Συγκλονίζει τραυματιοφορέας με κορονοϊό: Παλεύω εννέα ημέρες για να ζήσω, δε μπορώ να πάρω αναπνοή
Ο κορονοϊός «χτυπάει» τους πάντες, ακόμα και αυτούς που δίνουν τα πάντα για να βοηθήσουν τον συνάνθρωπό τους. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια μιας 50χρονης τραυματιοφορέως από τη Θεσσαλονίκη που από εργαζόμενη του νοσοκομείου βρέθηκε να είναι ασθενής και να μάχεται για την ζωή της, τα οποία συγκλονίζουν.
Η Μπέτυ Ιωακείμ είναι μία από τους δεκάδες ανθρώπους που είχαν ενεργό ρόλο στον πιο δύσκολο αγώνα κατά του κορονοϊού, συνεισφέροντας ώστε συνάνθρωποί μας να κρατηθούν στη ζωή. Πλέον, πέρασε στην πλευρά του ασθενή και νοσηλεύεται στο ΑΧΕΠΑ, περιγράφοντας τα όσα βιώνει, με την ίδια να μη μπορεί να ανασάνει
Παράλληλα, κάνει έκκληση σε όσους δεν πιστεύουν στον κορονοϊό, να φροντίσουν τους διπλανούς τους.
«Είναι απάνθρωπο να πεθαίνει κόσμος εξαιτίας της ανευθυνότητας των ανθρώπων. Είναι δύσκολο να μάχεσαι για να ζήσεις. Δεν μπορώ να το δώσω να καταλάβεις κανείς, είναι τόσο τραγικό, τόσο τραγικό. Δεν σου φθάνει ο αέρας, δεν μπορείς να αναπνεύσεις. Να μην το αισθανθεί κανείς ποτέ» λέει στο Open.
«Δεν μπορώ να πάρω αναπνοή. Ευτυχώς οι γιατροί πάλεψαν οχτώ ημέρες και μου έριξαν τον πυρετό και τώρα παλεύουμε να ανοίξουμε τα πνευμόνια μου για να μπορώ να αναπνεύσω. Μάχεσαι. Εγώ παλεύω, παλεύω εννέα ημέρες για να ζήσω. Εχω ένα παιδί πίσω μου. Δεν μπορώ χωρίς οξυγόνο. Είναι τόσο έντονο το πνίξιμο».
«Σκέφτομαι όλους αυτούς τους ηλικιωμένους ανθρώπους που είναι μόνοι, που δεν μπορούν να αναπνεύσουν. Που δεν έχουν να τους κάνει κάποιος μία αγκαλιά, να τους πιάσει το χέρι. Είναι καλό όσοι το περάσουμε να καθίσουμε να σκεφτούμε λίγο παραπάνω, να μάθουμε να κάνουμε υπομονή και να καταλάβουμε πόσο σημαντική και σπουδαία είναι η ζωή. Για αυτό λοιπόν θα κάνω και μία έκκληση σε όλους αυτούς που δεν πιστεύουν ότι υπάρχει κορονοϊός, να φροντίσουν να αγαπήσουν τους διπλανούς τους και να τους δώσουν την ευκαιρία να ζήσουν».
Μία ακόμα συγκλονιστική μαρτυρία έρχεται από το διπλανό κρεβάτι, όπου μία ακόμα συνάδελφός της χρειάστηκε να νοσηλευτεί: «Έχω τρία κορίτσια και περιμένουν. Έπαθαν σοκ. Δεν περίμενα να φθάσει εδώ η κατάσταση. Νόμιζα πως το ελέγχω αλλά δεν ελέγχεται. Το τελευταίο 20ήμερο, μήνα, τρομάξαμε με τα περιστατικά που ερχόντουσαν» είπε η Μαρία, 38χρονη τραυματιοφορέας.
