Ως μικρή τιμή για τον μεγάλο Λουκά Σαμαρά.
<<Μεγαλώνοντας,τα πρωταρχικά στοιχεία που κουβαλάς μέσα σου από την καταγωγή σου,από τον πατέρα και την μητέρα σου,από τα συγγενικά πρόσωπα ή από τις καταστάσεις που έχεις βιώσει,αντικατοπτρίζονται στον τρόπο που λειτουργείς,στον τρόπο που περπατάς,που χαιρετάς ή κινείσαι.Τότε ψάχνεις να δεις τι πραγματικά είναι πίσω απ’αυτά.ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ,αντικρίζεις τους γονείς σου.Είναι κάτι σοκαριστικό.Την μια στιγμή κοιτάζεσαι και αναγνωρίζεις τον πατέρα σου και μετά ξανακοιτάς και βλέπεις την μητέρα σου.Ήμουν Καστοριανός και αυτό περιλαμβάνει τα σπίτια,την λίμνη,τους γέροντες,έθιμα,πόλεμο,την μάνα μου και την οικογένειά της.Ήμουν Σαμαράς που σήμαινε το σόϊ του πατέρα μου και τον τόπο τους,τον φρουτόκηπό τους στο Μαύροβο,ένα χωριό στην άλλη μεριά της λίμνης.Νιώθω σαν ή ιστορία του κόσμου να έλαβε χώρα στα παιδικά μου χρόνια>>.
Αυτά έγραφε ο σπουδαίος Καστοριανός και παγκόσμιος εικαστικός.
Η κ.Μερόπη Σωτηροπούλου-Μάγγελ με την βοήθεια της προέδρου της δημοτικής βιβλιοθήκης Καστοριάς κ.Ειρήνης Γεωργοσοπούλου-Μισκία τον Μάϊο του 2008 οργάνωσαν εκδήλωση με τίτλο ” Ένα κουτί για τον Λουκά Σαμαρά”.Άρα ο μεγάλος καλλιτέχνης έτυχε τότε της πρώτης τιμής ε ν ζ ω ή στον τόπο που γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα 12 παιδικά του χρόνια.Με το προχθεσινό της εξαιρετικό άρθρο στην εφημερίδα ΟΔΟΣ ή κ.Μ.Σωτηροπούλου τιμά και μετά θάνατον την μνήμη του σπουδαίου ανδρός που πέθανε πρόσφατα στη Νέα Υόρκη.
Ο Δήμος Καστοριάς ΟΦΕΙΛΕΙ σύντομα να τιμήσει, έστω και μετά θάνατον, την μνήμη του άξιου τέκνου του τόπου μας.
