Το συναινετικό διαζύγιο με την αναπτυξιακή προοπτική του τόπου

Γράφει ο Μηνάς Κυβεντίδης 

Χριστός Ανέστη . Είθε η ανάσταση του Κυρίου να σηματοδοτήσει την
ψυχική ανάταση της ευλαβούς χριστιανικής κοινότητας. Είθε το Άγιο φως να
φωτίζει τα δύσβατα μονοπάτια  των απανταχού δοκιμασμένων της γης. Είθε η
φιλευσπλαχνία του Θεανθρώπου να στρέψει το βλέμμα της και στην
απομονωμένη γωνιά του τόπου μας , που δυστυχώς έχει εναποθέσει τις
ελπίδες σωτηρίας της μόνο στο Θεό. Διότι αν ο τόπος απέβλεπε σε
ουσιαστικές δράσεις των “πεφωτισμένων” θεσμικών σωτήρων, ζήτω που
καήκαμε.

Αγαπητέ φίλε Ζήση,  εκλεκτή συμμαθήτρια Μαρία,  αξιότιμη Ολυμπία
,εξαίρετοι θεσμικοί παράγοντες κάθε βαθμίδος…Σας έχω νέα… Το Πάσχα
πέρασε. Το θεαθήναι στα Social Media με το κατανυκτικό ύφος και πνεύμα
κάτω από τον Εσταυρωμένο σώθηκε. Οι αποθανατίσεις σε κορφές με το βλέμμα
τάχα στραμμένο ψηλά ατενίζοντας το αύριο αμφιβάλλω αν έπεισε. Οι τιμές
στην εργατική πρωτομαγιά μεταξύ τυρού και αχλαδιού σε φόντο σουβλισμένου
αμνοεριφίου μας τελείωσε.. Και το χειρότερο;;; Πάμε προς το τέλος της
πανδημίας. Τι σημαίνει αυτό;;; Ότι τώρα αρχίζουν τα πραγματικά πολύ
δύσκολα.

Και έρχομαι να ρωτήσω. Τώρα που τελειώσαμε με τα παραδοσιακά ,
έχουμε σκοπό να ασχοληθούμε και με τα καίρια ανθρωπιστικά;;; Διότι ο
τόπος αιμορραγεί και το οξυγόνο στερεύει στα πνευμόνια εργαζομένων και
επιχειρηματιών. Μέχρι σήμερα κουτσά στραβά , δικαίως η αδίκως μέσα από
τα επιδόματα των αναστολών εργασίας το εργατικό δυναμικό ας πούμε ότι τα
ψιλοβολεψε και ας πούμε ότι επέζησε. Οι επιχειρήσεις μέσα από τις
επιστρεπτέες προκαταβολές ας υποθέσουμε ότι σε κάποιο βαθμό
ψιλοπορευτηκαν. Ο κρατικός κουμπάρας κλείδωσε.. Τέρμα τα δώρα. Όποιος
πρόλαβε τον Κύριον είδε. Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν;;;

Αγαπητοί τοπικοί παράγοντες…Βαρεθήκαμε να
συζητούμε για τα αυτονόητα… Μήπως ήρθε η ώρα να αναλάβετε πολιτική
δράση αντάξια του ρόλου που έχετε κληθεί να υπηρετήσετε;;;

Έχει πάρει το μάτι σας τον όγκο των κλειστών καταστημάτων με το
ευρέως διαδεδομένο σύνθημα “ενοικιάζεται” ;;;
Έχετε σκοπό να αναλάβετε κάποιες συγκεκριμένες δράσεις προκειμένου
να συγκρατηθεί η μαζική τάση φυγής από το κολαστήριο της ανεργίας;;;
Έχετε σκοπό να εκπονήσετε κάποια προγράμματα στήριξης των νέων ώστε
να αναζητήσουν μια επαγγελματική προοπτική στον τόπο που γεννήθηκαν και
να αποτραπούν από τον δίσκο με τα ποτήρια σε κάποιο παραθαλάσσιο
θέρετρο;;;
Έχετε σκοπό να τονώσετε και να θωρακίσετε τον πρωτογενή τομέα από
τους επιτήδειους που επιχειρούν να καρπωθούν το brand name των τοπικών
προϊόντων;;;
Έχετε σκοπό να προσελκύσετε επενδύσεις σύγχρονης και καινοτομίας υφής
ώστε να βαδίσει επιτέλους ο τόπος στον δρόμο της νέας εποχής;;;
Έχετε σκοπό να δώσετε κίνητρα και όραμα στις υφιστάμενες
επιχειρήσεις που μετα κόπων και βασάνων αρνούνται να παραδοθούν στο
φάσμα του λουκέτου;;;
Έχετε σκοπό να ασχοληθείτε επιτέλους μια φορά σοβαρά με το κομμάτι
της τουριστικής προβολής και ανάπτυξης;;;  Αλήθεια, δεν αισθάνεστε
ντροπή σαν Καστοριανοί πολίτες να ακούτε στα γκάλοπ ότι η συντριπτική
πλειοψηφία των Ελλήνων δε γνωρίζει ούτε σε ποιο γεωγραφικό διαμέρισμα
πέφτει η Καστοριά;; Ποια; Η Καστοριά. Με τον τεράστιο και ανεκτίμητο
φυσικό και πολιτιστικό πλούτο. Που μπροστά της η Αράχοβα, τα
Ζαγοροχώρια, το Πήλιο και η ορεινή Αρκαδία είναι απλώς οδοντόκρεμες.
Έχετε σκοπό να θεσπίσετε ένα ελκυστικό πλαίσιο επενδύσεων
παραμεθορίου περιοχής, ώστε να πείσετε μια έστω μεγάλη βιομηχανία να
εγκατασταθεί στον τόπο μας;;
Έχετε σκοπό να αποφασίσετε επιτέλους τι είδους τριτοβάθμια
εκπαίδευση θέλετε στην περιοχή;; Αυτή η γελοιότητα του “άγομαι και
φέρομαι” σαν ουρά της Κοζάνης πότε θα πάει στην ευχή της Παναγίας;;;
Έχετε σκοπό για μια φορά στη πολιτική σας διαδρομή να βάλετε στην
άκρη προσωπικές σαχλοδιαφορες και να ορίσετε ένα κοινό πλαίσιο στόχων
και δράσεων;;;
Τέλος, έχετε σκοπό επιτέλους να απευθυνθείτε μια φορά στον απλό
πολίτη με αίσθημα ειλικρίνειας και να του ξεκαθαρίσετε μια κι έξω τι
μπορείτε να πέτυχετε και τι δε μπορείτε; Ποιο είναι το όραμά σας (αν
έχετε) αλλά κυρίως αν είσαστε σε θέση να το υλοποιήσετε;;; Που αποτύχατε
και με ποιο τρόπο αναλαμβάνετε την ευθύνη;;; Έχετε το σθένος να βάλετε
σε δεύτερη μοίρα τις προσωπικές σας φιλοδοξίες και να πάψετε να
επιχειρείτε να μετατοπίζετε τις ευθύνες σας σε ένα ανερμάτιστο ταξίδι
από τον Άννα στον Καϊάφα;;; Έχετε διάθεση να αφήσετε έστω για λίγο στην
άκρη την προσωπική αγωνία  για την εδραίωση σας στο κόμμα και να
ασχοληθείτε με τον βαρύ αναστεναγμό της κοινωνίας που σας ανέδειξε;;;

Θα μου πείτε βέβαια ότι για να πέτυχετε στοχευμένες και
ουσιαστικές πρωτοβουλίες ανάπτυξης, θα πρέπει να διαθέτετε το απαραίτητο
κριτήριο για την αξιολόγηση των έργων σημαντικής χρησιμότητας, την
απαραίτητη τεχνογνωσία για να στήσετε το πλαίσιο δράσεων και ταυτόχρονα
να έχετε εξασφαλισμένο το πολιτικό υπόβαθρο για να πείσετε και να
κερδίσετε τις  προϊστάμενες αρχές που ανάβουν τα πράσινα φώτα.  Μα αυτά
τα χαρακτηριστικά πρέπει να αποδεχτούμε πως υφίστανται , διότι
διαφορετικά δεν θα έπρεπε να υπηρετείτε αυτές τις θέσεις.. Άρα , η το
έχετε και οφείλετε να το αποδείξετε, η δε το έχετε και οφείλετε να μας
απαλλάξετε από τις όποιες φρούδες προσδοκίες μας.

Η πολιτική αγαπητοί θεσμικοί, είναι δύσκολο και σκληρό σπορ… Διότι
πέρα από την προσωπική φιλοδοξία ή ματαιοδοξία, υπάρχει και ένας άλλος
σπουδαίος παράγοντας τελικής κρίσης… Ο παράγοντας της παρακαταθήκης
που αφήνεις στον τόπο σου και σε καθιστά σημείο αναφοράς για το μικρό η
μεγάλο αποτύπωμα που θα αφήσει η σφραγίδα σου… Και αλίμονο σε σένα
και σε μας αν το μελάνι της είναι αμυδρό η ανύπαρκτο…Διότι τελικά το
πρόβλημά μας δεν είσαι εσύ… Το πρόβλημά μας είναι το τρένο που
(ξανα)χάσαμε και η ελπίδα που (ξανα)καταρρακώθηκε…