Ξεκίνησε η συγκομιδή του κρόκου στον Άγιο Δημήτριο με τα πρώτα δείγματα να είναι ενθαρρυντικά. Τα φυτά έχουν μόνο λουλούδια και όχι φύλλωμα που εμποδίζει την όλη διαδικασία. Οι βροχές τον Οκτώβρη βοήθησαν μιας και ο κρόκος είναι ένα φθινοπωρινό φυτό, αρέσκεται στην υγρασία και δεν αντέχει στις υψηλές θερμοκρασίες.
Για να υπάρχει ακριβής εικόνα έχουν τοποθετηθεί δυο μετεωρολογικοί σταθμοί από τον Αναγκαστικό Συνεταιρισμό στην Κάτω Κώμη και στην Κίσσα ώστε υπολογίζεται η θερμοκρασία εδάφους .Σύμφωνα με τις ετήσιες ενδείξεις υπάρχει διαφορά τεσσάρων βαθμών μεταξύ των δυο περιοχών στις θερινές μετρήσεις. Ειδικά τα τελευταία χρόνια που μαλάκωσε το κλίμα και στις πιο βόρειες περιοχές, σταμάτησαν οι όψιμοι παγετοί και οι πάχνες που έλιωναν τα λουλούδια η κροκοκαλλιέργεια έχει μεταφερθεί πλέον και σε χωριά που πριν από λίγα χρόνια δεν καλλιεργούσαν κρόκο (Δρέπανο, Καπνοχώρι, Κίσσα και σε Ανθότοπο και Βατερό). Οι παραγωγές σε αυτά τα μέρη είναι καλύτερα από τις παραδοσιακές του Κρόκου, της Άνω Κώμης και της Καισαρειάς.
Με το δεδομένο ότι οι υψηλές θερμοκρασίες εδάφους είναι ανασταλτικός παράγοντας για την ανθοφορία κάποιοι καλλιεργητές αναζήτησαν χωράφια και συνεχίζουν σε πιο βόρεια μέρη. Βέβαια η μετεγκατάσταση μιας παραδοσιακής καλλιέργειας δεν είναι μια εύκολη υπόθεση αφού κανείς δε θέλει να πηγαίνει 20 χλμ μακριά όταν οι καλλιεργητικές φροντίδες είναι συνεχείς.
Από την άλλη το να ενταχθεί η καλλιέργεια σε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης είναι δύσκολο αφού δεν πρόκειται για επένδυση σε μια νέα ποικιλία, αλλά τη συνέχεια του Crocus Sativus σε πιο βόρειες περιοχές. Σε αυτά τα σχέδια η χρήση πιστοποιημένου γενετικού υλικού είναι υποχρεωτική, αλλά στην περίπτωση του κρόκου αυτό είναι ιδιοπαραγώμενο. Δηλαδή δεν έχει πιστοποιηθεί, αλλά οι βολβοί μεταπωλούνται μεταξύ οικογενειών -παραγωγών σε μια καλλιέργεια εντελώς παραδοσιακή.
Αυτή τη μοναδική καλλιέργεια που οφείλει να είναι και οικονομικά βιώσιμη ο Αναγκαστικός Συνεταιρισμός Κροκοπραγωγών προσπαθεί εδώ και 54 χρόνια να τονώσει γνωρίζοντας ότι αποτελεί μια καλή συμπληρωματική πηγή εισοδήματος. Μετά από τρεις χρονιές με μειωμένη παραγωγή και το 2024 τη χειρότερη όλων των εποχών έρχεται τουλάχιστον η αισιοδοξία για μια καλύτερη συγκομιδή. Αυτή που πιθανόν θα δώσει το έναυσμα για νέες φυτεύσεις παρότι και οι αποζημιώσεις από τις οι κρατικές οικονομικές ενισχύσεις καθυστερούν και η διάθεση γης δεν είναι ό,τι πιο εύκολο για όσους σκέφτονται να μετακινηθούν.
Ιωάννα Παπαδημητρίου
