Περίπου 230.000 τόνοι πλαστικών καταλήγουν στη Μεσόγειο κάθε χρόνο

Μια νέα έκθεση του «The International Union for Conservation of Nature» (IUCN) διαπιστώνει ότι περίπου 229.000 τόνοι πλαστικών διαρρέουν στη Μεσόγειο Θάλασσα κάθε χρόνο, που ισοδυναμεί με πάνω από 500 εμπορευματοκιβώτια μεταφοράς κάθε μέρα. Εάν δεν ληφθούν σημαντικά μέτρα για την αντιμετώπιση κακής διαχείρισης των αποβλήτων, την κύρια πηγή διαρροής, αυτό θα διπλασιαστεί τουλάχιστον έως το 2040.

Με βάση τη συλλογή δεδομένων από επιτόπιες μελέτες και χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία αποτυπώματος θαλάσσιου πλαστικού, η IUCN παρουσίασε την έκθεση «Mare Plasticum: The Mediterranean», που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Environmental Action, όπου εκτιμώνται οι ροές πλαστικών από 33 χώρες γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου.

Διαπιστώνει ότι τα μακρο-πλαστικά που προκύπτουν από την έλλειψη διαχείρισης των απορριμμάτων αποτελούν το 94% της συνολικής διαρροής πλαστικών. Μόλις καταλήξει στη θάλασσα, το πλαστικό καταλήγει κυρίως στα ιζήματα με τη μορφή μικροπλαστικών (σωματίδια μικρότερα από 5 mm). Η έκθεση εκτιμά ότι περισσότεροι από ένα εκατομμύριο τόνοι πλαστικών έχουν συσσωρευτεί στη Μεσόγειο Θάλασσα.

«Η πλαστική ρύπανση μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνιες βλάβες στα χερσαία και θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα. Τα θαλάσσια ζώα μπορούν να παγιδευτούν ή να καταπιούν πλαστικά απορρίμματα και τελικά να πεθαίνουν από την εξάντληση και την πείνα.Επιπλέον, τα πλαστικά απόβλητα απελευθερώνουν χημικές ουσίες στο περιβάλλον, όπως μαλακτικά ή επιβραδυντικά πυρκαγιάς, οι οποίες μπορεί να είναι επιβλαβείς τόσο για τα οικοσυστήματα όσο και για την ανθρώπινη υγεία, ειδικά σε μια ημι-κλειστή θάλασσα όπως η Μεσόγειος. Καθώς η έκθεση αυτή καθιστά σαφές, τα τρέχοντα και τα προγραμματισμένα μέτρα δεν αρκούν για τη μείωση της διαρροής πλαστικών και την αποτροπή αυτών των επιπτώσεων», δήλωσε η Minna Epps, Διευθύντρια του IUCN Global Marine and Polar Program.

Σύμφωνα με την έκθεση, η Αίγυπτος (περίπου 74.000 τόνοι/έτος), η Ιταλία (34.000 τόνοι/έτος) και η Τουρκία (24.000 τόνοι/έτος) είναι οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά διαρροής πλαστικών στη Μεσόγειο, κυρίως λόγω των υψηλών ποσοτήτων κακοδιαχειριζόμενων αποβλήτων και μεγάλους παράκτιους πληθυσμούς. Κατά κεφαλήν, ωστόσο, το Μαυροβούνιο (8 κιλά/έτος/άτομο), η Αλβανία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη και η Βόρεια Μακεδονία (το καθένα συμβάλλει περίπου 3 κιλά/έτος/άτομο) έχουν τα υψηλότερα επίπεδα διαρροής.

Για πρωτογενή μικροπλαστικά – πλαστικά που εισέρχονται στους ωκεανούς με τη μορφή μικρών σωματιδίων, σε αντίθεση με τα μεγαλύτερα πλαστικά απόβλητα που αποικοδομούνται στο νερό – η ροή του πλαστικού στη Μεσόγειο εκτιμάται σε 13.000 τόνους/έτος. Η σκόνη ελαστικών είναι η μεγαλύτερη πηγή διαρροής (53%), ακολουθούμενη από υφάσματα (33%), μικροσφαιρίδια στα καλλυντικά (12%) και σφαιρίδια παραγωγής (2%).

Με βάση την προβλεπόμενη ετήσια αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής πλαστικών κατά 4%, η έκθεση παρουσιάζει διαφορετικά σενάρια διαρροής και αξιολογεί βασικές δράσεις που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση των ροών πλαστικών στη Μεσόγειο τα επόμενα 20 χρόνια. Διαπιστώνει ότι, σύμφωνα με τις συνήθεις συνθήκες, η ετήσια διαρροή θα φτάσει τους 500.000 τόνους ετησίως έως το 2040 και υπογραμμίζει ότι θα απαιτηθούν φιλόδοξες παρεμβάσεις πέρα ​​από τις τρέχουσες δεσμεύσεις για τη μείωση της ροής πλαστικών στη θάλασσα.

«Οι κυβερνήσεις, ο ιδιωτικός τομέας, τα ερευνητικά ιδρύματα και άλλοι κλάδοι και οι καταναλωτές πρέπει να συνεργαστούν για τον επανασχεδιασμό διαδικασιών και αλυσίδων εφοδιασμού, να επενδύσουν στην καινοτομία και να υιοθετήσουν πρότυπα βιώσιμης κατανάλωσης και βελτιωμένες πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων για να κλείσουν την πλαστική βρύση», δήλωσε ο Antonio Troya, διευθυντής του IUCN Centre for Mediterranean Cooperation.

Η βελτίωση της διαχείρισης αποβλήτων, ξεκινώντας από τη συλλογή αποβλήτων, έχει τη μεγαλύτερη δυνατότητα να μειώσει τη διαρροή πλαστικών με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με την έκθεση. Διαπιστώνει ότι περισσότεροι από 50.000 τόνοι διαρροών πλαστικών στη Μεσόγειο θα μπορούσαν να αποφευχθούν κάθε χρόνο εάν η διαχείριση αποβλήτων επρόκειτο να βελτιωθεί στα παγκόσμια πρότυπα βέλτιστων πρακτικών μόνο στις 100 κορυφαίες πόλεις που συμβάλλουν.

Επιπλέον, η έκθεση επισημαίνει ότι οι απαγορεύσεις μπορούν να είναι αποτελεσματικές παρεμβάσεις εάν εφαρμοστούν ευρέως – για παράδειγμα, εκτιμά ότι η καθολική απαγόρευση της πλαστικής σακούλας στη λεκάνη θα μειώσει περαιτέρω τη διαρροή πλαστικών κατά περίπου 50.000 τόνους ετησίως.

Αυτή η αναφορά αποτελεί μέρος μιας σειράς δημοσιεύσεων στο πρόγραμμα «Close the Plastic Tap» του IUCN. Η έκθεση υποστηρίχθηκε από το Ίδρυμα Mava.

ΠΗΓΗ: https://www.envinow.gr