Γιατί η συζήτηση για τον θάνατο μπορεί να μας κάνει να ζήσουμε μια πληρέστερη ζωή
Ζούμε σε μια κουλτούρα άρνησης του θανάτου. Αυτό σημαίνει ότι η ασθένεια και ο θάνατος απομονώνονται και «κρύβονται» πίσω από τις κλειστές πόρτες των νοσοκομείων.
Οι νέοι άνθρωποι δεν γίνονται μάρτυρες της διαδικασίας θανάτου όπως παλιά· κάποτε, ο θάνατος γινόταν αντιληπτός ως ένα απόλυτα πραγματικό γεγονός που λάμβανε χώρα μέσα σε μια οικογένεια, ήταν φυσιολογικό και έπρεπε να αντιμετωπιστεί από όλους.
Φυσικά, τότε δεν είχαν πολύτιμες θεραπείες και φάρμακα που τώρα σώζουν ζωές και αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε, αλλά είναι επίσης σημαντικό να αποδεχτούμε ότι ο θάνατος είναι μέρος της ζωής. Και στην εποχή μας, αυτό δεν συζητιέται με την ωριμότητα που του αρμόζει.
Σε άρθρο του, το mindbodygreen, τονίζει ότι πρέπει να μιλάμε περισσότερο για τον θάνατο, καθώς αυτές οι συζητήσεις μπορούν παραδόξως να μας κάνουν να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή. Και εδώ δίνονται τρεις βασικοί λόγοι που υπάρχει αυτή η σύνδεση.
3 λόγοι που η συζήτηση για τον θάνατο μπορεί να μας κάνει να ζήσουμε μια καλύτερη ζωή
Οργανώνουμε τις έκτακτες περιστάσεις
Μιλώντας για το θάνατο, μπορούμε να προγραμματίσουμε και να οργανώσουμε ένα σχέδιο φροντίδας μας σε δύσκολες περιπτώσεις (όπως πού θα θέλαμε να περάσουμε τις τελευταίες μας μέρες, πώς θα αντιμετωπίσουμε μια σοβαρή ασθένεια, αν αυτή εμφανιστεί κλπ.).
Κάποιοι φροντίζουν να δίνουν το δικαίωμα χρήσης των διαδικτυακών τους στοιχείων σε ένα άτομο εμπιστοσύνης, σε περίπτωση θανάτου. Άλλοι γνωστοποιούν στην οικογένειά τους τι επιθυμούν να γίνει λίγο πριν και λίγο μετά το θάνατό τους. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προσφέρουν ανακούφιση.
Δεν χρειάζεται να είναι μακάβρια ή σκοτεινή η συζήτηση. Είναι σίγουρα μια έντονη κουβέντα, αλλά τα αποτελέσματα αυτής είναι σχεδόν πάντα χρήσιμα και ανακουφιστικά. Δεν χρειάζεται οπωσδήποτε να φτάσετε σε μια τελική απάντηση αμέσως.
Μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε τις μικρές στιγμές
Ζώντας με την αίσθηση ότι η ζωή δεν είναι αιώνια, καθημερινά, αποδεικνύεται ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο ευτυχίας. Μας βοηθά να θυμόμαστε ότι είναι τα μικρά πράγματα στη ζωή που μετρούν. Ένα όμορφο ηλιοβασίλεμα ή μια μοναδική εκδρομή, όλα αυτά που συχνά έχουμε δεδομένα.
Δεν υπονοούμε σε καμία περίπτωση ότι πρέπει να ζούμε τη ζωή μας φοβούμενοι το θάνατο, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Γνωρίζοντας ότι θα έρθει καθιστά πολύτιμη τη ζωή και μας διευκολύνει να απολαμβάνουμε τα πιο μικρά πράγματα στην καθημερινότητα. Κάθε φορά που λέμε «σ’ αγαπώ» σε κάποιον να ξέρει ότι το εννοούμε.
Μπορούμε να συνδεθούμε με τους αγαπημένους μας σε ένα βαθύτερο επίπεδο
Η συζήτηση περί θανάτου μπορεί να είναι μια δύσκολη ψυχολογικά συζήτηση. Υπάρχει λόγος που αυτό το θέμα δεν εμφανίζεται στην καθημερινή ατζέντα. Όμως, πηγαίνοντας για λίγο κόντρα σε αυτή την κουλτούρα, μας επιτρέπουμε να συνδεθούμε με τους αγαπημένους μας – ίσως με έναν πρωτόγνωρο τρόπο. Μοιραζόμαστε αυτή την κοινή ανθρώπινη εμπειρία και συνδεόμαστε, ακόμα και μέσα από το χιούμορ. Ίσως ήρθε η στιγμή να αλλάξουμε το αφήγημα για τον θάνατο.
