Ομιλία Ολυμπίας Τελιγιορίδου στην Ολομέλεια της Βουλής στο σ/ν του Υπ. Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων «Πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων, Πρόγραμμα «Κυψέλη» για την αναβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βρεφικούς, βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, διατάξεις για την προώθηση της αναδοχής και της υιοθεσίας, «Προσωπικός Βοηθός για τα Άτομα με Αναπηρία» και άλλες διατάξεις».

Σημεία ομιλίας Ολυμπίας Τελιγιορίδου:

• Πρόκειται για ένα νομοσχέδιο που πραγματεύεται πολύ σημαντικά θέματα αλλά όχι με τη βαρύτητα που απαιτείται και χωρίς ζυγισμένες επιλογές για την αντιμετώπιση της χειροπιαστής κοινωνικής ανισότητας κι αυτό γιατί είναι ενταγμένο σε μια στρατηγική επιλογή από την πλευρά της ΝΔ, όπου ακόμη και η κοινωνική πολιτική είναι ενταγμένη στα επικοινωνιακά εργαλεία αυτής της κυβέρνησης, που ούτως ή άλλως από τα πιο επίσημα χείλη του πρωθυπουργού, πιστεύει και προκρίνει την ανισότητα.
• Προπομπός αυτού του νομοσχεδίου υπήρξε η εργασιακή νομοθεσία που με την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων αντί να αποτελεί θεματοφύλακα για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, το υπονομεύει.
• Το νομοσχέδιο ασχολείται κατ’ευφημισμό με τα ζητήματα για την προστασία των παιδιών και των αναπήρων, της προσχολικής αγωγής.
• Το ίδιο βέβαια δείχνει και η αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κατάργηση από το υπουργείο παιδείας του τμήματος Φροντίδας και Αγωγής Πρώιμης Προσχολικής Ηλικίας, που θεσμοθέτησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με έδρα την Καστοριά. Κατάργηση που δημιουργεί επιπλέον πελατεία στα ιδιωτικά κολέγια.
• Κατ’ευφημισμό είναι και ο τίτλος στο πρόγραμμα «ΚΥΨΕΛΗ», τίτλος που ενώ παραπέμπει σε συστηματική οργάνωση, εξαντλείται στο νομοσχέδιο σε μια γενικόλογη αφηρημένη και ανέμελη αναφορά, χωρίς συγκεκριμένο και προσδιορισμένο πλαίσιο προσχολικής αγωγής και χωρίς όραμα.
• Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί γίνονται αποθήκες παιδιών χωρίς ουσιαστικό παιδαγωγικό πρόγραμμα. Η απαξίωση των βρεφονηπιακών σταθμών και των ειδικών επιστημόνων γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη με το θεσμό «Οι νταντάδες της γειτονιάς» με τον οποίο καλείται η ελληνική οικογένεια να εμπιστευτεί το χαμόγελο του παιδιού της στην γειτόνισσα χωρίς εκπαίδευση και χωρίς εξασφάλιση της σωστής διαπαιδαγώγισης και κοινωνικοποίησης.
• Ο θεσμός του Προσωπικού Βοηθού του Αναπήρου αφορά μόνο 2000 από το 1 εκ. αναπήρων για 3 χρόνια. Οι υπόλοιποι αφήνονται στον πολιτικό Καιάδα της ΝΔ.
• Οι Στέγες Ημιαυτόνομης διαβίωσης, δεν προβλέπουν την ασφαλιστική δικλείδα για την ολοκλήρωση της εκπαίδευσής των εφήβων και την απρόσκοπτη ψυχοκοινωνική τους υποστήριξη. Όμως αυτά για την κυβέρνηση της ΝΔ είναι ψιλά γράμματα καθώς δε δίστασε να επιχειρήσει την παιδική εργασία ανήλικων 16 ετών από δομές στα ξενοδοχεία, γεγονός που απέσυρε μετά τη γενική κατακραυγή.
• Τα παιδιά για τα οποία σήμερα νομοθετείτε αύριο θα είναι οι πρωταγωνιστές στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου και θα δώσουν τη μάχη για αξιοπρέπεια, για ελπίδα, για ζωή. Είναι αυτά τα παιδιά που θα παλέψουν έχοντας αρνητική βιωματική εμπειρία κόντρα στην αλλοτρίωση των συντηρητικών πολιτικών και θα πάρουν την απόφαση να κρατήσουν τη ζωή τους στα χέρια τους χωρίς συμβιβασμούς, συμβάλλοντας σε μια κοινωνία αλληλεγγύης, ισότητας και αλληλοσεβασμού. Και θα το κάνουν αυτό με περηφάνια όχι για να γιατρέψουν τις πληγές τους αλλά με συνείδηση σεβασμού προς κάθε ανθρώπινη ύπαρξη. Και σε αυτό εμείς θα είμαστε μαζί τους.