Ελληνική αντίσταση: Η αντίσταση που τα Ελληνικά στρατεύματα έφεραν κατά την διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου ηταν πολύ δυνατή και αξιοσέβαστη. Αυτό γιορτάζουμε στην 28η Οκτωβρίου την δύναμη του Ελληνικού λαού σε αντίξοες συνθήκες.
Ελληνική αντίσταση: Η γερμανική εισβολή
Την Άνοιξη του 1941 οι Έλληνες συνέχιζαν να αποκρούουν δυναμικά τις επιθέσεις των Ιταλών.
Ο Χίτλερ αποφάσισε να στείλει τις γερμανικές δυνάμεις.
Τον Απρίλιο του 1941, προσπαθούσαν πλέων να διασπάσουν τα γερμανικά στρατεύματα την γραμμή μεταξά, το οχυρωματικό έργο που εκτεινόταν στα σύνορα με τη Βουλγαρία και τη Γιουγκοσλαβία.
Ήταν η πρώτη μάχη της γερμανικής εισβολής. Οι Έλληνες φαντάροι που βρισκόταν στα οχυρά απέκρουαν επιτυχώς τις γερμανικές επιθέσεις επί τρεις ημέρες.
Στις 9 Απριλίου οι Γερμανοί αγγελιαφόροι ζήτησαν από τον Ταγματάρχη Γεώργιο Δουράτσο να παραδοθεί.
Στη Θεσσαλονίκη είχε υπογραφεί η συνθηκολόγηση μεταξύ του διοικητή του Τμήματος Στρατιάς Ανατολικής Μακεδονίας, Αντιστράτηγου Μπακόπουλου και του διοικητή της 2ης Γερμανικής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, Αντιστράτηγου Φάελ.
Ο Δουράτσος του απάντησε «Τα οχυρά δεν παραδίδονται. Καταλαμβάνονται» και οι φαντάροι παρέμειναν στις θέσεις τους.
Μια ημέρα μετά, στις 10 Απριλίου, ο Δουράτσος, επιβεβαίωσε τη συνθηκολόγηση δίνοντας μετά διαταγή για κατάπαυση πυρός. Αυτό είχε μεγάλο αντίκτυπο στο ηθικό των στρατιωτών οι οποίοι επέλεγαν να πετάνε τα όπλα τους στο ποτάμι παρά να τα πάρουν οι Γερμανοί.
Ελληνική αντίσταση: Ο λοχίας που αρνήθηκε να παραιτηθεί
Από τους στρατιώτες ξεχωρίζει ο λοχίας Δημήτρης Ίτσιος, ο οποίος ήταν επικεφαλής της αντίστασης στο πολυβολείο, Π8 στην ομορφοπλαγιά του Μπέλες.
Ανέλαβε να καλύψει την υποχώρηση των Ελλήνων στρατιωτών και είχε εντολή να αντέξει όσο περισσότερο μπορούσε. Παρόλο που είχε πάρει διαταγή να εγκαταλείψει το πυροβολείο μόλις έβρισκε την κατάλληλη ευκαιρία, αρνήθηκε να παραδοθεί και πολέμησε μέχρι εσχάτων.
Έριξε 38 χιλιάδες σφαίρες εναντίον των Γερμανών, σκοτώνοντας περίπου 250 άνδρες , ανάμεσα στους οποίους και έναν αντισυνταγματάρχη, τον Έμπελινγκ.
Διέταξε τους υπόλοιπους φαντάρους να εγκαταλείψουν το οχυρό. Δυο συγχωριανοι του όμως στάθηκαν στο πλάι του μέχρι τέλους.
Οι Γερμανοί κατάφεραν να πλησιάσουν, μόνο όταν του του τελείωσαν τα πυρομαχικά.
Όταν έφτασαν έξω από το πυροβολείο ζήτησαν από τους Έλληνες να παραδοθούν. Ο Ίτσιος βγήκε έξω με τους δύο φαντάρους του. Ο Γερμανός Σόρνερ ρώτησε ποιος ήταν ο επικεφαλής, και όταν του απάντησε, τον συνεχάρη και τον εκτέλεσε, πυροβολώντας τον στο κεφάλι.
