Ο τρόπος που μία κοινωνία αντιμετωπίζει τα παιδιά και την εκπαίδευσή τους είναι συνήθως ενδεικτικός του επιπέδου ανάπτυξής της. Δεν  είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι σε αναπτυγμένες χώρες, η επένδυση στους νέους, στην εκπαίδευση και  γενικότερα στη γνώση είναι υψηλή. Αυτό φαίνεται από την εκπαιδευτική πολιτική που εφαρμόζουν οι χώρες αυτές και τους πόρους που διαθέτουν για την εκπαίδευση, αλλά και από την επιστημονική δραστηριότητα που αναπτύσσεται  στον τομέα αυτό και που έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή νέας  γνώσης καθώς και την ανάπτυξη της κοινωνίας τόσο σε οικονομικό όσο και πνευματικό και πολιτιστικό επίπεδο.

Σ’ αυτές τις κοινωνίες, η εκπαίδευση των παιδιών και ενηλίκων με ειδικές ανάγκες είναι υψηλού επιπέδου, παρέχεται δωρεάν μέσα από ποικιλία πλαισίων και δομών καλύπτοντας όλες τις κατηγορίες και τις διαβαθμίσεις ειδικών αναγκών και όλες τις ηλικιακές ομάδες του πληθυσμού αυτού (από τη βρεφική έως τη γεροντική).

Η Ειδική Αγωγή αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του εκπαιδευτικού συστήματος της  χώρας και η πλειοψηφία των παιδιών εκπαιδεύεται κατάλληλα  σε κοινές τάξεις μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά του γενικού σχολείου.  Μέσα σ’ αυτές τις τάξεις παρέχονται όλες οι ειδικές υπηρεσίες και τα τεχνολογικά βοηθήματα (ειδικοί δάσκαλοι, διερμηνείς νοηματικής, λογοθεραπευτές, ειδικοί υπολογιστές και υλικά κτλ.) που είναι απαραίτητα για την εκπαίδευσή τους,  το δε σχολείο και η τάξη είναι έτσι προσαρμοσμένα ώστε να μπορούν τα παιδιά να συμμετέχουν ισότιμα στο ακαδημαϊκό και κοινωνικό πρόγραμμα.

Η  αναγνώριση και  η εκτίμηση της διαφορετικότητας, η συμμετοχή και συνεισφορά των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες στην κοινωνία, η παροχή ειδικής και κατάλληλης εκπαίδευσης των μαθητών με ειδικές ανάγκες μέσα σε κοινές τάξεις μαζί με όλους τους μαθητές, η ανάπτυξη σύγχρονων και διαφορετικών δομών ειδικής αγωγής που να εξυπηρετούν όλον τον πληθυσμό και η άνετη πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες και αναπηρίες αποτελούν πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για την υλοποίηση αυτών των πολιτικών έχουν διατεθεί τεράστια ευρωπαϊκά κονδύλια τα τελευταία 20 χρόνια στην Ελλάδα.

Ενώ το 10-12% του ελληνικού μαθητικού πληθυσμού χρειάζεται ειδική αγωγή η παρεχόμενη από το Υπουργείο  Παιδείας Ειδική Αγωγή είναι ελλιπέστατη ποσοτικά και ποιοτικά και στην ουσία δεν αποτελεί κομμάτι του εκπαιδευτικού συστήματος.

Παρόλα αυτά,  τα παιδιά με ειδικές ανάγκες, όπως και γενικότερα οι άνθρωποι με αναπηρίες στη χώρα μας αντιμετωπίζουν τεράστια εμπόδια στην εκπαίδευση, στη μετακίνηση και γενικά στη διαβίωση τους. Η δε Ευρωπαϊκή πολιτική ελάχιστα εφαρμόζεται στη χώρα μας. Τούτο γιατί ποτέ η επίσημη Πολιτεία δεν ενδιαφέρθηκε πραγματικά  για το κομμάτι αυτό του Ελληνικού πληθυσμού. Οι πόλεις μας, οι χώροι δουλειάς, εκπαίδευσης και ψυχαγωγίας, οι συγκοινωνίες, δεν είναι καθόλου προσβάσιμες για τα παιδιά και τους ανθρώπους με αναπηρίες. Για παράδειγμα, δεν υπάρχουν ειδικές υπηρεσίες εξυπηρέτησης των ανθρώπων με αναπηρίες. Δεν υπάρχουν ράμπες στους δρόμους, στα δημόσια κτίρια, στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια, στα θέατρα κτλ.

Φαίνεται, όταν η Πολιτεία δεν έχει και δεν ενδιαφέρεται να θέσει σε εφαρμογή κανόνες και αρχές, οι πολίτες επηρεάζονται και λειτουργούν  ανάλογα. Στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ενίσχυση από τα ειδικά προγράμματα και κονδύλια δεν δημιουργήθηκαν και δεν λειτουργούν δομές  σαν αυτές που λειτουργούν αιώνες τώρα σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως κέντρα αυτόνομης διαβίωσης και δια-βίου μάθησης, προστατευόμενα εργαστήρια , ειδικά γηροκομεία για ενήλικες με αναπηρίες, κέντρα έγκαιρης παρέμβασης για βρέφη και συμβουλευτική στήριξη των οικογενειών τους κ.α.
Η παρεχόμενη από το Υπουργείο  Παιδείας Ειδική Αγωγή είναι ελλιπέστατη ποσοτικά και ποιοτικά και στην ουσία δεν αποτελεί κομμάτι του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας. Συνήθως οι διάφορες ρυθμίσεις, διακηρύξεις, νομοθετικές διατάξεις ή ο σχεδιασμός αναλυτικών προγραμμάτων και βιβλίων που γίνονται από το Υπουργείο Παιδείας, αφορούν το γενικό πληθυσμό των παιδιών, χωρίς να υπολογίζονται σε αυτόν οι μαθητές με ειδικές ανάγκες. Τους μαθητές αυτούς τους θυμάται  το Υπουργείο όταν έχουν ολοκληρωθεί οι διάφοροι σχεδιασμοί και έχουν υλοποιηθεί τα σχετικά έργα. Αποτέλεσμα αυτής της πρακτικής, η  οποία μοιάζει με φιλανθρωπική παροχή -δίνουν αυτό που περισσεύει, όχι αυτό που δικαιούνται τα παιδιά- είναι η μη παροχή κατάλληλης και ισότιμης ειδικής εκπαίδευσης στα παιδιά που την έχουν ανάγκη.

Οι καταστάσεις που βιώνει ο χώρος της παιδείας είναι τραγικές και στο Νομό μας όσο αναφορά τις δομές της ειδικής αγωγής . Βρισκόμαστε δύο μήνες από τότε που ξεκίνησε η σχολική χρονιά και τα προβλήματα εξακολουθούν να ταλαιπωρούν παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικούς.

Με ανακοίνωσή τους οι Εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Καστοριάς εκφράζουν την έντονη διαμαρτυρία τους για την έλλειψη δασκάλων παράλληλης στήριξης στα σχολεία της Καστοριάς και ζητούν από τους βουλευτές του Νομού αλλά και όλους τους αρμόδιους τοπικούς φορείς να βρεθεί μια λύση:

‘’ Δύο μήνες μετά την έναρξη του σχολικού έτους, στα σχολεία της Καστοριάς, όπως και στο σύνολο των σχολείων όλης της χώρας, οι δομές Ειδικής Αγωγής υπολειτουργούν. Στα πλαίσια της πολιτικής της υποχρηματοδότησης καθώς και της εξαίρεσης της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας από το ΕΣΠΑ, η πολιτεία αντιμετωπίζει τα παιδιά με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού.

 

Το Δ.Σ. του Συλλόγου μας θεωρεί χρέος του να αναδείξει ένα τόσο σημαντικό και ευαίσθητο θέμα που ταλανίζει πολλές οικογένειες σε όλη την επικράτεια.  

Θα αναφερθούμε ειδικά στο ΚΕΔΔΥ εξαιτίας της μεγάλης σπουδαιότητας του έργου που καλείται να επιτελέσει.

Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως αυτή τη στιγμή το ΚΕΔΔΥ (Κέντρο Διαφοροδιάγνωσης Διάγνωσης και Υποστήριξης) στην Καστοριά αδυνατεί για αντικειμενικούς λόγους να πραγματοποιήσει αξιολογήσεις, να εκδώσει γνωματεύσεις και να προτείνει τη φοίτηση στην κατάλληλη για κάθε μαθητή σχολική δομή. Οι λόγοι φυσικά είναι η υποστελέχωση.

Λιγοστοί εκπαιδευτικοί για παράλληλη στήριξη πήγανε στα σχολεία και αυτοί μοιράζονται για δύο ή και τρία παιδιά, κατάσταση που είναι άκρως αντιπαιδαγωγική. Υπάρχουν παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε νηπιαγωγεία της Διεύθυνσής μας που αυτή τη στιγμή δεν έχουν παράλληλη στήριξη. Την ίδια στιγμή κάποιοι γονείς που μπορούν, βάζουν το χέρι στη τσέπη για να καλύψουν, από το υστέρημά τους τις περισσότερες φορές, ιδιωτική παράλληλη στήριξη. Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που δεν μπορούν. Αν αυτό δεν είναι ηθικός εκβιασμός τότε τι είναι;

Όλα αυτά τα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό υπάρχουν τη στιγμή που εκατοντάδες συνάδελφοί μας της Ειδικής αγωγής παραμένουν σε εργασιακή ομηρία και άλλοι άνεργοι.

Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες, ο Σύλλογός μας ξεκινάει εκστρατεία ενημέρωσης για την κατάσταση της Ειδικής Αγωγής στα σχολεία μας. Καλούμε όλους όσους εμπλέκονται με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο (γονείς, εκπαιδευτικούς, κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες, Μ.Μ.Ε.) να αναδείξουμε το ευαίσθητο αυτό θέμα.

ΕΔΩ και ΤΩΡΑ απαιτούμε:

Δημόσια και δωρεάν, αναβαθμισμένη Ειδική Αγωγή κι

Εκπαίδευση.

Άμεση στελέχωση του ΚΕΔΔΥ Καστοριάς με μόνιμο προσωπικό.

Μονιμοποίηση εδώ και τώρα όλων των εργαζομένων στην Ειδική Αγωγή. Μαζικές προσλήψεις μόνιμου ειδικευμένου προσωπικού.

Ασφαλής δωρεάν μεταφορά των μαθητών με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας.

Καμία ανοχή! Όχι άλλη αναμονή! Κανένας συμβιβασμός με την αθλιότητα που επικρατεί στις δομές της Ειδικής Αγωγής ‘’

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.