Η στερεοτυπική εικόνα ενός πολιτικού φέρει τα εξής συστατικά στοιχεία: μεστωμένος και ενίοτε (ή και πάντοτε) ξύλινος λόγος με στρατηγικές παύσεις και τονικές αυξομειώσεις, σφιχτή χειραψία, γεμάτο αυτοπεποίθηση χαμόγελο και βλέμμα που πασχίζει να εμπνεύσει εμπιστοσύνη.
Αντίθετα, ο πολιτικός, από μία ιδεαλιστική σκοπιά δεν είναι παρά ένας άνθρωπος που οραματίζεται και προτίθεται να οικοδομήσει έναν φωτεινότερο κόσμο για τους συμπολίτες του και τον ίδιο.
Βεβαίως, και οι δύο πλευρές συγκλίνουν σε έναν κοινό τόπο.
Στο σημείο εκκίνησης του πολιτικού.
Άλλωστε, όλα ξεκινούν από μία απλή απόφαση: την απόφαση να ασχοληθεί κανείς με τα κοινά, να εκφράσει τους προβληματισμούς του μέσω ενός δημοσίου βήματος, να πολιτευτεί.
Την απόφαση αυτή πήρε για πρώτη φορά, φέτος, ο κ. Γιαγκόπουλος Κωνσταντίνος.
Και μέσα στη φρενίτιδα του προεκλογικού κλίματος, μας συστήνεται μέσα από τους Orizontes Press σε μία συνέντευξη με το εξής σημείο εκκίνησης:
Ποιος είναι ο άνθρωπος πίσω από τον νέο πολιτικό;
1) Πώς θα συστηνόσασταν σε κάποιον που σας γνωρίζει για πρώτη φορά;
Με μια θερμή χειραψία λέγοντας απλώς το όνομά μου.
2) Ποιες αξίες και ιδανικά έχουν την μεγαλύτερη σημασία για εσάς;
Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον το οποίο μου έμαθε να σέβομαι τους συνανθρώπους μου και να συμπεριφέρομαι όπως θα ήθελα να συμπεριφέρονται σε εμένα. Ευτυχώς ή δυστυχώς μπορώ πολύ εύκολα να μπω στην θέση του άλλου. Και λέω «δυστυχώς» γιατί επηρεάζεται η ψυχολογία μου σε πολύ μεγάλο βαθμό. Επίσης δεν μπορώ να ανεχτώ, την αδικία, την ψευτιά, την ανεντιμότητα και το «δούλεμα».
3) Ποια χαρακτηριστικά, κατά τη γνώμη σας, καθιστούν κάποιον «καλό» δικηγόρο;
Τελικά για να είναι κάποιος καλός δικηγόρος θα πρέπει να είναι καλός σαν άνθρωπος. Όλα πηγάζουν από την καλοσύνη, την εντιμότητα, την υπευθυνότητα, την συνείδηση και την ενσυναίσθηση που έχει ο καθένας μας.
4) Ποιο είναι το αγαπημένο σας θεατρικό έργο και γιατί;
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ένα, γιατί τα αγαπημένα μου θεατρικά έργα είναι πολλά. Έχω δει πολλές θεατρικές παραστάσεις αλλά αυτή που θυμάμαι πιο έντονα ακόμη και σήμερα ενώ την είχα παρακολουθήσει πριν από περίπου 20 χρόνια, είναι ο μονόλογος της Σίρλεϋ Βαλεντάιν, η οποία μάλιστα δεν περιλαμβανόταν στα «αγαπημένα» μου. Χρειάζεται πολλά κότσια να αλλάξει κάποιος την ζωή του και να δραπετεύσει μέσα από το πλαίσιο των στερεοτύπων και των συμπεριφορών που του έχει «φορέσει» η κοινωνία και πόσο μάλλον όταν αυτός ο κάποιος είναι μια σχεδόν μεσήλικη γυναίκα.
5) Τι σημαίνει να είστε μέλος φιλοζωικής οργάνωσης σε έναν τόπο που έχει ταυτιστεί με την τέχνη της γουνοποιίας;
Η αγάπη για τα ζώα υπάρχει μέσα μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ανέκαθεν περιτριγυριζόμουν από ζώα συντροφιάς και μη, βοηθούσα τα ανυπεράσπιστα ζώα και φρόντιζα για την περίθαλψή τους όταν αυτό ήταν απαραίτητο. Κατανοώ όμως πως η τέχνη της γουνοποιίας είναι συνυφασμένη με την Καστοριά, βοήθησε διαχρονικά την επιβίωση του πληθυσμού της και διαμόρφωσε την εξέλιξη της κοινωνίας της.
6) Ποιο μέρος της συμμετοχής στην προεκλογική διαδικασία είναι το αγαπημένο σας και ποιο το λιγότερο αγαπημένο;
Η προσωπική επαφή με τους συμπολίτες μου και η συζήτηση όσων τους προβληματίζουν νομίζω ότι με επηρεάζει πολύ. Έχω μάθει πολλά που δεν ήξερα και μακάρι να είχα την μαγική δύναμη να έλυνα τα προβλήματά τους την ίδια στιγμή. Από την άλλη η έκθεση στα ΜΜΕ είναι κάτι που δεν με εκφράζει ιδιαίτερα αλλά δυστυχώς είναι αναγκαία γιατί με αυτό τον τρόπο συστήνεσαι σε μεγαλύτερη μερίδα πολιτών.
7) Αν μπορούσατε να συνομιλήσετε με τον παιδικό σας εαυτό, τι θα τον συμβουλεύατε;
Θα τον συμβούλευα να μην υποκύπτει στις προκλήσεις που έχουν σκοπό να τον ταπεινώσουν και να τον προσβάλουν δηλαδή να μην παίρνει τίποτε επί προσωπικού.
8) Πώς ονειρεύεστε το μέλλον;
Καταρχάς το μέλλον εξαρτάται από την ποιότητα του φυσικού μας περιβάλλοντος. Επομένως ο σεβασμός των ανθρώπων προς το περιβάλλον είναι ταυτόσημος με τον σεβασμό στον ίδιο τον άνθρωπο. Σε ένα τέτοιο μέλλον θα ήθελα να χωρέσω.
Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Γιαγκόπουλο Κωνσταντίνο για την συνέντευξη που μας παραχώρησε.
Σύνταξη: Μαρκέλλα Καραμάνου
