Αρετή Γεωργιλή

H δυστυχία υπάρχει μόνο αν τη βλέπουμε με τα μάτια μας. Όσο μας τη δείχνουν, αντιδρούμε, διαμαρτυρόμαστε και μέχρι εκεί. Μετά ξεχνάμε. Ό,τι δηλαδή συνέβη με την Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία, το Τσαντ και το Καμερούν ή στο Σουδάν ή με την Ουκρανία πέρσι, ό,τι θα συμβεί με μαθηματική ακρίβεια με την Παλαιστίνη.

Υπάρχει όμως και είναι γύρω μας και δεν έχουμε καμία δικαιολογία να ξεχνάμε. Το κακό δεν εξαφανίζεται αν το κρύψεις, αλλά μόνο αν το κόψεις.

Τα τελευταία χρόνια επισκέπτομαι χώρες της Αφρικής, προσπαθώ να μην ξεχνώ και να είμαι όσο μπορώ περισσότερο χρήσιμη ξαναθυμίζοντας τις ιστορίες τους. Για μία από αυτές θέλω να σας μιλήσω σήμερα. Για τις κενυατικές φαβέλες, τα slums (φτωχογειτονιές, φτωχομαχαλάδες) της Κιμπέρα στο Ναϊρόμπι, που επισκέφθηκα φέτος το καλοκαίρι.

Η Αφρική και η φτώχεια της, η υψηλή θνησιμότητα των παιδιών, η λειψυδρία, η κλιματική αλλαγή που την επηρεάζει πολύ περισσότερο από την Ευρώπη, δεν είναι θέματα άγνωστα σε εμάς, πολλές οργανώσεις και μη κυβερνητικοί οργανισμοί που δραστηριοποιούνται σε πολλές από τις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής φροντίζουν να μας ενημερώνουν.

Οι νέοι προσπαθούν να ξεφύγουν κάνοντας δουλειές του ποδαριού ή χειρωνακτικές εργασίες. Οι πιο τυχεροί ανοίγουν ένα δικό τους μαγαζάκι με αντικείμενα χειροτεχνίας, όπως ο Denis, ή επισκευές κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών, όπως ο Sami, για όσους και όσες μπορεί να διαθέτουν, μανάβικα ή ακόμη και βιβλιοπωλειάκια.

Θα περίμενε επομένως κανείς σε χώρες περισσότερο προβεβλημένες, όπως η Κένυα, να δουν μια κατάσταση περισσότερο διαχειρίσιμη, αν όχι βελτιωμένη. Αντίθετα, αντικρίζουν πολύ χειρότερες εικόνες από αυτές που φανταζόμαστε ως παθητικοί δέκτες μιας πληροφόρησης μακρινής από εμάς.

Kibera Slums: Η χωματερή του κόσμου μας
 Ουρές για λίγο καθαρό νερό. Φωτ.: Αρετή Γεωργιλή

Κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι στο κέντρο της Αθήνας, στο Σύνταγμα, ανάμεσα στις ωραίες λεωφόρους μας, τα πολυτελή ξενοδοχεία και διαμερίσματα, έχει μια έκταση περίκλειστη σαν γκέτο, μέσα στην οποία ζουν 60.000 περίπου άνθρωποι, εκ των οποίων η πλειοψηφία παιδιά και νέοι, με προσδόκιμο ζωής όχι περισσότερο από 55-60 χρόνια, γιατί πολύ απλά πεθαίνουν νωρίτερα από τις αρρώστιες, τον τύφο, τη χολέρα, τον κίτρινο πυρετό, τη μαλάρια και άλλες πιο σύγχρονες.

Φανταστείτε μια περιοχή στο Σύνταγμα, που εκτείνεται από την πλατεία μέχρι περίπου τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, την Καλλιθέα και τον Βοτανικό, όπου ο επισκέπτης και η επισκέπτρια της Μεγάλης Βρετανίας βγαίνουν στο μπαλκόνι τους και βλέπουν μπροστά τους μία τεράστια χωματερή –κυριολεκτικά, όχι συμβολικά– με παιδιά να παίζουν αντί με γάτες και σκύλους, με αρουραίους και άλλα τρωκτικά και ερπετά, ανάμεσα στα σκουπίδια. Νομίζετε ότι υπερβάλλω; Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στις φωτογραφίες.

Η Κιμπέρα είναι μια μαύρη τρύπα στην καρδιά του Ναϊρόμπι, χωρίς αποχέτευση, χωρίς ρεύμα –το κλέβουν με κίνδυνο της ζωής τους από κολόνες της τοπικής ΔΕΗ για να μπορούν να κάνουν βασικά πράγματα, υπάρχουν μάλιστα και άνθρωποι που έχουν εξειδικευτεί να κάνουν αυτήν τη δουλειά–, χωρίς θέρμανση, χωρίς καμία απολύτως υπηρεσία κοινωνικής πρόνοιας (αποκομιδή απορριμμάτων, νοσοκομειακή κάλυψη, σχολείο) και φυσικά χωρίς νερό. Για να πιουν καθαρό νερό κάνουν ατελείωτες ουρές για να καταφέρουν να πάρουν ένα μπιτόνι ανά οικογένεια και για προσωπική υγιεινή και καθαριότητα ούτε λόγος, πολυτέλεια από τις λίγες.

Εκείνες που δεν λείπουν, αντίθετα ανθούν σε κάθε τετράγωνο, είναι οι εκκλησίες. Συναντάς στην Κιμπέρα κάθε είδους δόγμα ή αίρεση, αντβεντιστές, προτεστάντες, ευαγγελιστές, το τάγμα του Αγίου Γερασίμου, το τάγμα του Αγίου Λαυρέντιου, ό,τι τραβάει η ψυχούλα σου το έχεις, για να «ξεγελάσει» μάλλον την ψυχούλα σου, να συνηθίσει στη μοίρα της και να παραδοθεί χωρίς μίσος για το κακό που συμβαίνει εκεί, γιατί άλλο φιλανθρωπικό έργο με πρακτική χρησιμότητα για τους ανθρώπους που μένουν εκεί δεν είδα. Ειρωνεία;

Οι νέοι προσπαθούν να ξεφύγουν κάνοντας δουλειές του ποδαριού ή χειρωνακτικές εργασίες. Οι πιο τυχεροί ανοίγουν ένα δικό τους μαγαζάκι με αντικείμενα χειροτεχνίας, όπως ο Denis, ή επισκευές κινητών τηλεφώνων και άλλων ηλεκτρονικών συσκευών, όπως ο Sami, για όσους και όσες μπορεί να διαθέτουν, μανάβικα ή ακόμη και βιβλιοπωλειάκια, ναι, καλά ακούσατε, βιβλιοπωλειάκια. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η Κένυα έχει πολλούς καλούς συγγραφείς, ένας-δυο υποψήφιοι για Νόμπελ.

Διαβάστε περισσότερα: Lifo.gr

You May Also Like

National Geographic: Τα 25 καλύτερα νησιά στην Ελλάδα για διακοπές το 2023

«Υπάρχει ένα ελληνικό νησί που ταιριάζει σε κάθε ταξιδιώτη – αρκεί να ξέρετε πού να ψάξετε».

25 μικρά μέρη που μοιάζουν σαν ζωγραφιά και είναι απίστευτο ότι υπάρχουν

Τα παρακάτω μικρά μέρη είναι χωρίς αμφιβολία από τα πιο μαγευτικά και φανταστικά πάνω στον πλανήτη.

Πτήσεις: Περάστε να σας ζυγίσουμε πριν την επιβίβασή σας

Ποια αεροπορική εταιρεία αλλάζει τους κανονισμούς

Έρευνα: Οι 10 πιο αναξιόπιστες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο

Με βάση τον αριθμό των παραπόνων και το πόσες από αυτές αποκαταστάθηκαν

20 υπερπολυτελείς πισίνες που σας επιτρέπουν να κολυμπήσετε στο άπειρο

”Φανταστείτε μια πισίνα που ρέει κατευθείαν στον ωκεανό ή κατευθείαν στον ορίζοντα. ”

Ιθάκη: Το πανέμορφο ελληνικό νησί που θέλεις πάντα να επιστρέφεις!

Πραγματικά ένα υπέροχο νησί του Ιονίου

Τα 10 πιο περίεργα μέρη στον πλανήτη που ίσως δεν γνωρίζετε ότι υπάρχουν

Mαγευτικά τοπία και εικόνες που εξάπτουν την φαντασία!

Τριήµερο στο εξωτερικό αντί στο χωριό – Τι δείχνουν οι κρατήσεις

Περισσότερο ενθαρρυντικά είναι τα στοιχεία για τα ταξίδια προς το εξωτερικό!