21-06-1981, Μια είδηση παγώνει το πανελλήνιο. Λουόμενοι στην παραλία της Αναβύσσου εντόπισαν ένα σώμα να επιπλέει, το τράβηξαν στην ακτή, όμως ήταν ήδη αργά. Ο Χρήστος Νέγκας ήταν ήδη νεκρός.
Σύμφωνα με τους γιατρούς που τον εξέτασαν, υπέστη καρδιακή προσβολή την ώρα που κολυμπούσε. Ήταν μόλις 45 ετών.
Ο κόσμος σοκάρεται, καθώς ο ηθοποιός ήταν πολύ αγαπητός. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, οικογενειάρχης που δεν είχε δώσει ποτέ τροφή για δημοσιεύματα για την προσωπική του ζωή και για πάσης φύσεως σκάνδαλα. Τραγικές φιγούρες η σύζυγος και η 7χρονη κόρη του, Αθηναΐς, μετέπειτα δημοσιογράφος
«Είδα το θάνατο του πατέρα μου στο δελτίο ειδήσεων. Είναι μια απώλεια που δεν μπορείς να ξεπεράσεις ποτέ, είναι πολύ άγρια, πολύ άσχημη» είπε σε τηλεοπτική της συνέντευξη πριν μερικά χρόνια.
Από τη Ζάκυνθο στα πλατό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ζάκυνθο και όταν βρέθηκε στην Αθήνα αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του, να γίνει ηθοποιός.
Είχε ήδη βγει στο σινεμά και στο θέατρο, όταν το 1963 βρέθηκε στη Φίνος Φιλμ και στο μιούζικαλ Κάτι να καίει. Δίπλα του Δαλιανίδης και Φίνος βάζουν ένα πρωτοεμφανιζόμενο κορίτσι που μόλις έχει αλλάξει το όνομά της από Έλενα Δελιβασίλη σε Ναθαναήλ.
Το νέο κινηματογραφικό ζευγάρι λάμπει από νιάτα και ομορφιά, και ο φακός το θέλει. Έστω και ντουμπλαρισμένο στο τραγούδι.
Θα περίμενε κανείς ότι μετά τεράστια επιτυχία της ταινίας οι δύο ηθοποιοί να έμεναν στη Φίνος Φιλμ. Και καλά η Ναθαναήλ –μετά από χρόνια έγινε γνωστή η σύγκρουσή της για το ρόλο στον Εγωισμό που τελικά πήρε η Τζένη Ρουσσέα–, αλλά ο Νέγκας;
Και στα τελευταία πέτυχε γιατί ήταν η αριστοκρατική πινελιά σε ένα λαϊκό είδος. Και έγινε από τους αγαπημένους στους ανθρώπους των συνοικιών και της επαρχίας, οι οποίοι στην ουσία ήταν η ραχοκοκαλιά του τότε ελληνικού κινηματογράφου.
Για την ιστορία στη Φίνος Φιλμ έκανε το 1966 μια διαφορετική ταινία, τους Παράνομους πόθους του Παύλου Τάσιου. Την ίδια χρονιά κράτησε έναν μικρό ρόλο στην ελληνογαλλική παραγωγή Ο Μαιγκρέ στην πιο μεγάλη του υπόθεση (Une balle au coeur ο πρωτότυπος τίτλος). Αυτά στο σινεμά, γιατί στο θέατρο είχαμε άλλα.
Ένας ηθοποιός για πολλούς ρόλους
Κακά τα ψέματα, όσο δημιουργική και αν ήταν η δεκαετία του 1960, τα κλισέ πήγαιναν… σύννεφο. Για παράδειγμα, οι ζεν πρεμιέ και αντίστοιχα οι ωραίες του σινεμά στο θέατρο έπαιρναν διακοσμητικούς ρόλους. Ακόμα και σε κωμωδίες ή επιθεωρήσεις.
Παρόλα αυτά, για περίπου δύο δεκαετίες ο Χρήστος Νέγκας έσπασε αυτά τα καλούπια – αν δει κάποιος τη θεατρογραφία του, είναι σε πλήρη αντίθεση με τους δραματικούς ρόλους που έπαιξε στο σινεμά.
Από ένα σημείο και μετά είχε γίνει ένας από τους τοπ πρωταγωνιστές της επιθεώρησης, και μάλιστα άνθρωποι που τον πρόλαβαν κάνουν λόγο για έναν ηθοποιό λιτό και συγκρατημένο, ο οποίος δεν έπεφτε στις ευκολίες του είδους. Και με πολύ καλή φωνή.
Ο αεικίνητος
Γνωρίζατε ότι ο Χρήστος Νέγκας είχε κυκλοφορήσει και τραγούδια; Ήταν βέβαια και της μόδας τότε, οι ηθοποιοί να κάνουν δίσκους, αλλά είναι χαρακτηριστικό ότι ο εκείνος δεν επαναπαυόταν.
Μάλιστα λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή είχε εκλεγεί στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών, ενώ παράλληλα είχε ανοίξει και δικό του διαφημιστικό γραφείο.
Όσον αφορά την τηλεόραση, είχε μια μεγάλη επιτυχία, στην αστυνομική σειρά Φάκελος 38 που όμως έπεσε… θύμα της τότε απεργίας των ηθοποιών και δεν συνεχίστηκε.
Αυτά στα επαγγελματικά του. Γιατί στα προσωπικά του υπήρξε υποδειγματικός οικογενειάρχης. Η Χάρις Τσακίρη ήταν η γυναίκα της ζωής του και μαζί απέκτησαν την Αθηναΐδα.
«Θυμάμαι στιγμές με τον πατέρα μου. Εγώ πήγα σχολείο, με διάβαζε ο μπαμπάς μου, με έμαθε να διαβάζω. Μέχρι τα 7 περίπου πιστεύεις ότι ο μπαμπάς σου είναι Σούπερμαν, πιστεύεις ότι είναι άτρωτος, δεν τον έχεις απομυθοποιήσει ακόμα», είχε δηλώσει η κόρη του.
Και πρόσθεσε: «Ό,τι είμαι στη ζωή είμαι λόγω της απώλειας του πατέρα μου». Σκληρό αλλά αληθινό.
Αλλά και οι συνάδελφοι μόνο καλό είχαν να πουν. Και βέβαια οι συμπατριώτες του στη Ζάκυνθο άνοιξαν καλοκαιρινή αίθουσα κινηματογράφου με το όνομά του. Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν πως ο κόσμος δεν αγαπάει μόνο τα λαμπερά πρόσωπα, αλλά και τους ανθρώπους που θα μπορούσε να ήταν ακόμα και γείτονές τους.
Σπύρος Δευτεραίος
