν έξω, τι φορούσες, πως ήταν η εμφάνισή σου, με ποιους μίλησες, ποιους χαιρέτησες, τι έφαγες, τι ήπιες και πολλά ακόμη δεν ξεφεύγουν από την αντίληψη αυτών που μόλις ακούσουν τον ήχο της πόρτας του σπιτιού σου ή τον ήχο του αυτοκινήτου σου, εξιτάρονται κι αρχίσουν τα σχόλια και τα συμπεράσματα. Σαν αθλητικοί σχολιαστές, που παρακολουθούν τη ζωή σου σαν να είναι ποδοσφαιρικός αγώνας και περιμένουν με αγωνία το γκολ για να φωνάξουν και να το ευχαριστηθούν.
Προσωπικά δεν μου προκαλεί καθόλου εντύπωση, ίσα ίσα που το έχω συνηθίσει πλέον και γι’ αυτό το αγνοώ αποτελεσματικά. Για όσους ενοχλούνται όμως , ένα έχω να πω. Δεν αξίζει να ασχοληθείς και να χαλάς τη διάθεσή σου για ανθρώπους που υποτιμούν τη δική τους ζωή κι ασχολούνται με τις ζωές των άλλων. Δεν ζηλεύουμε καθόλου τις τέλειες ζωές των σχολιαστών μας, ούτε τις ατσαλάκωτες εικόνες τους, και μάλιστα χαιρόμαστε που είναι τόσο άψογα όλα στη δική τους ζωή ώστε να βρίσκουν χρόνο να ασχολούνται με τους γύρω. Κάποιοι άνθρωποι επιλέγουν να τρέφουν τον εαυτό τους με πολύτιμα πράγματα και να τον γεμίζουν με υπέροχα συναισθήματα, να περιβάλλονται από ξεχωριστούς ανθρώπους, όμορφους εσωτερικά και αληθινούς, ενώ κάποιοι άλλοι θέλουν ξένη τροφή για να ζήσουν και να χορτάσουν το αδηφάγο κατινίστικο εγώ τους.
Οι άνθρωποι που έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση δεν τους αγγίζουν τα βέλη της σύγχρονης «κατίνας». Μόνο αν έχει ανασφάλειες γίνεσαι εύκολο θύμα αυτών που είναι συνεχώς με τα κιάλια στο χέρι, παρατηρούν και καταγράφουν.
Αυτό που έχει σημασία στη ζωή είναι η πρόοδος και όχι η τελειότητα. Προοδεύοντας, προχωράς μπροστά κι αποκτά νόημα η ζωή σου. Δικαιώνεται η προσπάθειά σου και παίρνει αξία ο κόπος σου. Και επειδή η ζωή μας είναι καθαρά προσωπική μας υπόθεση, επιλέγουμε να ασχοληθούμε με αυτήν και με τους ανθρώπους που αγαπάμε και στέλνουμε τα χαιρετίσματά μας στις «κατίνες».
