Ο κληρονόμος του «Jameson» που κατηγορήθηκε ότι αγόρασε μια δεκάχρονη σκλάβα, για να την δει να την τρώνε ιθαγενείς της Αφρικής. Πέθανε δυο χρόνια μετά από τυφοειδή πυρετό
Στα τέλη του 190υ αιώνα ο Τζέιμς Τζέιμσον, τρισέγγονος του πιο πετυχημένου παραγωγού ουίσκι στην Ιρλανδία, Τζον Τζέιμσον, πήρε μέρος σε εξερευνητική αποστολή στα αχαρτογράφητα εδάφη της Αφρικής.
Ο πλούσιος κληρονόμος φαίνεται να ζήτησε από τον αυτόχθονο πληθυσμό της «Μαύρης Ηπείρου» να γίνει μάρτυρας μια πράξης καννιβαλισμού. Το αίτημά του πραγματοποιήθηκε. Αφού είδε ένα κορίτσι να ακρωτηριάζεται και να τρώγεται από μέλη της φυλής, στη συνέχεια ο Τζέιμσον σχεδίασε έξι σκίτσα με το αποτρόπαιο έγκλημα.
Εκστρατεία «διάσωσης» στην Κεντρική Αφρική
Το 1888, ο Τζέιμσον πήρε μέρος στην εκστρατεία «διάσωσης» του ιατρού και φυσιοδίφη Εμίν Πασά . Ο πλούσιος κληρονόμος, λάτρευε την περιπέτεια και ακολουθούσε τα ταξίδια έμπειρων εξερευνητών. Ο Εμίν Πασάς είχε εγκαθιδρύσει μια Οθωμανική επαρχία στο Σουδάν, μετά όμως από μία επανάσταση, η επαρχία πολιορκήθηκε και αποκόπηκε από τη γραμμή τροφοδοσίας. Η αποστολή με επικεφαλής τον Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ, είχε ως στόχο να μεταφέρει είδη πρώτης ανάγκης στον Πασά.
Στην πραγματικότητα, όμως ήταν ένα ταξίδι εποικισμού της βελγικής αυτοκρατορίας στην καρδιά της Αφρικανικής ηπείρου. Ο βασιλιάς Λεοπόλδος είχε αναθέσει στον Στάνλεϊ και την ομάδα του να χαρτογραφήσουν τα ανεξερεύνητα εδάφη της υποσαχάριας Αφρικής, για να μπορέσει να ανταγωνιστεί την επεκτατική πολιτική της Βρετανικής και Γαλλικής Αυτοκρατορίας.
Ο κανιβαλισμός της ανήλικης σκλάβας
Ανάμεσα στους άνδρες της αποστολής ήταν ο Ασσάντ Φαράν, ένας διερμηνέας και μεταφραστής από τη Συρία που συνόδευε τον Τζέιμσον αλλά και ένας διαβόητος έμπορος σκλάβων, γαιοκτήμονας και κυβερνήτης, που εργαζόταν για τους σουλτάνους της Ζανζιβάρης, ο Τίππου Τιπ.
Μία ομάδα με επικεφαλής τον Τζέιμσον και τον στρατιωτικό Ένμουντ Μπάρτελοτ εγκαταστάθηκαν στην «Ribakiba», τη σημερινή κοινότητα Λοκάντου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η περιοχή ήταν γνωστή για τα σκλαβοπάζαρά της, αλλά και για τον πληθυσμό της, που είχε κανιβαλιστικές τάσεις.
Σύμφωνα με τον Φαράν, ο Τζέιμσον εξέφρασε το ενδιαφέρον να δει ζωντανά μία πράξη κανιβαλισμού και γι’ αυτό τον λόγο απευθύνθηκε στον Τίππου Τιπ. Ο τελευταίος συνεννοήθηκε με τους αρχηγούς της φυλής και επέστρεψε στον Τζέιμσον. Ο κληρονόμος αγόρασε ένα δεκάχρονο κορίτσι δίνοντας στους αρχηγούς έξι μαντήλια από ποιοτικό ύφασμα. «Αυτά είναι δώρα ενός λευκού άνδρα, που επιθυμεί να δει το κορίτσι να το τρώνε», δήλωσαν οι αρχηγοί στους χωρικούς.
Τρεις άνδρες έδεσαν το άτυχο κορίτσι στον κορμό ενός δέντρου και αφού ακόνισαν καλά τα μαχαίρια τους, τα κάρφωσαν στο στομάχι της. Το κορίτσι παρέμεινε σιωπηλό, μέχρι που πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία. Στη συνέχεια άρχισαν να ακρωτηριάζουν σταδιακά όλο της το κορμί. Πήραν τα κομμάτια, τα ξέπλυναν και άρχισαν να τα τρώνε.
Ο Τζέιμσον παρακολούθησε το φρικιαστικό θέαμα και όσο κράτησε η διαδικασία, σχεδίασε έξι σκίτσα, που απεικόνιζαν μεταξύ άλλων τα θανάσιμα τραύματα της 10χρονης σκλάβας αλλά και τους ιθαγενείς που έτρωγαν την ωμή της σάρκα. Έπειτα, επέστρεψε στη σκηνή και έφτιαξε έξι μικρούς πίνακες ζωγραφικής από τα σχέδιά του. Ο Τζέιμσον κατέγραψε το περιστατικό κανιβαλισμού στο ημερολόγιό του, αλλά ο μεταφραστής του ήταν αυτός που έκανε την είδηση γνωστή και κατηγόρησε τον κληρονόμο για εγκληματική ενέργεια το 1888.
Η εκδοχή του Τζέιμσον
Ο Τζέιμσον δεν ήρθε αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη, καθώς λίγο καιρό μετά το περιστατικό πέθανε από τυφοειδή πυρετό. Δύο χρόνια μετά τις κατηγορίες του Ασσάντ Φαράν, δημοσιεύτηκε ένα γράμμα στους «Times» της Νέας Υόρκης, που έλεγε την εκδοχή του Τζέιμσον.
Την επιστολή είχε στείλει η γυναίκα του Τζέιμσον. Σύμφωνα με αυτήν, ο Τζέιμσον ανέφερε ότι τον πλησίασε ο Τίππου Τιπ και του είπε για τον κανιβαλισμό. Ο Τζέιμσον δεν τον πίστεψε και έδωσε τα μαντήλια, γιατί θεώρησε ότι του έκαναν πλάκα. Βέβαια, ποτέ δεν έδωσε σαφή εξήγηση γιατί σχεδίασε το αποκρουστικό γεγονός και κατηγόρησε τον διερμηνέα για δυσφήμιση.
Η εξερευνητική εκστρατεία του Στάνλεϊ υπήρξε μία από τις τελευταίες που πραγματοποιήθηκαν στην Αφρική. Οι θηριωδίες των «εξερευνητών» ποτέ δεν έγιναν τελείως γνωστές, εξαιτίας της επιρροής των εποίκων της εποχής, ωστόσο μετά το γεγονός αυτό, μόνο επιστημονικό και στρατιωτικό προσωπικό μπορούσε να συμμετέχει σε παρόμοιου είδους αποστολές.
