Το Διάγγελμα του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα για την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Τι δήλωσε η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Καστοριάς Ολυμπία Τελιγιορίδου;
Σήμερα στην πατρίδα μας ξημερώνει μια καινούργια μέρα.
Μια μέρα ιστορική.
Τα μνημόνια της λιτότητας, της ύφεσης και της κοινωνικής ερήμωσης, επιτέλους, τελείωσαν.
Η χώρα μας ανακτά το δικαίωμά της να ορίζει αυτή τις τύχες και το μέλλον της.
Σαν μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα.
Χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς.
Χωρίς άλλους εκβιασμούς.
Χωρίς άλλες θυσίες του λαού μας.
Ο τόπος μας είναι κλειστός, τον κλείνουν οι δύο μαύρες Συμπληγάδες, λέει ο ποιητής.
Αυτές τις Συμπληγάδες αφήσαμε πίσω μας.
Γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα είναι η ιστορία της.
Τα επιτεύγματα, οι αγώνες, αλλά και οι οδύνες.
Αυτά δηλαδή που καθόρισαν τη διαδρομή της στην πορεία των αιώνων.
Μια διαδρομή που δεν ήταν ποτέ εύκολη.
Αλλά είχε πάντα προορισμό.
Ακόμα και στις πιο σκοτεινές μέρες, στις πιο μεγάλες φουρτούνες.
Η Ελλάδα βίωσε από το 2010, τη σύγχρονη Οδύσσειά της.
Μέσα σε πέντε χρόνια συνέβησαν πρωτοφανή πράγματα για μια χώρα σε καιρό ειρήνης.
Χάθηκε το 25% του εθνικού μας πλούτου.
3 στους 10 έμειναν άνεργοι.
6 στους 10 νέους, επίσης.
Υλοποιήθηκαν μέτρα λιτότητας 65 δισ.
Η βία και η καταστολή έγιναν κομμάτι της καθημερινότητας.
Η δημοκρατία ευτελίστηκε.
Τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες.
Φασιστικές συμμορίες βγήκαν από τις κρυψώνες τους μετά από 60 χρόνια.
Μια χώρα σε διαρκή κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Κι ένας λαός, όμως, που ποτέ δεν αποδέχτηκε τη μοίρα που του επιφύλασσαν οι ισχυροί.
Και έγραψε νέες σελίδες αντίστασης.
Αυτός ο λαός, πριν από τριάμισι χρόνια, πήρε μια ιστορική απόφαση.
Να πάρει το τιμόνι της χώρας από αυτούς που την οδήγησαν στα βράχια.
Και να το δώσει σε νέους καπετάνιους.
Αναλάβαμε αυτήν τη βαριά ευθύνη.
Με σθένος, αποφασιστικότητα, αλλά και σεβασμό στις θυσίες του λαού μας.
Δεν πορευτήκαμε με βεβαιότητες. Παρά μόνο με μία.
Αυτή που μας όρισαν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες:
Να βγάλουμε τη χώρα από τη στενωπό των μνημονίων και της αέναης λιτότητας.
Περάσαμε από πολλά κύματα για να φτάσουμε σήμερα στον προορισμό μας.
Το πλήρωμα άλλαξε.
Άλλοι φοβήθηκαν τα κύματα, άλλοι προτίμησαν να τα δαμάσουν.
Ακούσαμε πολλές φορές τις Σειρήνες της ματαιότητας.
Ότι τα πράγματα στην Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξουν.
Και τα μνημόνια θα είναι για πάντα εδώ.
Ότι δεν έχει νόημα να αντιστέκεσαι όταν απέναντι σου στέκονται οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες.
Τα θεριά που η μικρή και αδύναμη Ελλάδα δεν θα μπορούσε ποτέ να νικήσει.
Τίποτα από αυτά, όμως, δεν λύγισε την προσπάθειά μας.
Και αυτό γιατί οι άνθρωποι που μόχθησαν για να φτάσουμε στον προορισμό δεν ήταν πια στο περιθώριο.
Δεν ήταν πια κλεισμένοι στο αμπάρι, χωρίς φωνή, χωρίς ελπίδα.
Αλλά ήταν στο τιμόνι. Μαζί μας.
Και στα δύσκολα ήταν αυτοί που το κράτησαν σφιχτά.
Ελληνίδες, Έλληνες,
Σήμερα είναι μια μέρα λύτρωσης.
Είναι όμως και η αφετηρία μιας νέας εποχής.
Και σε αυτήν την αφετηρία, δεν θα διαπράξουμε την ύβρη να αγνοήσουμε τα διδάγματα της Ελλάδας των μνημονίων.
Δεν θα αφήσουμε τη λήθη να μας παρασύρει.
Δεν θα γίνουμε λωτοφάγοι.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ τις αιτίες και τα πρόσωπα που οδήγησαν τη χώρα στα μνημόνια.
Τη φοροασυλία του μεγάλου πλούτου, τη γενικευμένη διαπλοκή και διαφθορά, την ασυδοσία μιας σειράς επιχειρηματικών και εκδοτικών ομίλων που για χρόνια θεωρούσαν ότι η χώρα τους ανήκει, τον κυνισμό και την περιφρόνηση μιας πολιτικής ελίτ, η οποία νόμισε ότι η Ελλάδα είναι φέουδο και οι Έλληνες πειθήνιοι υπήκοοι της.
Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ αυτούς που λοιδόρησαν και απαξίωσαν την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τόλμησαν να μη συναινέσουν στην υλοποίηση ενός νεοφιλελεύθερου πειράματος που θα κρατούσε για δεκαετίες.
Δεν θα ξεχάσουμε όμως και αυτούς που στάθηκαν στο πλευρό των Ελλήνων και της Ελλάδας στα δύσκολα.
Πρόσωπα και πολιτικές δυνάμεις από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.
Που αντιστάθηκαν σθεναρά στα σχέδια για έξοδο και τιμωρία της Ελλάδας.
Διότι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα για την Ευρώπη σημαίνει πολλά περισσότερα από δημοσιονομικά μεγέθη και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.
Δεν θα ξεχάσουμε τίποτα από όσα ζήσαμε, γιατί δεν είναι απλά η ύλη για τους ιστορικούς του μέλλοντος.
Αλλά είναι τα εφόδια μιας χώρας που γράφει τη νέα σελίδα της ιστορίας της, σε χρόνο ενεστώτα.
Φτάσαμε στον προορισμό μας, βγήκαμε από τα μνημόνια, αλλά δεν τελειώσαμε εδώ.
Νέες μάχες είναι τώρα μπροστά μας.
Οι σύγχρονοι μνηστήρες είναι εδώ και στέκονται ακόμα απέναντι.
Είναι όσοι επιθυμούν να δουν το καράβι ξανά να θαλασσοδέρνεται και τον λαό ξανά στα αμπάρια.
Όσοι έφτιαξαν, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση τους, την Ελλάδα της διαφθοράς, της διαπλοκής και της εξουσίας των λίγων.
Αυτοί που θέλουν να μπορούν ανενόχλητοι να φοροδιαφεύγουν, να παρασιτούν εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος, έχοντας τις offshore τους και τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό.
Αυτοί που θεωρούν εαυτούς υπεράνω κάθε νόμου και κανόνα ενός κράτους δικαίου.
Και που τρέμουν στην ιδέα μιας ανεξάρτητης δικαιοσύνης.
Δεν πρόκειται να αφήσουμε την Ιθάκη στα χέρια τους.
Τώρα που φτάσαμε στον πολυπόθητο προορισμό μας, έχουμε τη δύναμη να φτιάξουμε τον τόπο μας όπως του αξίζει.
Οι πολυμήχανοι Έλληνες, γράψαμε με αγώνα και θυσίες το τέλος των μνημονίων.
Από σήμερα, ξεκινάμε με όραμα και αποφασιστικότητα, για τη νέα εποχή της πατρίδας μας.
Με σύνεση και ευθύνη να μην ξαναγυρίσουμε πίσω στην Ελλάδα των ελλειμμάτων και της χρεοκοπίας.
Αλλά και με τόλμη για την αναγέννηση της Ελλάδας.
Για μια πατρίδα ισότητας, δημοκρατίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Γιατί η Ιθάκη είναι μόνο η αρχή.
Ολυμπία Τελιγιορίδου: «Μια νέα εποχή αρχίζει σήμερα»
Μια νέα εποχή αρχίζει σήμερα.
Το τέλος των μνημονίων απαιτεί σοβαρότητα, αποφασιστικότητα και ευαισθησία.
Σοβαρότητα για την επόμενη μέρα.
Αποφασιστικότητα για την απάλειψη των παρακμιακών φαινομένων που οδήγησαν στην οικονομική κρίση το 2010.
Ευαισθησία για τη στήριξη όσων ταλαιπωρήθηκαν από την κρίση.
Τώρα είναι η ώρα για την συσπείρωση όλων των υγιών παραγωγικών δυνάμεων της χώρας όχι για τη στήριξη της κυβέρνησης αλλά για τη στήριξη της χώρας.
Έχουμε χρέος ως κοινωνία να βαδίσουμε στην πορεία της απελευθέρωσης και της ανάπτυξης.
Η κυβέρνηση συνεχίζει δυναμικά με το αίσθημα της εθνικής, κοινωνικής και ιστορικής της ευθύνης.
