Τίμιοι υποκριτές
Της Τάνιας Ώττα

Το κοστούμι της τιμιότητας φοριέται πολύ τελευταία. Αν και νομίζω ότι πάντα ήταν στη μόδα. Διαχρονικό, κομψό και εύκολα προσαρμόσιμο σε ανθρώπους που θέλουν να κρύψουν κάτω από αυτό τον ψεύτικο εαυτό τους. Αυτή η εικόνα πουλάει σήμερα και δυστυχώς την αγοράζουν πολλοί.
Γέμισε ο τόπος τίμιους υποκριτές. Ψεύτικους κυρίους και ψεύτικες κυρίες, καθώς πρέπει, με δήθεν αρχές και αξίες, με δήθεν ενδιαφέρον για το κοινό καλό και τον συνάνθρωπο, με δήθεν ανθρώπινη συμπεριφορά, με προοδευτικές και καινοτόμες ιδέες, με μεγαλεπήβολα σχέδια, με σπουδαία οράματα για ένα λαμπρό μέλλον. Μόνο που όλα αυτά μένουν στα λόγια και δεν μετουσιώνονται σε πράξεις. Εδώ και χρόνια. Έξυπνοι παίχτες στο παιχνίδι του εντυπωσιασμού, κερδίζουν συνεχώς έδαφος εκμεταλλευόμενοι την ευκολοπιστία του ταλαιπωρημένου συνανθρώπου τους, που αναζητά μία μικρή ελπίδα στη ζωή του. Μία μικρή σπίθα που θα ζεστάνει την παγωμένη του καρδιά από τον πόνο που βιώνει καθημερινά στη σημερινή εξελιγμένη κοινωνία των λίγων. Μία κοινωνία των ελίτ και των προοδευτικών. Μία κοινωνία με δημοκρατικούς ανθρώπους που συμπεριφέρονται απολυταρχικά. Στο βωμό του συμφέροντος θυσιάζεται η αξιοκρατία, η δικαιοσύνη και η εντιμότητα. Κι έρχονται οι τίμιοι υποκριτές να υπερασπιστούν όλα όσα γίνονται, προσπαθώντας να πείσουν ότι είναι οι καλύτεροι. Αυτοί που θα κάνουν τη διαφορά.

Υπάρχουν άνθρωποι όμως που δεν τρώνε σανό και καταλαβαίνουν πολύ καλά τι κρύβεται κάτω από τα ακριβά κοστούμια της τιμιότητας. Απόλυτη υποκρισία, αθλιότητα και εγωκεντρισμός.
Αντέχει ο κόσμος μας άλλες συγκρίσεις; Εσείς κι εμείς… τα ίδια και τα ίδια.
Ο τροχός γυρίζει και καταλήγει στα ίδια σημεία. Κι ευνοούνται οι λίγοι πάλι.
Αν όντως έχει έρθει καιρός για αλλαγή, μία αλλαγή που σίγουρα ο κόσμος μας τη χρειάζεται, ας είναι μία αλλαγή με ουσία και αποτέλεσμα. Αυτός ο διχασμός κάθε είδους, πολιτικός, κοινωνικός, οικονομικός μας κούρασε και δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο σε ένα λαβύρινθο χωρίς διέξοδο.
Σε μία εποχή που είσαι ότι δηλώνεις, οι άνθρωποι δηλώνουν τίμιοι για να προχωρήσουν μπροστά, για να κερδίσουν αυτό που θέλουν, για να πετύχουν κάθε στόχο, εις βάρος κάποιων άλλων όμως. Πόσο τίμιος μπορεί να θεωρηθεί κάποιος όταν χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται ανθρώπους για το δικό του καλό άραγε…