Η 15η Οκτωβρίου έχει οριστεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για την νεογνική απώλεια και την απώλεια κύησης. Με αφορμή την ημέρα αυτή, το Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών του Δήμου Καστοριάς διοργάνωσε ενημερωτική ημερίδα με τίτλο: “Περιγεννητική απώλεια. Μιλώντας για το αόρατο πένθος”, η οποία έλαβε χώρα προχθές το απόγευμα στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Καστοριάς.
Προσκεκλημένοι εισηγητές ήταν ο κ. Νίκος Αθανασόπουλος, μαιευτήρας γυναικολόγος, η κ. Σοφία Γεωργαντζή, μαία του Π.Γ.Ν. «Αλεξάνδρα» και η κ. Καλλιόπη Κρεμαστιώτη, ψυχολόγος- ψυχοθεραπεύτρια-περιγεννητική ψυχολόγος. Συντονίστριες του πάνελ ήταν η κοινωνιολόγος, κ. Δήμητρα Σταύρακα και η κοινωνική λειτουργός κ. Μαρία Παπαλαμπροπούλου του Κέντρου Συμβουλευτικής.
Ο περιγεννητικός θάνατος αναφέρεται στην απώλεια ενός εμβρύου κατά την διάρκεια της κύησης ή ενός νεογνού λίγο μετά την γέννησή του. Το περιγεννητικό πένθος αποτελεί ένα από τα πιο παραγνωρισμένα είδη πένθους. Πρόκειται για ένα πένθος το οποίο, παρά την υψηλή συχνότητα του φαινομένου, παραμένει κοινωνικά αόρατο, όπως τόνισε η κ. Παπαλαμπροπούλου.
Περίπου 7.000 περιπτώσεις περιγεννητικών θανάτων καταγράφονται καθημερινά σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτό σημαίνει ότι «2-3 γυναίκες στις χίλιες που έχουν νιώσει το μωρό τους να κλωτσάει, θα φύγουν από το μαιευτήριο χωρίς αυτό», σημείωσε ο κ. Αθανασόπουλος.
Η περιγεννητική απώλεια είναι ένα οδυνηρό και ψυχοφθόρο γεγονός πρωτίστως για τις γυναίκες αλλά και για τις οικογένειες αυτών. Ταυτόχρονα, αποτελεί και μία πρόκληση για τους επαγγελματίες υγείας και φροντιστές.
Η κ. Γεωργαντζή, μεταφέροντας τις εμπειρίες της από το μαιευτικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου «Αλεξάνδρα», ανέφερε τα εξής: «Στην ίδια βάρδια βλέπουμε να γεννιούνται και ζωντανά και νεκρά μωρά. Στην δεύτερη περίπτωση, πρέπει να ρωτήσουμε τις γυναίκες εάν θέλουν να δουν το παιδί τους».
Σύμφωνα με την κ. Κρεμαστιώτη, η περιγεννητική απώλεια αναδεικνύεται σε μία ιδιαίτερη συνθήκη καθώς, σε αντίθεση με τον θάνατο φερειπείν ενός συγγενικού μας προσώπου, το περιγεννητικό πένθος δεν στηρίζεται σε αναμνήσεις αλλά σε σχέδια, όνειρα και ελπίδες.
Το ψυχολογικό αποτύπωμα όμως παραμένει ισχυρό. Έρευνες καταδεικνύουν ότι το 60% των γυναικών που έχασαν έμβρυο ή νεογνό, θα εμφανίσουν συμπτώματα μετατραυματικής διαταραχής.
Εκτός από τον ψυχολογικό αντίκτυπο στην γυναίκα, η περιγεννητική απώλεια μπορεί να επιφέρει αλλαγές και στη δυναμική της οικογένειας. Να επηρεάσει τη ζωή του ζευγαριού και των υπόλοιπων παιδιών. Στην περίπτωση των ανδρών, συγκεκριμένα, παρατηρείται πολύ συχνά μία τάση καταπίεσης των συναισθημάτων τους.
Αντί να αποσιωποιείται το πένθος των γυναικών και της οικογένειας, θα πρέπει σε πρώτη φάση, να αναγνωριστεί η ίδια η απώλεια και το δικαίωμα των γονέων να εκφράσουν το πένθος τους και να λάβουν την απαραίτητη ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη.
Όταν λοιπόν μία γυναίκα βιώνει την περιγεννητική απώλεια, στην θέση του «Δεν πειράζει, θα κάνεις άλλο.» είναι προτιμότερο να πούμε «Είναι φυσιολογικό να νιώθεις θυμωμένη ή στεναχωρημένη. Θα είμαι δίπλα σου για ό,τι χρειαστείς.»
Άλλες πάλι φορές, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα. Αρκεί να προσφέρουμε έμπρακτη βοήθεια για απλά, καθημερινά ζητήματα. Να συμπαρασταθούμε όπως θα συμπαραστεκόμασταν σε οποιονδήποτε πενθούντα. Δίνοντας του χώρο και χρόνο να εκφράσει το πένθος του.
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Στοιχεία Επικοινωνίας του Κέντρου Συμβουλευτικής Γυναικών
Ρεπορτάζ: Μαρκέλλα Καραμάνου
