Ο Mark Boyle, γνωστός και ως The Moneyless Man, σταμάτησε να χρησιμοποιεί χρήματα το 2008 και από τότε ζει έναν τρόπο ζωής χωρίς χρήματα. Στην πορεία, απέφευγε επίσης την τεχνολογία και υιοθέτησε μια πιο «φυσική» ζωή.
Έχοντας αποφοιτήσει από το κολέγιο με πτυχίο στις επιχειρήσεις και τα οικονομικά, ο Mark Boyle βρήκε γρήγορα μια καλά αμειβόμενη δουλειά σε μια εταιρεία βιολογικών τροφίμων στο Μπρίστολ του Ηνωμένου Βασιλείου.
«Καθόμουν με έναν φίλο ένα βράδυ το 2007 και συζητούσαμε για τα προβλήματα του κόσμου και προσπαθούσαμε να βρούμε σε ποια να αφιερώσουμε τη ζωή μας για να βοηθήσουμε να λυθούν», είπε ο Boyle στο CNN. «Μετά το κατάλαβα, στη ρίζα όλων ήταν τα χρήματα, που δημιουργεί ένα είδος αποσύνδεσης μεταξύ μας και των πράξεών μας, είτε μέσω της τεχνολογίας, βιομηχανικής γεωργίας ή πολέμου, και έτσι αποφάσισα να δω αν ήταν δυνατόν να γίνει χωρίς αυτά».
Σύντομα μετά από αυτό, ο Mark πούλησε το ακριβό πλωτό σπίτι του, μετακόμισε σε ένα παλιό τροχόσπιτο που κάποιος του δώρισε επειδή απλώς ήθελαν να το ξεφορτωθούν, και ξεκίνησε την ύπαρξή του χωρίς χρήματα. Οι πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι, γιατί έπρεπε να αντικαταστήσει τις ανέσεις που είχε συνηθίσει, όπως το πρωινό καφέ, με πράγματα που μπορούσε να προμηθευτεί δωρεάν, από τη φύση.
«Οι πρώτοι μήνες ήταν δύσκολοι, απλώς βρήκα τον δρόμο μου», παραδέχτηκε ο Mark. «Αν σκέφτεστε πόσο δύσκολο είναι όταν αλλάζετε σπίτι ή αλλάζετε δουλειά, φανταστείτε να αλλάζετε τα πάντα με τη μία. Αλλά μετά από μερικούς μήνες, έγινε πολύ εύκολο, έφτιαξα όλες τις συνήθειές μου».
Ο τρόπος ζωής του Boyle χωρίς χρήματα έγινε viral θέμα ειδήσεων όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο του, The Moneyless Man, στο οποίο περιγράφει λεπτομερώς τις προκλήσεις που αντιμετώπισε όταν έκανε την μεγάλη αλλαγή και τις πρακτικές λύσεις που βρήκε, καθώς και για τη φιλοσοφία που τον ώθησε να κάνει μια τόσο δραστική αλλαγή στη ζωή του.
«Κατά ειρωνικό τρόπο, βρήκα τα δύο τελευταία χρόνια να είναι τα πιο ικανοποιητικά της ζωής μου», έγραψε ο Mark Boyle το 2010. «Έχω περισσότερους φίλους στην κοινότητά μου από ποτέ, δεν έχω αρρωστήσει από τότε που ξεκίνησα, και ποτέ δεν ένιωθα καλύτερα. Ανακάλυψα ότι η φιλία, όχι τα χρήματα, είναι πραγματική ασφάλεια. Το μεγαλύτερο μέρος της δυτικής φτώχειας είναι ψυχολογική. Η πραγματική ανεξαρτησία είναι αλληλεξάρτηση».
Το 2017, ο Mark αποφάσισε να πάει τον μινιμαλιστικό τρόπο ζωής του σε άλλο επίπεδο. Απέφυγε το μεγαλύτερο μέρος της τεχνολογίας που απολαμβάνουμε σε καθημερινή βάση, από την ηλεκτρική ενέργεια και το τρεχούμενο νερό μέχρι το ραδιόφωνο και το διαδίκτυο, και επέστρεψε σε αυτό που πολλοί θα περιέγραφαν ως πιο απλό τρόπο ζωής.
«Αυτός ο τρόπος ζωής που υιοθέτησα τώρα ονομάζεται συχνά «η απλή ζωή», αλλά είναι εντελώς παραπλανητικός», είπε στο No Fun Tips. Στην πραγματικότητα είναι αρκετά περίπλοκο, που αποτελείται από χίλια απλά πράγματα. Αντίθετα, η παλιά μου ζωή στην πόλη ήταν αρκετά απλή, αλλά αποτελείται από χίλια πολύπλοκα πράγματα, όπως smartphone και πρίζες και πλαστικό. Βαρέθηκα να κάνω το ίδιο πράγμα μέρα με τη μέρα, χρησιμοποιώντας περίπλοκες τεχνολογίες που, υποψιαζόμουν, βαριόταν και εκείνους που τις κατασκεύαζαν. Γι’ αυτό εν μέρει τους απέρριψα. Ζώντας χωρίς τρεχούμενο νερό, ηλεκτρισμό ή μηχανές, η ζωή μου έχει γίνει σίγουρα πιο περίπλοκη».
Ο Boyle ξεκαθαρίζει ότι το να ζεις όπως το κάνει εκείνος δεν είναι καθόλου εύκολο, προσθέτοντας ότι ξέρει ότι θα ήταν αδύνατο για όλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Ωστόσο, ελπίζει ότι το παράδειγμά του θα εμπνεύσει τουλάχιστον τους ανθρώπους να εξαρτώνται λιγότερο από τα χρήματα και την εκβιομηχάνιση.
Η αλήθεια είναι πως ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας λύνει τα χέρια αλλά μας δένει τα μάτια. Ξεχνάμε να ζούμε με τους διπλανούς μας, σε ουσιαστικό επίπεδο. Όντας συνεχώς συνδεδεμένοι στο διαδίκτυο, ξεχνάμε να κοιτάμε τον ουρανό. Ναι, η τεχνολογία μας έχει δώσει τη δύναμη να παραμένουμε συνδεδεμένοι με ανθρώπους ακόμα κι αν ζουν ζώνες ώρας μακριά μας αλλά τι γίνεται με όσους μένουν διπλα μας
Συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με πρότυπα που είναι εντελώς ψεύτικα και μη ρεαλιστικά, αποκτούμε κακές δεξιότητες ιεράρχησης προτεραιοτήτων και δεν έχουμε κανένα εσωτερικό μηχανισμό για να διαχειριζόμαστε το στρες. Μήπως να βρούμε τη χρυσή τομή;
