Γράφει Ο Λεωνίδας Θ. Πουλιόπουλος
Έχω ασχοληθεί με αρκετές βιβλιοπαρουσιάσεις, μονογραφίες, έρευνες και άρθρα. Το βιβλίο όμως “Εικόνες και μνήμες του καστοριανού ποδοσφαίρου – Καστοριά 1963-1974″ των συμπολιτών μας Παναγιώτη Μπάτου και Ιωσήφ Χατζητιμοθέου όχι απλά με εντυπωσίασε, αλλά με «τρέλανε» για την «τρέλα» των συγγραφέων να συγκεντρώσουν, να καταγράψουν, να ταξινομήσουν και ότι άλλο χρειάσθηκε, προκειμένου να φέρουν σε πέρας ένα τόσο σημαντικό και μνημειώδες πόνημα που αφορά την ιστορία του Καστοριανού Ποδοσφαίρου.
Για μας που ζήσαμε αυτή την εποχή αλλά κυρίως για τους βασικούς συντελεστές που είναι οι ποδοσφαιριστές και οι παράγοντες, το βιβλίο αυτό αποτελεί μια δεξαμενή συναισθημάτων, αναμνήσεων, πόθων, νοσταλγίας και ότι άλλο μπορεί να αισθανθεί ακόμη και τώρα κανείς, από εκείνη την νοσταλγική, όχι αγνή, αλλά αγνότερη, απ’ ότι σήμερα εποχή. Διότι και τότε υπήρχαν τα θετικά όσο και τα αρνητικά συναισθήματα, οι θετικές και αρνητικές συμπεριφορές, αλλά όλα αυτά ξεχνιούνται και θα μείνει σήμερα με το έργο αυτό, η ιδανικότητα εκείνης της φαινομενικά έντιμης και αγνής, αλλά σίγουρα νοσταλγικής εποχής.
Το βιβλίο αυτό αριθμεί περισσότερες από 500 σελίδες και όπως μου ανέφερε ο αγαπητός φίλος Παναγιώτης έπεται και συνέχεια. Μέσα στο βιβλίο, εκτός από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό υπάρχουν και φοβερές λεπτομέρειες, που ούτε και οι ίδιοι οι συντελεστές και πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής γνωρίζουν. Αναφέρονται σε πίνακες όχι μόνο οι συμμετοχές τους στους αγώνες αλλά ακόμη και πόσα λεπτά έπαιξαν σε κάθε αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι η δουλειά που έκαναν οι συγγραφείς ήταν τόσο επίπονη που αξίζουν όχι μόνο θερμότατα συγχαρητήρια αλλά και ειδικό έπαινο.
Το σημαντικότατο για το έργο αυτό είναι ότι καταγράφεται η συλλογική μνήμη, η ιστορία του τόπου που είναι απαραίτητη όχι απλά για ιστορικούς λόγους αλλά για πολιτισμικούς και κυρίως υπαρξιακούς. Καθότι όποιος λαός ξεχνά την ιστορία του είναι καταδικασμένος να σβήσει. Πέραν των ανωτέρω, η ιστορία λειτουργεί και ως συγκριτικό πλεονέκτημα αφού λειτουργεί και ως «τουριστικό προϊόν», εφόσον δημιουργηθεί ένα μουσείο ή ένα μνημείο, για να θυμίζουν στους νεώτερους καθώς και στους επισκέπτες της πόλης μας την ιστορία του τόπου μας.
Πόσοι από εμάς γνωρίζουν ότι η ιστορία του ποδοσφαίρου στον τόπο μας ξεκινά το 1914, δύο χρόνια μετά την απελευθέρωση της Καστοριάς και ένα χρόνο πριν ιδρυθεί ο Σύνδεσμος Γουνοποιών Καστοριάς, με πρώτη ομάδα την Προοδευτική Καστοριάς; Ήταν ο προπομπός της ίδρυσης του Αθλητικού Συλλόγου «Ορεστιάδα Καστοριάς», που ιδρύθηκε το 1928. Ένα χρόνο μετά το 1928 ιδρύθηκε ο «Άρης Καστοριάς» που αναγνωρίσθηκε επίσημα το 1953, ενώ το 1930 ιδρύθηκε ο Αθλητικός Σύλλογος «Ατρόμητος Καστοριάς».
Περισσότερα δεν μπορούμε να αναφέρουμε σε ένα τόσο μικρό άρθρο, γι’ αυτό όσοι θέλουν να μάθουν περισσότερα για την ενδιαφέρουσα και σημαντική ιστορία του ποδοσφαίρου του νομού μας, μπορούν να διαβάσουν το εξαιρετικό αυτό πόνημα 500 σελίδων, με πλουσιότατο φωτογραφικό υλικό.
Υπάρχουν πολλά ονόματα, γνωστά και άγνωστα, τόσο ποδοσφαιριστών όσο και παραγόντων. Εμείς τότε ως μικρά παιδιά τους βλέπαμε όλους αυτούς του ποδοσφαιριστές ως μικρούς ήρωες και κυρίως όταν επιτύγχαναν γκολ, νίκες και έφερναν ξεχωριστές διακρίσεις σε τοπικό, διασυλλογικό και εθνικό επίπεδο.
Όταν ξεφύλλιζα το βιβλίο είδα πρόσωπα και ονόματα που σχεδόν τα είχα ξεχάσει. Υπάρχουν παλιοί ποδοσφαιριστές στις ένθετες φωτογραφίες, που τους συναντώ συχνά, όπως ο αγαπητός φίλος και αθόρυβος συλλέκτης Αργυράκης, καθώς και άλλοι που μας αποχαιρέτησαν πρόωρα, αλλά με την καταγραφή αυτού του βιβλίου θα μείνουν στην ιστορία του τόπου μας ως αθάνατοι.
Ας ελπίσουμε ότι θα υπάρξουν και άλλες τέτοιες αξιόλογες πρωτοβουλίες νέων ερευνητών, που θα αποτυπώσουν και θα καταγράψουν την νεώτερη ιστορία του τόπου μας και σε άλλα αθλήματα όπως η κωπηλασία, ο κλασικός αθλητισμός, το μπάσκετ κλπ, προκειμένου οι νεώτερες γενιές να γνωρίσουν, να αναγνωρίσουν και να εκτιμήσουν το έργο των πρωτοπόρων αυτών ανθρώπων, που αγωνίζονταν υπό αντίξοες συνθήκες και χωρίς ανταλλάγματα προκειμένου να μας κάνουν όλους εμάς υπερήφανους για τις νίκες τους.
