Το «Αικατερίνη» αναχώρησε από την Ραφήνα με προορισμό τη Μύκονο στις 7.30 το πρωί της Δευτέρας. Επαγγελματίας της οικοδομής που επέβαινε στο πλοίο ρωτήθηκε από την «Κ» αν μαζί του έφτασαν και τα… κλιμάκια, για τα οποία είχαν ήδη προηγηθεί ανακοινώσεις πως θα επισκέπτονταν το νησί. «Φτάσαμε στο νησί μαζί με 10 άτομα από την Αρχαιολογία», λέει. «Επιβιβάστηκαν σε 2 Fiat λευκά με αριθμό κυκλοφορίας…».
«Για να το εξηγήσω απλά, όταν φτιάχνεις ένα σπίτι πρώτα σοβαντίζεις και μετά βάζεις τα παράθυρα. Εμείς πρώτα βάλαμε πόρτες και παράθυρα για να μην φαινόμαστε απ’ έξω. Δηλαδή, αν τώρα η Πολεοδομία κάνει έλεγχο και βρει μέσα τον μηχανικό αυτός μπορεί να ισχυριστεί ότι απλώς μπήκε σε αυτό το κέλυφος για να πραγματοποιήσει τις εσωτερικές εργασίες. Θα πει ότι δεν γνωρίζει ποιος ευθύνεται για την κατασκευή του». Η ευθύνη έτσι μετακυλίεται στον ιδιοκτήτη.
«Δουλεύουν όλοι με τα κράνη και τα γιλέκα τους, πλέον», λέει η ίδια πηγή. «Τους βλέπεις από μακριά πια, πορτοκαλί διάσπαρτες φιγούρες».
Εργάτες που δούλευαν ανασφάλιστοι, σε πολλές περιπτώσεις ασφαλίστηκαν –«όσοι είχαν χαρτιά»- υπό τον φόβο πολλαπλών ελέγχων.
Οι επαγγελματίες της οικοδομής εμφανίζονται πάντως αγχωμένοι. «Υπάρχει ανησυχία. Έχουμε τσακωθεί και με πολλούς συνεργάτες μας εδώ, οι οποίοι μας πιέζουν να κάνουμε πιο γρήγορα», αναφέρει ένας από αυτούς.
Πρώην εργαζόμενος σε κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος στη Μύκονο, λέει στην «Κ» ότι εργάστηκε στο παρελθόν ως «τσιλιαδόρος» για 2 μήνες, όσο διήρκεσαν οι εργασίες σε πολύ γνωστό μαγαζί του νησιού.
«Είχαν αναγκαστεί να σταματήσουν από την πολεοδομία. (Αλλά συνέχιζαν). Όταν εμφανιζόταν η αστυνομία έδινα σήμα και έτρεχαν τα μαστόρια σαν τα ποντίκια να κρυφτούν να μην τους δέσουνε», λέει χαρακτηριστικά στην «Κ».
Το μεροκάματο για την εργασία του «τσιλιαδόρου» ήταν τότε 70 ευρώ με καλυμμένη τη διαμονή και τη διατροφή, για ωράριο εργασίας 8.00 – 16.00. «Τα πιο εύκολα μεροκάματα που έχω κάνει στη ζωή μου», λέει ο ίδιος. «Μια μέρα ήρθε ο διοικητής (του τμήματος) με το πολιτικό αμάξι και δεν το κατάλαβα. Πέρασε από μπροστά μου και δεν τον κατάλαβα».
Η συνέχεια, απ’ ό,τι λέει ο πρώην εργαζόμενος, δεν πτόησε κανέναν. Παρά τα πρόστιμα οι εργασίες συνεχίστηκαν. «Το αφεντικό μου, μου έλεγε ότι 30 χρόνια τώρα δεν έχουν πιάσει ποτέ κανέναν για κάτι μεγάλο», συμπληρώνει.
Η μαρτυρία του ανθρώπου αυτού αφορά σε περιστατικά 3-4 χρόνων πριν. Η εικόνα που μεταφέρει, όμως, φαίνεται να είναι η ίδια με εκείνη που περιγράφουν οι σημερινοί εργαζόμενοι στο μεγάλο εργοτάξιο του αρχιπελάγους: «Άλλοι κάνανε εργασίες στις 4 το βράδυ, για να μην τους δουν. Τα κάνανε όλα φιλώντας τσίλιες».
