«Θα χάσουμε τα πάντα»: Όσα πρέπει να ξέρετε για την κατάσταση στο Αφγανιστάν

Καμπούλ έπεσε. Και χθες, 15 Αυγούστου 2021, ήταν η τελευταία μέρα που οι γυναίκες του Αφγανιστάν κυκλοφόρησαν με τα πρόσωπά τους ακάλυπτα. Ήταν η τελευταία Κυριακή που ήταν ελεύθερες – όσο ελεύθερες θα μπορούσαν να είναι.

«Θα χάσω όλα όσα έχτισε ο πατέρας και η οικογένειά μου, κάθε κορίτσι, κάθε άνθρωπος, τα τελευταία 20 χρόνια», είπε η Pashtana Durrani, διευθύντρια μίας οργάνωσης αφιερωμένης στη μόρφωση των κοριτσιών. Βρισκόταν παγιδευμένη στο σπίτι της την ώρα που, γεμάτη φόβο, ξεστόμιζε αυτές τις λέξεις. Μίλησε, όμως, με απόλυτη ειλικρίνεια για όσα συμβαίνουν αυτήν τη στιγμή στην πατρίδα της.

«Αυτό σημαίνει πως θα χάσουμε σπίτια, όνειρα, στόχους, φιλοδοξίες, την ταυτότητά μας ως Αφγανές. Τα πάντα».

«Θυσιάσαμε χιλιάδες άνδρες απλώς για να πηγαίνουν σχολείο τα κορίτσια μας. Και τώρα δεν έχω ιδέα που είναι οι μαθήτριές μου. Νιώθω αδύναμη», εξήγησε. «Μπορεί να με έχουν σκοτώσει μέχρι αύριο, ίσως να μην ξαναμπορέσω να βγω έξω. Ίσως δεν μπορέσω να κουνηθώ ξανά. Ίσως δεν ξαναδουλέψω, ίσως δεν μπορέσω να μορφωθώ ποτέ ξανά».

«Καλύτερα να τη σκότωναν», είπε ο πατέρας της Wazir Nazari στη Wall Street Journal. Οι Ταλιμπάν την πυροβόλησαν στο κεφάλι τον Ιούλιο. Υπέστη μεγάλη εγκεφαλική βλάβη και τώρα πια, δεν μπορεί να δει.

Ο στόχος τους ήταν απλός. Ήθελαν να πάρουν πίσω τις περιοχές που έχασαν δύο δεκαετίες πριν – και το κατάφεραν. Κι αυτό είναι καταστροφικό για τις γυναίκες.

Το φθινόπωρο του ’96, όταν κατέλαβαν για πρώτη φορά την Καμπούλ και κήρυξαν το Αφγανιστάν ισλαμικό κράτος, ήταν τύραννοι. Οι Αφγανές δεν είχαν δικαιώματα. Απαγορευόταν να πάνε σχολείο, απαγορευόταν να δείχνουν το πρόσωπό τους, απαγορευόταν να ακούν μουσική, τους αφαιρέθηκε κάθε πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης. Πέρασαν 20 χρόνια μέχρι να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν μόνες, χωρίς σύζυγο ή κηδεμόνα. Τώρα, το μέλλον είναι αβέβαιο – έτσι, τουλάχιστον, προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας, καθώς στο πίσω μέρος του μυαλού μας γνωρίζουμε καλά τι πρόκειται να συμβεί.

«Τι θα κάνετε αν χτυπήσει κάποιος την πόρτα;», ρώτησε ο δημοσιογράφος την Pashtana. Εκείνη, πήρε βαθιά ανάσα και απάντησε. «Θα προσευχηθώ. Θα προσευχηθώ, μάλλον. Θα είναι το τελευταίο που θα κάνω, αλλά είναι το μόνο που μπορώ. Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο».

Παρότι υποστηρίζουν πως έχουν αλλάξει στάση απέναντι στα δικαιώματα των γυναικών, οι πράξεις των Ταλιμπάν δείχνουν το αντίθετο.

Στις αρχές του Ιουλίου, όταν απέκτησαν τον έλεγχο των περιοχών Badakhshan και Takhar, ζήτησαν τα ονόματα όλων των κοριτσιών άνω των 15 και των χήρων κάτω των 45. Προσπάθησαν να τις κάνουν σκλάβες τους, να τις χρησιμοποιήσουν για το σώμα τους, να τις κακοποιήσουν με κάθε τρόπο. Είναι συνηθσιμένη τακτική τους, άλλωστε. Τις αιχμαλωτίζουν και τις προσφέρουν ως μισθό στους στρατιώτες τους, προκειμένου να παλέψουν πιο σκληρά για την ιδεολογία τους, αλλά και για να εμπνεύσουν περισσότερους ώστε να καταταγούν.

Οι γυναίκες του Αφγανιστάν χάνουν τα πάντα. Και ο Δεκαπενταύγουστος του 2021 ήταν η μέρα που το μυαλό όλων μας ήταν μαζί τους.