Ο άνθρωπος που είναι τσιγκούνης στην τσέπη, είναι και στην ψυχή…

Η πρώτη εντύπωση, που σου δίνει κάποιος τελικά, πολλές φορές είναι και η πραγματική εικόνα του άλλου. Είσαι τσιγκούνης. Το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή που με έβαλες να πληρώσω τον καφέ που ήπιαμε. Σε κείνο το πρώτο μας ραντεβού. Θυμάσαι; Το έβλεπα.

Μου το επιβεβαίωνες συνέχεια, το πόσο σφιχτός ήσουν με τα χρήματα, αλλά εγώ έκανα πως δεν το καταλάβαινα. Ή για να πω την αλήθεια, δεν ήθελα να πιστέψω το πόσο τσιγκούνης ήσουν.

Τι περίμενα για να το συνειδητοποιήσω; Έλεγα δε μπορεί, είναι έτσι επειδή δε με εμπιστεύεται ίσως ακόμα, γιατί νομίζει ότι θα τον αφήσω κι εγώ όπως έκαναν και οι πρώην του. Αν μείνουμε μαζί θα αλλάξει. Μείναμε μαζί, αλλά δεν άλλαξες καθόλου τελικά.

Δεν εξηγείται αλλιώς, μάλλον δεν έμαθες να είσαι δοτικός στη ζωή σου. Με σένα βέβαια ήσουν πολύ γενναιόδωρος και με προκλητικό ύφος κάθε φορά μου ανακοίνωνες τα δώρα που έκανες στον εαυτό σου, ενώ για μας δε πρόσφερες τίποτα. Αλλά φυσικά δε το παραδεχόσουν, όταν σου το έλεγα και κάπου εκεί ήταν που άρχισε η λεκτική και σωματική βία και άρχισε η παράνοιά μου.

Η χαριστική βολή ήταν όταν ανακάλυψα ότι είχα μείνει και έγκυος. Τότε άρχιζα να τρέμω στην ιδέα για το πώς θα αντιδράσεις και ποια θα είναι η πορεία μας. Όταν στο ανακοίνωσα, είχες μια ουδέτερη στάση απέναντί μου. Σου ήρθε μάλλον ξαφνικό. Κάπως προσπάθησες να αλλάξεις κατά την εγκυμοσύνη, αλλά μόλις γεννήθηκε το παιδί ξανά τα ίδια.

Δεν μπορούσα να καταλάβω την απάθειά σου κι όμως υπήρχε. Για τον κόσμο τον έξω όλα καλά, αλλά εγώ ένοιωθα εγκλωβισμένη σε ένα αόρατο κελί, απ’ όπου δε μπορούσα να δραπετεύσω. Φοβόμουν. Και αν φύγω, να πάω που; Τι να πω και ποιος θα με πιστέψει; Έκανα υπομονή, έπνιγα μέσα μου όσα περνούσα για χάρη του παιδιού.

Ώσπου ήρθε η μέρα, που πήρα μια βαθιά ανάσα και ύψωσα το ανάστημά μου. Μίλησα πρώτα σε σένα. Σου είπα ότι θέλω να χωρίσουμε και το δέχτηκες. Έτσι απλά. Τόσο αδιάφορα. Τελικά δεν ήσουν τσιγκούνης μόνο με τα λεφτά, αλλά και με τα συναισθήματά σου. Πήρα το παιδί μου και γύρισα πίσω στους γονείς μου, αδιαφορώντας για τις συνέπειες του κόσμου. Ευτυχώς οι γονείς μου κατάλαβαν τι περνούσα και με υποστήριξαν.

Κατάφερα και μίλησα κι έτσι τόλμησα να δραπετεύσω μακριά σου. Τώρα πια νιώθω ελεύθερη και επιτέλους αναπνέω.

Γράφει η Ιωάννα Ντρε – loveletters

dinfo.gr

You May Also Like

Ο Ιωακείμ ξεπέρασε το σύνδρομο Down, μιλά 4 γλώσσες και ξέρει 3 μουσικά όργανα

Ο Ιωακείμ ξεπέρασε το σύνδρομο Down, μιλά 4 γλώσσες και ξέρει 3…

Οκτώ χιλιάδες γυναίκες πέθαιναν κάθε χρόνο στο βικτωριανό Λονδίνο, από σύφιλη. Οι εκδιδόμενες γυναίκες έφταναν τις ογδόντα χιλιάδες. Πώς αντιμετώπιζαν τους ομοφυλόφιλους

Οκτώ χιλιάδες γυναίκες πέθαιναν κάθε χρόνο στο βικτωριανό Λονδίνο, από σύφιλη. Οι…

Τα πρώτα βήματα του ραδιοφώνου στην Ελλάδα. Οι συσκευές κόστιζαν μέχρι και 50.000 δραχμές και οι ακροατές έπρεπε να πληρώνουν ετήσια συνδρομή

Τα πρώτα βήματα του ραδιοφώνου στην Ελλάδα. Οι συσκευές κόστιζαν μέχρι και…

Σωτήρης Τσιόδρας: Ποιος είναι ο «στρατηγός» του ΕΟΔΥ που κέρδισε τη μάχη και τις… καρδιές μας

Σωτήρης Τσιόδρας: Ποιος είναι ο «στρατηγός» του ΕΟΔΥ που κέρδισε τη μάχη…

“Η Γαλάζια καμπανούλα”, το αγριολούλουδο του αγίου Ιωάννου Προδρόμου, στο βουνό Μουρίκι της Καστοριάς

“Η Γαλάζια καμπανούλα”, το αγριολούλουδο του αγίου Ιωάννου Προδρόμου, στο βουνό Μουρίκι…

Αύγουστος Κορτώ για τις φωτιές: Δεν χρειάζεται να τους αποκαλούμε εμπρηστές, ας λέμε απευθείας δολοφόνος

Ο Αύγουστος Κορτώ ξέσπασε μέσω ανάρτησής του στο Facebook, με αφορμή τις…

Μπέτυ Αρβανίτη. Η γυναίκα που έκανε τη Βουγιουκλάκη να ζηλέψει και ο χωρισμός της με τον Φαίδωνα Γεωργίτση

Μπέτυ Αρβανίτη. Η γυναίκα που έκανε τη Βουγιουκλάκη να ζηλέψει και ο…

Μολύβι και όχι πληκτρολόγιο η «συνταγή» της μάθησης

Μολύβι και όχι πληκτρολόγιο η «συνταγή» της μάθησης

Γιατί η Καστοριά κατηφορίζει;

Η χώρα βιώνει μια κρίση που δεν έχει τελειωμό.

7 βασικοί κανόνες του Σαβουάρ Βιβρ που είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε

7 βασικοί κανόνες του Σαβουάρ Βιβρ που είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε