Τη δυσαρέσκεια της Τουρκίας για την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στη συνάντηση που είχε στη Νέα Υόρκη με τον Αμερικανό ομόλογό του, Αντονι Μπλίνκεν.
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ. Τη δυσαρέσκεια της Τουρκίας για την πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εξέφρασε ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στη συνάντηση που είχε στη Νέα Υόρκη με τον Αμερικανό ομόλογό του, Αντονι Μπλίνκεν. Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι «στη σημερινή μας συνάντηση είπα στον Μπλίνκεν πως πάντα τηρούσαν τις ισορροπίες στα ζητήματα της Κύπρου, της Τουρκίας και της Ελλάδας. Του ανέφερα πως το τελευταίο διάστημα έχασαν αυτή την ισορροπία. Ο ίδιος μου είπε πως θα τηρήσουν την ισορροπία. Οι ΗΠΑ πρέπει να είναι υπέρ του δικαίου».
Ο κ. Τσαβούσογλου στη συνέντευξή του μετά τη συνάντησή του με τον κ. Μπλίνκεν αναφέρθηκε και στην ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κογκρέσο και τόνισε πως «όσο και να χειροκροτηθεί κάποιος, οπουδήποτε και να τον χειροκρoτούν, οι Ελληνοκύπριοι είναι αυτοί που αρνούνται τη λύση του Κυπριακού. Για εμάς δεν έχει σημασία ποιος και πού χειροκροτήθηκε. Οποιος και να μιλήσει στο Κογκρέσο χειροκροτείται, μάλιστα γίνεται συχνά αυτό».
Στο τραπέζι τα F-16
Ο Τούρκος ΥΠΕΞ ανέφερε πως έθεσε στον κ. Μπλίνκεν το ζήτημα της προμήθειας των F-16. Παράλληλα υποστήριξε πως ζήτησε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, μαζί με τη Σουηδία και τη Φινλανδία, να σταματήσουν να στηρίζουν τις «τρομοκρατικές οργανώσεις» PKK και YPG.
Παρεμποδίζοντας την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, η Αγκυρα στέλνει μηνύματα πρώτα στην Ουάσιγκτον, αλλά δευτερευόντως στη Μόσχα, η οποία ελπίζει ότι η πρόσφατη έντονη μεταστροφή της κοινής γνώμης στις δύο χώρες υπέρ του ΝΑΤΟ δεν θα διαρκέσει για πολύ και η ενταξιακή πορεία τους ίσως ανακοπεί από το εσωτερικό. Τρίτη αποδέκτρια της τουρκικής στάσης η Στοκχόλμη, που έχει προσφέρει άσυλο σε Κούρδους, τους οποίους η Τουρκία χαρακτηρίζει «τρομοκράτες», και μόλις τέταρτη η Φινλανδία, η οποία μετέχει στο εμπάργκο όπλων κατά της Τουρκίας μαζί με τη Γερμανία, τη Σουηδία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι χώρες αυτές επέβαλαν περιορισμούς στις εξαγωγές οπλικών συστημάτων προς την Τουρκία το 2019, μετά την εισβολή της στη βόρεια Συρία.
Ειδικά με τη Σουηδία η αντιπαράθεση έλαβε προσωπικό χαρακτήρα, με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου να γίνεται αγενής απέναντι στη Σουηδή ομόλογό του Αν Λίντε, στο συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ, το Σάββατο. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου ήταν «σε κατάσταση κρίσης», δήλωσε στο πρακτορείο Reuters διπλωμάτης του ΝΑΤΟ. «Προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι πραγματικά ήθελε ο Τούρκος συνάδελφός μας. Ηταν ντροπιαστικό».
Ο Τσαβούσογλου ανέφερε στον Μπλίνκεν ότι οι ΗΠΑ δεν τηρούν τις ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Με το βλέμμα στο εσωτερικό
Ισως ο Τούρκος υπουργός απευθυνόταν και στο εσωτερικό του ακροατήριο, καθώς μια σκληρή στάση σε εξωτερικά ζητήματα πάντα δίνει «πόντους» στις κυβερνήσεις. Εν προκειμένω στην Τουρκία οι «πόντοι» αυτοί προέρχονται από τουλάχιστον δύο στρατόπεδα.
Πρώτον, από αυτούς που έχουν πάρει στα σοβαρά την απόπειρα της Τουρκίας να μεσολαβήσει ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία και θεωρούν ότι η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ ρίχνει λάδι στη φωτιά, παρατείνοντας μια σύγκρουση που φέρνει την Τουρκία σε πολύ δυσμενή θέση. Και δεύτερον, από αυτούς που θεωρούν τη μάχη εναντίον του κουρδικού εθνικισμού ως τη βασικότερη αποστολή του τουρκικού κράτους.
Εν τω μεταξύ, ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν καλωσόρισε επισήμως χθες την υποβολή των αιτημάτων ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, προχωρώντας σε μια προσεκτικά διατυπωμένη δήλωση υποστήριξης των δύο χωρών για το μεσοδιάστημα, στο οποίο δεν καλύπτονται από τη ρήτρα συλλογικής άμυνας της Συμμαχίας.
«Για όσο διάστημα τα αιτήματά τους αξιολογούνται, θα συνεργαστούμε με τη Φινλανδία και τη Σουηδία για να επαγρυπνούμε απέναντι σε απειλές στην κοινή μας ασφάλεια, για να ανασχέσουμε και να απαντήσουμε σε επιθετικές ενέργειες ή σε απειλές επιθετικών ενεργειών», ανέφερε η δήλωση. Δεν πρόκειται για αμυντική συνθήκη, ούτε για συμφωνία αμυντικής συνεργασίας, αλλά γι’ αυτό που στον κόσμο της διπλωματίας ονομάζεται «πολιτική διακηρύξεων» – μια διακήρυξη των προθέσεων του Αμερικανού προέδρου.
