Κοινωνία σε κατάσταση αναστολής, ως πότε;/Γράφει η Τάνια Ώττα

Βρεθήκαμε πάλι στα πλοκάμια της καραντίνας. Σαν να μας τιμώρησαν γιατί δεν είμασταν φρόνημα παιδιά. Οι δρόμοι ησύχασαν κι οι άνθρωποι στην γωνία, με το ένα πόδι σηκωμένο, περιμένουν να δουν τι θα ξημερώσει.

Η επιχειρηματικότητα στο μάτι του κυκλώνα και το εργατικό δυναμικό σε αναστολή. Ως πότε; Θα δείξει. Μέχρι να δείξει όμως , ας αναρωτηθούμε ποιοι θα επιβιώσουν και πως. Εκτός από την περιβόητη πανδημία, κάποιοι ίσως κινδυνέψουν κι από άλλους λόγους . Το άγχος είναι μεγάλος εχθρός του ανθρώπου και η απόγνωση για το πώς θα ζήσει κάποιος χωρίς δουλειά , με τα χρέη να τον πνίγουν, μπορεί να οδηγήσει σε άσχημες καταστάσεις.

Η κοινωνία βρίσκεται σε αδράνεια. Με το pause  πατημένο, περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει. Πως θα αντιμετωπιστεί ο covid, πως θα στηριχθεί το δημόσιο σύστημα υγείας, τι θα γίνει με την εκπαίδευση, πως θα κρατηθεί ζωντανός ο επιχειρηματικός κόσμος;

Θύματα του τοπικού lockdown και τα αγαπημένα μας στέκια. Καταστήματα εστίασης, εμπορικά καταστήματα, κομμωτήρια, γυμναστήρια κ.ά. Εκεί που χτυπά η καρδιά της τοπικής οικονομίας, εκεί που επιλέγεις να περνάς ευχάριστα τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο σου, εκεί που συναντάς τους φίλους και τους γνωστούς κι ανταλλάσσεις μερικές κουβέντες, συζητάς , γελάς , ηρεμείς. Μακριά από το άγχος και τα προβλήματα. Εκεί που κάποιες φορές περνάς χρόνο μόνος σου, κάνοντας τις αγορές σου ή απολαμβάνοντας το φαγητό ή τον καφέ σου.

Τα αγαπημένα μας στέκια ερήμωσαν κι αργοπεθαίνουν, μαζί μ’ αυτά και η κοινωνία. Δεν αντέχει ο άνθρωπος να τον περιορίζεις, να του στερείς την κοινωνικότητα και τις αγαπημένες του συνήθειες. Μπορεί για κάποιους η έξοδος να θεωρείται περιττή αλλά για κάποιους άλλους είναι η καθημερινότητά τους, κομμάτι της ζωής τους.

Κανείς αρμόδιος δεν μπορεί να μας πει με σιγουριά πόσο θα κρατήσει όλη αυτή η κατάσταση περιορισμού, αν θα είναι μόνο 14 ημέρες ή και παραπάνω. Το ερώτημα που τίθεται είναι πόσο θα αντέξει η κοινωνία. Ο χειμώνας έχει τις δικές του δυσκολίες και τώρα προστίθενται κι άλλες. Οι δηλώσεις συμπαράστασης και το χάιδεμα στην πλάτη δεν ωφελεί. Ο κόσμος κουράστηκε από τα λόγια. Σε αναμονή ουσιαστικών παρεμβάσεων, το συντομότερο δυνατό, από την πλευρά της Πολιτείας,  ας ευχηθούμε αυτή η αναστολή να μην γίνει μόνιμη κατάσταση.