Δυστυχώς για άλλο ένα καλοκαίρι μαίνονται στη χώρα τεράστιες και καταστροφικές πυρκαγιές. Η προϋπόθεση για κάθε μορφή ζωής το “Περιβάλλον”, δέχεται πολλαπλή επίθεση κάθε χρόνο και είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως δυσκολεύεται να “αναρρώσει”. Βάζουμε αυτό πρώτο στην παρέμβαση μας γιατί έχει εξαφανιστεί από την ατζέντα ο τεράστιος ρόλος του και η σημασία αποκατάστασης του, την στιγμή μάλιστα που δέχεται επίθεση και από το “Πράσινο” Κεφάλαιο.
Για άλλη μια χρονιά το Κράτος είναι στον κλασικό ελαττωματικό αυτόματο πιλότο της “Αριστείας”, που σε συνδυασμό με τις μηδαμινές δαπάνες πρόληψης πυρκαγιών, τους ελάχιστους Πυροσβεστικούς πόρους και την έλλειψη Ανθρώπων που δίνουν την μάχη με τις φλόγες, οδήγησε και οδηγεί σε τεράστιες καταστροφές. Ζούμε άλλη μια ακραία αλλαγή στον καιρό κι από τον βροχερό Ιούνιο περάσαμε στον καυτό Ιούλιο, με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να είναι ιδιαίτερα υψηλές και τον κόσμο που μένει στα αβίωτα αστικά περιβάλλοντα-που πλέον δεν είναι μόνο οι μεγαλουπόλεις-να αναζητεί μια ανάσα. Η ανάσα αυτή υπάρχει στα Πάρκα, στις νησίδες πρασίνου και στα κοντινά βουνά, ποτάμια και παραλίες. Απέναντι σε αυτή την ανάγκη το κράτος “γκουβερναντα” φροντίζει όπως πάντα με έναν δυστοπικό τρόπο απαγορεύοντας την πρόσβαση των πολιτών σε Πάρκα(τα οποία πολλοί Δήμοι τσιμεντάρουν και δάση σε όλη την χώρα για την πρόληψη των πυρκαγιών, ενώ αυτά είναι η ανακούφιση των πολιτών από τον καύσωνα.
Αυτή την στιγμή είναι ξεκάθαρο πως τέτοιου είδους προβληματικές προληπτικές πολιτικές, στρέφονται κατά των πολιτών ενώ την ίδια ώρα χωρίς πολλά προβλήματα και με χαρακτηριστική ευκολία εκδίδονται άδειες για την καταστροφή οικοσυστημάτων στον βωμό της Καπιταλιστικής «Πράσινης Ανάπτυξης». Στην ίδια λογική κινείται και η αντιμετώπιση της καταστροφής που θα προκληθεί στην οποία το μόνο ζητούμενο είναι να μην υπάρξει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ απώλεια ανθρώπινης ζωής. Όπως γράφει ο Αντώνης Ανδρουλιδάκης (Αναπτυξιακός και Κοινωνικός ψυχολόγος): «H “εκκένωση” δεν είναι απλά μια βολική τακτική των μηχανισμών κυριαρχίας, που δεν θέλουν με τίποτα να σκάσει στη βάρδια τους το κακό. Είναι κυρίως (ακόμη) μια συστημική ψυχοεκπαίδευση στην νέτη σκέτη επιβίωση. Μια ψυχοεκπαίδευση που αναγορεύει την σκέτη επιβίωση σε κυρίαρχο αίτημα ζωής, και οδηγεί σε υπαρξιακή ανακούφιση όταν αυτή επιτυγχάνεται. “Ευτυχώς εμείς την βγάλαμε καθαρή!” Ταυτόχρονα όμως αποσιωπά και βάζει σιγαστήρα στην υπαρξιακή κραυγή για αληθινή και πλήρη αξιοβίωτη ζωή.
Από αυτή την άποψη η ΑΡ.ΣΥ στηρίζει τον αγώνα όσων Συλλογικοτήτων και πολιτών διεκδικούν τα Πάρκα και τις Πλατείες τους βιώσιμα, τα βουνά μας ελεύθερα και τα ποτάμια μας ανοιχτά.
Άμεσα απαιτείται:
- Να υπάρξει καταγραφή ζημιών και ολική αποζημίωση των περιουσιών των λαϊκών οικογενειών.
- Να ληφθούν άμεσα μέτρα ασφαλούς στέγασης, καθαριότητας και υγιεινής, περίθαλψης γενικότερα των πυρόπληκτων οικογενειών. Να δοθεί ιδιαίτερη μέριμνα στους πρόσφυγες που στεγάζονταν σε κλειστές δομές και να στεγαστούν μόνιμα και ασφαλώς αλλού, σε ανοικτές δομές εντός των αστικών ιστών.
- Να αποκατασταθεί η ύδρευση και η ηλεκτροδότηση στις περιοχές που επλήγησαν.
- Να δοθούν όλες οι απαραίτητες πρόσθετες άδειες στους πυρόπληκτους εργαζόμενους/ες.
- Διεκδικούμε τα απαραίτητα κονδύλια: Για προληπτική πυροπροστασία Για την αναβάθμιση των πυροσβεστικών μέσων και υλικού Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού
«Αριστερή Συμπόρευση για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ στη Δυτική Μακεδονία»
