Τα ΚΛΙΚ… copies κτώνται!

Της Χρύσας Κοσμίδου

Και ποιος δεν έχει αντιγράψει στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο; Η ιστορία δείχνει πως η αντιγραφή είναι μια συνήθεια που έγινε λατρεία και δεν είναι λίγοι εκείνοι που την έχουν υιοθετήσει και στην επαγγελματική τους καριέρα. Και όπως τότε στα γραπτά που τα βαθμολογούσαν οι καθηγητές, έτσι και τώρα στη δουλειά, δεν γίνεται λόγος για την προέλευση του πρωτότυπου κειμένου, προς αποφυγήν διαφόρων χαρακτηρισμών, όπως είναι αυτός του “κλέφτη”, του “αντιγραφέα” ή της “μαϊμούς”.

Το όλο ζήτημα της αντιγραφής των ρεπορτάζ στα τοπικά site της Καστοριάς, δεν αφορά μόνο τους ίδιους τους δημοσιογράφους, αλλά και τους αναγνώστες οι οποίοι σύμφωνα με τις δικές τους μαρτυρίες έχουν κουραστεί να διαβάζουν ξανά και ξανά, τις ίδιες ειδήσεις με μικρές παραλλαγές.

Ειδικότερα, πόσες φόρες στο πλαίσιο της εργασίας τους οι τοπικοί δημοσιογράφοι, έχουν εργαστεί ώρες ατελείωτες, έχουν τρέξει στα κατσάβραχα, έχουν λιώσει από τον ήλιο ή έχουν παγώσει από το χιόνι για να παρουσιάσουν ένα άρτιο και ολοκληρωμένο ρεπορτάζ και το αντικρίζουν λίγες ώρες αργότερα σε άλλο site ή εφημερίδα της Καστοριάς –πέρα από τα δικά τους- , ίδιο και απαράλλακτο χωρίς πηγή προέλευσης;

Όσον αφορά στις φωτογραφίες που το συνοδεύουν; Εκεί είναι το γέλιο… είτε θα είναι μια άσχετη, είτε θα έχει κοπεί εντέχνως το λογότυπο.

Άλλο ένα ζήτημα που όλους τους δημοσιογράφους ενώνει, είναι οι αποκλειστικές ειδήσεις. Ο κάθε επαγγελματίας έχει τις πηγές του, που φυσικά δεν τις αναφέρει στο άρθρο για ευνόητους λόγους. Οι λεγόμενες “πηγές” λοιπόν, παίρνουν τηλέφωνο, μεταφέρουν την είδηση, ο αρθρογράφος την συντάσσει σαν τρελός και λίγα λεπτά αργότερα ο “συνάδελφος” αλλάζει λίγο τα γραφόμενά του και την παρουσιάζει ως δική του! Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τις συνεντεύξεις τύπου. Για ποιο λόγο να κάνει κάποιος απομαγνητοφώνηση, εφόσον κάποιος άλλος κουράστηκε πριν από αυτόν για αυτόν; Πραγματικά πρόκειται για μια πανέξυπνη τακτική και κανείς δεν μπορεί να σε κατηγορήσει για “κλοπή” της είδησης.

Και για να πούμε τα πράγματα όπως είναι, ο σωστός δημοσιογράφος, χάνει χρόνο από τις προσωπικές του στιγμές, δεν έχει αργίες, Σάββατα ή Κυριακές, και παρόλο που κάποιοι συνάδελφοί του θα έπρεπε να το σεβαστούν όλο αυτό, πολύ απλά καταχράζονται τη δουλειά του, τη δουλειά από την οποία τρώει το ψωμί του και την παρουσιάζουν ως δική τους για μερικά παραπάνω κλικ!

Η Π.Ε. Καστοριάς είναι μια μικρή Περιφερειακή Ενότητα και είναι λογικό να μην υπάρχουν πολλές ειδήσεις σε καθημερινή βάση, οπότε πάνω-κάτω τα ειδησεογραφικά sites της περιοχής παρουσιάζουν πανομοιότυπα θέματα. Ωστόσο υπάρχουν κάποιοι κανόνες, οι κανόνες δεοντολογίας για όσους δεν τους έχουν ακουστά.

Ο πιο βασικός είναι ότι δεν κλέβουμε το ρεπορτάζ ενός συναδέλφου, διότι κλοπή -και συγκεκριμένα λογοκλοπή- είναι αγαπητέ συνάδελφε όταν δεν βάζεις την πηγή.

Δεν “τσιμπάμε” τα ρεπορτάζ του αμέσως μόλις τα ανεβάσει για να κερδίσουμε εμείς τα κλικ, επισκιάζοντας τον κόπο του αγαπητέ συνάδελφε.

Ξέρω ότι είναι ουτοπικό να αλλάξει όλη αυτή η κατάσταση. Και όταν μάλιστα θεωρείς το ένα παραπάνω κλικ στο site σου επιβεβαίωση ότι κάνεις κάτι καλά, και ας έκλεψες από κάπου αλλού και ας μην σεβάστηκες το συνάδελφό σου που κουράστηκε για αυτό, εσύ θα συνεχίσεις να κλέβεις. Γιατί έτσι έχεις μάθει να δουλεύεις… ανώνυμα και παρασιτικά…