Μία διαφορετική ανάρτηση, αναφερόμενος στην οικογένειά του και σε οικογενειακούς του φίλους, έκανε ο υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης.
Συγκεκριμένα αναφέρεται στους οικογενειακούς του φίλους Ρία Στεργιοπούλου, Αχιλλέα Λούλια και Βασίλη Μηλιώνη, με αφορμή την εκδήλωση των εγκαινίων του εργοστασίου της Ticun στην Κόρινθο στην οποία βρέθηκε.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, αναφέρεται στη στήριξη που είχε από αυτούς τους ανθρώπους όταν έχασε τους γονείς του και τη φιλία του με τον Βασίλη Μηλιώνη.
Συγκεκριμένα ο Άδωνις Γεωργιάδης, γράφει:
«Η χθεσινή μέρα όμως στην Κόρινθο είχε για μένα και έναν προσωπικό χαρακτήρα. Τους γονείς μου τους έχω χάσει εδώ και 30 χρόνια. Τους λάτρευα και με λάτρευαν. Έτσι το ήθελε όμως ο Θεός έτσι έγινε. Στο σπίτι μου όμως από τα παιδικά μου χρόνια έβλεπα τον καλύτερο φίλο του πατέρα μου τον θωρακοχειρουργό κ. Αχιλλέα Λούλια.
Αυτός και η σύζυγος του η Ρία Στεργιοπούλου ήταν στο πλάι μας ηθικά και υλικά όλες τις δύσκολες πρώτες και μετέπειτα στιγμές που τρία αδέλφια μείναμε μόνοι μας. Έτσι γνώρισα και τον γιο της Ρίας από τον πρώτο της γάμο, τον κ.Βασίλη Μηλιώνη.
Ο Βασίλης δαιμόνιο μυαλό από μικρός έκανε επιχειρήσεις και έβγαλε χρήματα από μικρός αλλά βρέθηκε στο μάτι του κύκλωνα μίας μεγάλης συκοφαντίας και προφυλακίστηκε. Τί και αν τελικά αθωώθηκε αμετάκλητα, τί και αν το Κράτος του ζήτησε συγγνώμη και του επέστρεψε τα χρήματα που του είχε κατασχέσει, ακόμη και σήμερα πόλλοι τον αντιμετωπίζουν με προκατάληψη και εύκολα ξεχνούν ότι είναι Αθώος και στην πραγματικότητα η προφυλάκιση τους ήταν ένα, όπως απεδείχθη Δικαστικό Σφάλμα.
Ο Βασίλης, πάνω από αδελφός μου σήμερα, έχει ενεργή εμπλοκή στην έλευση της Tikun Olam στην Ελλάδα και σε αυτή την γιγαντιαία επένδυση.
Μαζί με την Ρία και τον Αχιλλέα βρεθήκαμε εκεί χθες και ήταν σαν να ήταν παρόντες και οι γονείς μου η Βούλα και ο Σάκης.
Καμία φορά παιδιά δεν είναι όλα Πολιτική είναι απλά ανθρώπινα.
Υγ. Βασίλη η τύχη σου να έχεις μία τόσο υπέροχη μητέρα είναι η μεγαλύτερη τύχη της ζωής σου, εγώ θα σας αποκαλύψω ότι προχθές που τράκαρα όταν συνειδητοποίησα ότι από θαύμα σώθηκα, η πρώτη μου σκέψη ηταν: «μανούλα μου με έσωσες»… και την έχω χάσει 30 χρόνια!»
