Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 1904
«Σαν τέτoια ώρα στο βουνό. ο Παύλος πληγωμένος
Μεσ’ το νερό του αυλακιού ήτανε ξαπλωμένος
Για σύρε, Δήμο μου πιστέ, στην ποθητή πηγή μου
Και φέρε μου κρύο νερό να πλύνω την πληγή μου.
Σταλαματιά το αίμα μου, για σε Πατρίς, το χύνω,
Για να’χεις δόξα και τιμή, να λάμψεις σαν το κρίνο.
Είν’ η Ελλάδα μας μικρή, μικρή και ζουλεμένη,
Μα ελευθερία έχει πολλή! Μες στο κλουβί δεν μπαίνει!
Παύλος Μελάς κι αν πέθανε, τ’ αδέλφια του ας ζήσουν,
Αυτά θα τρέξουνε μαζί για να τον αναστήσουν!»
Πηνελόπη Δέλτα
Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2024
Δημοτική Κοινότητα Μελά Καστοριάς (πρώην Στάτιστα): Η ανυπέρβλητη μορφή του Μακεδονικού Αγώνα, ο Παύλος Μελάς, θυσιάζει τη ζωή του για την απελευθέρωση της Μακεδονίας:
Στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ι.Ν. Αγίου Ευσταθίου, ιερουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Σερβιών και Κοζάνης κ. Παύλου, Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Ειρηναίου και Καστορίας κ. Καλλινίκου.
Στο Ιερό Μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως του Ήρωα Παύλου Μελά.
Στην Επιμνημόσυνη Δέηση στο Μνημείο του Παύλου Μελά και την ομιλία για τον εορτασμό της ημέρας από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγο Γεώργιο Κωστίδη και την κατάθεση στεφάνων.Στην περιήγηση στο Μουσείο του Παύλου Μελά, το σπίτι όπου σκοτώθηκε ο Ήρωας του Μακεδονικού Αγώνα και στο Κενοτάφιό του.
Ύψιστη τιμή και δόξα στον Παύλο Μελά, που με τη θυσία του “υπέγραψε” την ελευθερία της Μακεδονίας και άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του σε ένα από τα πιο λαμπρά και μεγαλειώδη κεφάλαια της ελληνικής ιστορίας.
