O Φώτης Σεργουλόπουλος σε τηλεοπτική του συνέντευξη μίλησε για την εμπειρία του να είναι γονιός ενώ επίσης τόνισε πως δεν θέλει να γίνονται μαθητικές παρελάσεις.
O Φώτης Σεργουλόπουλος σε συνέντευξη του στον ALPHA σε εκπομπή που την παρουσιάζει ο Αντώνης Σρόιτερ τόνισε μεταξύ άλλων πως το βρίσκει εύκολο να είναι γονιός, ενώ ανέφερε πως δεν θέλει να γίνονται μαθητικές παρελάσεις.
Αρχικά τόνισε: «Δεν είναι δύσκολο, είναι πολύ εύκολο να είσαι γονιός, δε βρίσκω κάποια δυσκολία. Δε χρειάζεται να πας σε σχολείο. Δε ξέρω αν φταίει που το παιδί μου είναι μικρό, αν εγώ είμαι καλός γονιός ή αν το παιδί μου είναι πολύ εύκολο αλλά δεν είναι κάτι δύσκολο. Δε χρειάζεται να μάθεις, μπορείς να παίρνεις συμβουλές αλλά δεν είναι δύσκολο, είναι απλό πράγμα».
Όσο για το πως είναι ο ίδιος σαν πατέρας; «Είμαι λίγο αυστηρός σαν μπαμπάς. Τηρώ τους κανόνες. Πρέπει να υπάρχουν κανόνες. Έτσι πιστεύω. Τους κανόνες πρέπει να τους ακολουθώ πρώτα εγώ. Είμαι πειθαρχημένος. Στεναχωριέμαι πολλές φορές αν δω να αντιδρά και θυμώνω. Δεν θέλω να θυμώνω. Συνεννοούμαστε. Είναι ένα πολύ καλό παιδί… Με τρομάζει η εφηβεία. Πιστεύω όταν γίνεσαι γονιός κάνεις μια προβολή του εαυτού σου. Θυμάσαι αυτά που είχες κάνει εσύ… Θυμάμαι τη δική μου εφηβεία. Ήμουν μούγκα, κάτω το κεφάλι, μηδέν. Ήξερα ότι αυτό το σιωπηλό τους σπάει τα νεύρα. Ο Γιώργος είναι ερωτευμένος. Θέλανε να παντρευτούν, είχαν δώσει λόγους γάμου. Το κοριτσάκι αυτό τελικά του είπε ότι αγαπά άλλον. Είχαμε δράματα, μου είπε “πως θα το ξεπεράσω τόσα χρόνια που περάσαμε μαζί”. Είναι μόνο 7.5, κλάμα πολύ. Γέλαγα αλλά έκανα ότι κλαίω».
Μάλιστα, αναφέρθηκε και στα προβλήματα που έχει φέρει ο κορονοϊός στα παιδιά, λέγοντας: «Τα παιδιά πρέπει να βγαίνουν έξω και να έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά. Εγώ από τα παιδικά μου χρόνια με θυμάμαι να είμαι έξω και να παίζω δε θυμάμαι το διάβασμα, αυτά τα παιδιά θα θυμούνται το διάβασμα… Είναι αφύσικο το παιδί να ζει αυτό το πράγμα και πραγματικά δε ξέρω τι θα τους αφήσει. Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Ευτυχώς αυτή την περίοδο βρίσκομαι κοντά και δε χρειάζεται να λείπω. Νομίζω θα έπρεπε να χαθεί μια χρονιά, να ζήσουν με τους φίλους τους, τη ζωή τους, να μην έρχονται σε κρίση με τους γονείς τους, οι γονείς δεν είναι εκπαιδευτικοί, δε μπορούν να διαχειριστούν κάποια πράγματα».
