Ἀρχικά τό ἑσπέρας τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων, τελέσθηκε ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Δευτέρας στόν Ἱερό Ναό Ἁγίου Γεωργίου Καστοριᾶς. Τέθηκε πρός προσκύνηση γιά πρώτη φορά ἡ ἀμφιπρόσωπη εἰκόνα τῆς Ἄκρας Ταπείνωσης καί τῆς Παναγίας Ὁδηγήτριας, ἔργο τοῦ 15ου αἰώνα. Ἡ εἰκόνα μεταφέρθηκε στόν Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, ἀπό τούς ἐφημερίους του Ἱεροῦ π. Μιχαήλ Λιάνο καί π. Χρῆστο Μεσημέρη, ἀπό τό Ἱερό Παρεκκλήσιο Παναγίας Φανερωμένης πού ἀνήκει στήν ἴδια ἐνορία
Στά πλαίσια τῶν δραστηριοτήτων πού πραγματοποιοῦνται σέ συνεργασία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως μέ τοῦς ἄλλους τοπικούς φορεῖς γιά τό Πάσχα στήν “Βυζαντινή” Καστοριά, ἡ ἱερά εἰκόνα μεταφέρθηκε μέ πομπή στό Ἱερό Παρεκκλήσιο Ἁγίου Νικολάου Κασνίτση στήν πλατεία Ὁμονοίας, ὅπου τίθεται σέ προσκύνηση μέχρι καί τήν Τρίτη του Πάσχα.
Μετά τήν εἴσοδο τῆς εἰκόνος στόν Ναό συνεχίστηκε ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου κατά τήν ὁποία ὁ Σέβ. κ. Καλλίνικος στό κήρυγμά του ἀναφέρθηκε στίς ὀνομασίες “Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας καί Ἄκρα Ταπείνωσις” πού προσδίδουμε στόν Κύριο μας Ἰησοῦ Χριστό.
Τό ἀπόγευμα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Δευτέρας, τελέσθηκε ἡ ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μεγάλης Τρίτης στόν Ἱερό Ναό Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης Καλλιθέας Καστοριᾶς. Μέ ἰδιαίτερη εὐλάβεια κλῆρος καί λαός παρακολούθησαν τά κατανυκτικά τροπάρια τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδας.
Στό κήρυγμά του ὁ Μητροπολίτης ἀναφέρθηκε στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ πού ἐκφράζεται μέ τήν Σάρκωση καί τήν Σταύρωσή του.
Τήν Μεγάλη Τρίτη ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου τῆς Μεγάλη Τετάρτης στόν Ἱερό Ναό Ἁγίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου στήν Μεσοποταμία. Στὀ τἐλος τής ἀκολουθίας μέ ἰδιαίτερη κατάνυξη ἐψάλει τό τροπάριο τῆς Κασσιανῆς ἀπό τόν ἱεροψάλτη κ. Χρῆστο Τογκαρίδη. Οἱ πιστοί πού γέμισαν τόν Ἱερό Ναό συμμετεῖχαν μέ εὐλάβεια κρατώντας κεράκια στά χέρια τους, ἐνῶ δεκάδες παιδιά συμμετεῖχαν προσευχόμενα καί ὡς ἱεροπαῖδες.
Ἀμέσως μετά ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του μίλησε γιά τήν γυναίκα πού μύρωσε καί σκούπισε τά πόδια τοῦ Χριστοῦ μέ τά μαλλιά της καί ἐπικέντρωσε τόν λόγο του στήν φράση τοῦ τροπαρίου τῆς ὑμνογράφου Κασσιανῆς, “Τήν σήν αἰσθομένη Θεότητα” καί μίλησε γιά τό νόημα τῆς μετανοίας.
