Εργάζεται ως σχολικός νοσηλευτής, βρίσκεται στα μέσα της τρίτης δεκαετίας της ζωής του και πριν την αλλαγή του αιώνα, ξεκίνησε να ασχολείται με το graffiti. Ως street artist, ο Πάνος Ζήζος, είχε έντονη και συνεχή δράση, κάτι που εξάλλου συνεχίζει και μέχρι σήμερα. Εμείς τον συναντήσαμε στο αρχοντικό Μπασάρα, στην πανέμορφη συνοικία Ντολτσό της Καστοριάς, όπου βρίσκεται σε εξέλιξη ατομική του έκθεση με τον τίτλο «Τετράγωνοι Διάλογοι» με πορτρέτα. «Με συναρπάζει η ανθρωποκεντρική οπτική και όσα μπορούν τα πορτρέτα να εκφράσουν αλλά και τα συναισθήματα που βγάζουν στον κάθε θεατή», θα μας πει στο περιθώριο των εγκαινίων της έκθεσης.
Παράλληλα, σημειώνει: «Είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια επικοινωνίας. Είναι όλα όσα θα θέλαμε να πούμε, όλα όσα δεν είπαμε, όλα αυτά τα μηνύματα που δεν βρήκαν τον παραλήπτη τους. H ροή χρώματος που ξεκινάει μέσα από τα ασπρόμαυρα πορτρέτα και διαχέεται στον υπόλοιπο καμβά, συμβολίζει όλα όσα θέλαμε να μεταδώσουμε και πως κάποια μηνύματα δεν παραδοθήκαν ποτέ. Όσο για το ανικανοποίητο εκφράζεται από τα πορτρέτα που είναι υλοποιημένα κατά το ήμισυ, όσα και να έχουμε πάντα κάτι μας λείπει. Σε πιο προσωπικό επίπεδο το ανικανοποίητο βρίσκεται σε απλά καθημερινά και όχι τόσο ουσιαστικά πράγματα που σπανίως με απασχολούν, δημιουργικά και καλλιτεχνικά όμως νομίζω ότι εκεί μονίμως οι στόχοι και τα θέλω αυξάνονται.
Όπως αναφέραμε ήδη, σήμερα τον βρίσκουμε στην εκπαίδευση όπου εργάζεται ως σχολικός νοσηλευτής. Σπούδασε στο ΤΕΙ Ιωαννίνων όπου αποφοίτησε το 2009. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2021, εντάσσεται στο Art Therapy στο πανεπιστήμιο Αιγαίου και παράλληλα συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές στην Ειδική Αγωγή στο Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας. «Από το 2017 που εργάζομαι στον τομέα της εκπαίδευσης έχω προσπαθήσει να συνδυάσω την εργασιακή του ιδιότητα με το χόμπι μου έχοντας δημιουργήσει μια σειρά από δράσεις με τίτλο «Graffiti Inclusion». Πρόκειται για έργα που δημιουργώ στα περισσότερα από τα σχολεία που έχω εργαστεί και αφορούν τοιχογραφίες που προάγουν την συμπερίληψη, την διαπολιτισμικότητα και την ισότητα στην εκπαίδευση».
Από τα τέλη της δεκαετίας του `90, ασχολείται με το graffiti. Ξεκινώντας από παραδοσιακές μορφές του graffiti και μέσα από έντονη και συνεχή δράση πλέον τα τελευταία χρόνια στα έργα του, υπερισχύουν ρεαλιστικά πορτρέτα σε ασπρόμαυρες αποχρώσεις, συνήθως γυναίκειου φύλλου που πλαισιώνονται από έγχρωμα στοιχεία. «Συμμετέχω ανελλιπώς σε φεστιβάλ που υλοποιούνται τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας όπως το Outtacity fest, στο Vyronas street art festival, στο Νevronas festival και στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων και διάφορα άλλα». Μας μιλάει για τη σχέση του με το σπρέι, τα υλικά αλλά και τη δημιουργία της προηγούμενης σειράς έργων με τίτλο «Κυκλική Σταθερότητα». «Γενικά τα σπρέι, είναι ένα μέσο που με εξιτάρει αρκετά, νιώθω πιο ελεύθερος δουλεύοντας με αυτά. Σαν πρώτη σκέψη λοιπόν ήταν να μεταφέρω την όλη φιλοσοφία, με ένα δικό μου ύφος και στυλ από τον τοίχο στον καμβά. Ως εκ τούτου, κατά βάση τα πρώτα έργα σε καμβά και τα περισσότερα, από την πρώτη σειρά έργων που είχα δημιουργήσει με τίτλο «Κυκλική Σταθερότητα» δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας σαν κύριο υλικό τα σπρέι. Παράλληλα, συνυπήρχαν με έργα που είχαν υλοποιηθεί με ακρυλικά, τα οποία κυριαρχούν ως υλικό στην δεύτερη σειρά με αρκετά πιο ρεαλιστικό ύφος με τίτλο «Τετράγωνοι διάλογοι». Υπάρχει λοιπόν μια συνύπαρξη των υλικών απλά στην ουσία αλλάζει η επιφάνεια».
Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr
