«Σπίτι μου είναι εκεί όπου με περιμένει ο σκύλος μου»! Αυτή η φράση αναγράφεται πάνω πάνω στην ιστοσελίδα του Γερμανού φωτογράφου Christian Vieler, αλλά μπορεί να μην την προσέξεις γιατί την προσοχή τραβούν οι φωτογραφίες του. Φωτογραφίες από κουτάβια και σκύλους κάθε ράτσας και μεγέθους, στις πιο αξιαγάπητες, αστείες και απρόσμενες στάσεις.
Κι αν είναι εύκολο να στρέψεις το κινητό σου και να απαθανατίσεις το αγαπημένο σου κατοικίδιο, σίγουρα δεν είναι εύκολο να το φωτογραφήσεις όπως ο Christian Vieler. Αρκεί να δεις τις λήψεις στην κατηγορία «Dogs Catching Treats» και θα το καταλάβεις.
Οι πρωταγωνιστές τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τον φακό, αλλά το βλέμμα τους εστιάζει άλλου: στις λιχουδιές που τους πετάει ο φωτογράφος.
Τα μάτια γουρλώνουν, τα σαγόνια ανοίγουν, το φλας αστράφτει και το αποτέλεσμα είναι ένα πορτρέτο συνήθως αστείο όσο και τρυφερό, γεμάτο ενέργεια και ζωντάνια, με το χαρακτηριστικό hashtag: #dogscatchingtreats!
Το πρώτο «μοντέλο» του Christian Vieler ήταν ένας δικός του σκύλος, η Lotte. «Μου αρέσει να πειραματίζομαι και στις βόλτες με το λαμπραντόρ μου, τη Lotte, πήρα μαζί την πρώτη μου κάμερα», εξηγεί ο ίδιος. «Με αυτήν έβγαλα τις πρώτες μου φωτογραφίες. Οι περισσότερες δεν ήταν καλές. Ήθελα να βελτιωθώ στην εικόνα, την έκφραση, τη διάθεση κι έτσι άρχισα να το δουλεύω κομμάτι κομμάτι».
Δουλεύοντας συστηματικά το κατάφερε, αν και όπως λέει οι πιο ωραίες φωτογραφίες προέκυψαν από καθαρή σύμπτωση το 2012, όταν παρέλαβε ένα καινούργιο φλας και θέλησε να το δοκιμάσει στο σαλόνι του. «Πήρα τη Lotte, την έβαλα μπροστά από την κάμερα και της έδειχνα λιχουδιές για να την κάνω να κινηθεί», θυμάται ο ίδιος.
«Ήθελα, βλέπεις, να δοκιμάσω το αποτέλεσμα της φωτογράφησης με το συγκεκριμένο φλας. Όταν είδα αργότερα τις λήψεις, κατάλαβα ότι υπήρχε ήδη μια ιδιαίτερη δυναμική, παρόλο που απείχαν ακόμα πολύ από τις μετέπειτα φωτογραφίες #dogscatchingtreats. Χρειάστηκε να περάσει καιρός μέχρι να φτάσουμε στο σημερινό στιλ, το οποίο συμπεριλαμβάνει όχι μόνο τη φωτογράφηση αλλά και την επεξεργασία».
Ο πρώτος του σκύλος, η Lotte, δυστυχώς έχει φύγει από τη ζωή. Τώρα, ο Christian Vieler και η γυναίκα του έχουν τρία σκυλιά – και όχι μόνο. «Τα ζώα μας είναι μέλη της οικογένειάς μας, με όλες τις συναισθηματικές διακυμάνσεις που αυτό συνεπάγεται», μου λέει.
«Έχουμε ένα θηλυκό ντόπερμαν, την Anni, ένα ντάτσχουντ, τον Alfred και την ηλικιωμένη Tamml, έναν σκύλο φύλακα από τη Ρουμανία, που είναι 16 χρονών. Σ’ αυτά να προσθέσουμε μια γάτα, την Emma, και ένα άλογο, τον Rugby. Η γυναίκα μου είναι κτηνίατρος, εγώ είμαι φωτογράφος σκύλων, οπότε όπως καταλαβαίνεις όλη μας η ζωή περιστρέφεται γύρω από τα ζώα. Δεν μπορώ να τη φανταστώ αλλιώς. Αγαπάω τα ζώα – και τη ζωή μου».
Πόση ώρα μπορεί να διαρκέσει μια φωτογράφηση μέχρι να προκύψει μια ικανοποιητική λήψη; «Αυτό εξαρτάται κατά πολύ από τον σκύλο», εξηγεί ο Christian. «Η φωτογράφηση είναι πολύ γρήγορη. Μπορώ να τραβήξω 50 φωτογραφίες σε 5 λεπτά. Το απαιτητικό κομμάτι, που μπορεί να διαρκέσει ώρα, είναι η γνωριμία με τον σκύλο. Μερικοί νιώθουν άγχος με τους ξένους ή δεν τους αρέσουν οι ομπρέλες του εξοπλισμού για τα φλας. Άλλοι βρίσκουν την κάμερα χαζή. Αυτούς τους σκύλους πρέπει πρώτα να τους πλησιάσω, για να καταφέρουμε να κάνουμε μια χαλαρή φωτογράφηση. Κατά κανόνα μια φωτογράφηση στο στούντιό μου διαρκεί μια ώρα».
Τον ρωτάω αν έχει άλλα αγαπημένα φωτογραφικά θέματα, για να εισπράξω μια αρνητική απάντηση. «Φωτογραφίζω σχεδόν αποκλειστικά σκύλους και ποτέ δεν έχω σκεφτεί να το αλλάξω αυτό», με διαβεβαιώνει. «Καμιά φορά μπορεί να εμφανιστεί μία γάτα ή ένα άλογο μπροστά από την κάμερά μου». Που δεν είναι καθόλου παράδοξο, σκέφτομαι, όταν ζεις επίσης με μια γάτα και ένα άλογο!
Όπως φαίνεται από τους σκύλους της οικογένειας, αγαπάει τα ντάτσχουντ, τα ντόπερμαν και τα λαμπραντόρ, αλλά από φωτογραφικής άποψης δεν έχει κάποια ιδιαίτερη προτίμηση. Ως προς τις ιδιαιτερότητες που εμφανίζει κάθε ράτσα, το μόνο πρόβλημα που μπορεί να προκύψει κατά τη φωτογράφηση δεν έχει να κάνει με τη συμπεριφορά τους.
«Προβλήματα υπάρχουν συχνά με τους σκύλους που έχουν πυκνό τρίχωμα στο πρόσωπο, όπως για παράδειγμα τα μεγαλόσωμα σνάουτσερ», εξηγεί. «Στις ράτσες με μακρύ τρίχωμα είναι δύσκολο να φανούν καθαρά τα μάτια, που είναι πολύ σημαντικά όσον αφορά το συναίσθημα στην τελική εικόνα».
Υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο περιστατικό από φωτογράφηση που έχει μείνει στη μνήμη του; Αστείο, παράξενο ή συγκινητικό; «Από τη διαδικασία της φωτογράφησης όχι», απαντάει ο Christian Vieler.
«Αυτό όμως που είναι φανταστικό είναι το τι συμβαίνει με αφορμή τις φωτογραφήσεις. Προσκλήσεις σε τηλεοπτικές εκπομπές ή ταξίδια σε όλο τον κόσμο έγιναν ξαφνικά κομμάτι της καθημερινότητάς μου. Αυτό είναι το ιδιαίτερο που συμβαίνει».
