Με ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα, ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ανέδειξε μια σημαντική διεθνή πρωτοβουλία: την κοινή έκκληση 22 χωρών προς το Ισραήλ να επιτραπεί η άμεση παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Ανάμεσα στις χώρες που συνυπογράφουν βρίσκονται παγκόσμιες δημοκρατίες και ευρωπαϊκές δυνάμεις όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία και η Βρετανία, αλλά και χώρες εκτός Ευρώπης όπως ο Καναδάς, η Ιαπωνία, η Νέα Ζηλανδία και η Αυστραλία.
Ηχηρή, όμως, είναι η απουσία της Ελλάδας.
Η χώρα μας, με ιστορικά ερείσματα στον αραβικό κόσμο, διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, αλλά και βαθύ ανθρωπιστικό αποτύπωμα στη διεθνή κοινότητα, δεν βρίσκεται ανάμεσα στους υπογράφοντες. Το ερώτημα που τίθεται –και εύλογα ανέδειξε ο Χάρης Δούκας– είναι: πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να απουσιάζει από μία τόσο ευρεία και κρίσιμη ανθρωπιστική πρωτοβουλία;
Τη στιγμή που ο ΟΗΕ και δεκάδες ΜΚΟ εκπέμπουν σήμα κινδύνου για τη Γάζα, με τους αμάχους να υποφέρουν από λιμό, απώλεια υποδομών και έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, η διεθνής πίεση προς το Ισραήλ για την άρση του αποκλεισμού της βοήθειας είναι ζωτικής σημασίας.
Η απουσία της Ελλάδας εγείρει πολιτικά και ηθικά ερωτήματα, ειδικά όταν ακόμη και παραδοσιακοί σύμμαχοι του Ισραήλ, όπως ο Καναδάς και η Βρετανία, συμμετέχουν στη δήλωση. Η κυβέρνηση οφείλει να δώσει εξηγήσεις: πρόκειται για παράλειψη, για απόφαση πολιτικής ουδετερότητας ή για μια επιλογή που εντάσσεται σε ευρύτερους γεωστρατηγικούς υπολογισμούς;
Η πρωτοβουλία Δούκα να αναδείξει το θέμα δεν είναι μόνο πράξη ευαισθησίας, αλλά και έμμεση υπενθύμιση ότι η εξωτερική πολιτική οφείλει να έχει και ηθικές σταθερές. Σε καιρούς κρίσης, η σιωπή μπορεί να είναι συνενοχή.
