Παιδιά δίνονταν σε παιδόφιλους ανάδοχους γονείς επί 30 χρόνια – Τι ήταν το «πείραμα Κέντλερ»
Σοκαριστικές αποκαλύψεις από ερευνητές του πανεπιστημίου του Χίλντεσχαϊμ για ένα δίκτυο που απλωνόταν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, την κρατική υπηρεσία πρόνοιας για τους νέους και τη Γερουσία του Βερολίνου
Μέσω ενός σοκαριστικού «πειράματος» που διεξήγαγε από τη δεκαετία του 70 ο καθηγητής ψυχολογίας Χέλμουτ Κέντλερ, άστεγα παιδιά στο Δυτικό Βερολίνο στέλονταν σκόπιμα να ζήσουν με παιδόφιλους άνδρες, που ο Κέντλερ πίστευε ότι θα γίνονταν τρυφεροί ανάδοχοι γονείς, αναφέρει σε άρθρο της η Deutsche Welle.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια μελέτη που εκπονήθηκε από ομάδα του Πανεπιστημίου του Χίλντεσχαϊμ διαπίστωσε ότι Αρχές στο Βερολίνο επέτρεπαν αυτήν την πρακτική για περίπου 30 χρόνια. Οι παιδόφιλοι ανάδοχοι γονείς λάμβαναν μάλιστα και τακτικό βοήθημα για την ανατροφή των παιδιών.
Όπως αναφέρει η DW, ο Χέλμουτ Κέντλερ (1928-2008), ο οποίος κατείχε μια σημαντική θέση στο κέντρο εκπαιδευτικής έρευνας του Βερολίνου, ήταν πεπεισμένος ότι η σεξουαλική επαφή ανάμεσα σε ενήλικες και παιδιά ήταν ακίνδυνη. Οι υπηρεσίες παιδικής πρόνοιας του Βερολίνου και η Γερουσία έκαναν τα στραβά μάτια στις αναδοχές ή ακόμα και τις ενέκριναν.
Πριν από μερικά χρόνια, δύο από τα θύματα μοιράστηκαν δημόσια την ιστορία τους, επισημαίνει το δημοσίευμα. Από τότε, οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Χίλντεσχαϊμ αναζητούν πληροφορίες σε αρχεία και διεξάγουν συνεντεύξεις, αναζητώντας την αλήθεια. Αυτό που ανακάλυψαν μέσω της εκτεταμένης τους έρευνας ήταν ένα δίκτυο που απλωνόταν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, την κρατική υπηρεσία πρόνοιας για τους νέους και τη Γερουσία του Βερολίνου, στους κόλπους του οποίου η παιδοφιλία ήταν «αποδεκτή και υποστηριζόμενη».
Ο ίδιος ο Κέντλερ, σύμφωνα με την DW, είχε τακτικές επαφές με τα παιδιά και τους ανάδοχους πατέρες τους. Εις βάρος του καθηγητή δεν ασκήθηκε ποτέ δίωξη, αφού όταν βρήκαν το κουράγιο τα θύματά του να μιλήσουν, τα εγκλήματά του είχαν ήδη παραγραφεί. Για τον λόγο αυτό τα θύματα δεν έχουν λάβει μέχρι σήμερα καμία αποζημίωση, προσθέτει το άρθρο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλοί από τους ανάδοχους πατέρες ήταν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοι. Κάνουν λόγο για ένα δίκτυο που περιλάμβανε υψηλόβαθμα μέλη του Ινστιτούτου Max Planck, του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου και του διαβόητου Σχολείου Όντενβαλντ στην Έσση, που βρέθηκε στο επίκεντρο ενός τεράστιου σκανδάλου παιδοφιλίας πριν από αρκετά χρόνια, και πλέον έχει κλείσει.
Η Γερουσιαστής του Βερολίνου Sandra Scheeres αποκάλεσε τα ευρήματα της μελέτης «σοκαριστικά και τρομακτικά». Μία πρώτη έκθεση για το «πείραμα Κέντλερ» δημοσιεύτηκε το 2016 από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Οι ερευνητές της εν λόγω μελέτης δήλωσαν στη συνέχεια ότι η Γερουσία του Βερολίνου δεν έδειξε να ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη της αλήθειας. Αρχές του Βερολίνου δεσμεύονται σήμερα να ρίξουν φως στην υπόθεση, σύμφωνα με την Deutsche Welle.
Σοκαριστικές αποκαλύψεις από ερευνητές του πανεπιστημίου του Χίλντεσχαϊμ για ένα δίκτυο που απλωνόταν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, την κρατική υπηρεσία πρόνοιας για τους νέους και τη Γερουσία του Βερολίνου
Μέσω ενός σοκαριστικού «πειράματος» που διεξήγαγε από τη δεκαετία του 70 ο καθηγητής ψυχολογίας Χέλμουτ Κέντλερ, άστεγα παιδιά στο Δυτικό Βερολίνο στέλονταν σκόπιμα να ζήσουν με παιδόφιλους άνδρες, που ο Κέντλερ πίστευε ότι θα γίνονταν τρυφεροί ανάδοχοι γονείς, αναφέρει σε άρθρο της η Deutsche Welle.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια μελέτη που εκπονήθηκε από ομάδα του Πανεπιστημίου του Χίλντεσχαϊμ διαπίστωσε ότι Αρχές στο Βερολίνο επέτρεπαν αυτήν την πρακτική για περίπου 30 χρόνια. Οι παιδόφιλοι ανάδοχοι γονείς λάμβαναν μάλιστα και τακτικό βοήθημα για την ανατροφή των παιδιών.
Όπως αναφέρει η DW, ο Χέλμουτ Κέντλερ (1928-2008), ο οποίος κατείχε μια σημαντική θέση στο κέντρο εκπαιδευτικής έρευνας του Βερολίνου, ήταν πεπεισμένος ότι η σεξουαλική επαφή ανάμεσα σε ενήλικες και παιδιά ήταν ακίνδυνη. Οι υπηρεσίες παιδικής πρόνοιας του Βερολίνου και η Γερουσία έκαναν τα στραβά μάτια στις αναδοχές ή ακόμα και τις ενέκριναν.
Πριν από μερικά χρόνια, δύο από τα θύματα μοιράστηκαν δημόσια την ιστορία τους, επισημαίνει το δημοσίευμα. Από τότε, οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Χίλντεσχαϊμ αναζητούν πληροφορίες σε αρχεία και διεξάγουν συνεντεύξεις, αναζητώντας την αλήθεια. Αυτό που ανακάλυψαν μέσω της εκτεταμένης τους έρευνας ήταν ένα δίκτυο που απλωνόταν σε εκπαιδευτικά ιδρύματα, την κρατική υπηρεσία πρόνοιας για τους νέους και τη Γερουσία του Βερολίνου, στους κόλπους του οποίου η παιδοφιλία ήταν «αποδεκτή και υποστηριζόμενη».
Ο ίδιος ο Κέντλερ, σύμφωνα με την DW, είχε τακτικές επαφές με τα παιδιά και τους ανάδοχους πατέρες τους. Εις βάρος του καθηγητή δεν ασκήθηκε ποτέ δίωξη, αφού όταν βρήκαν το κουράγιο τα θύματά του να μιλήσουν, τα εγκλήματά του είχαν ήδη παραγραφεί. Για τον λόγο αυτό τα θύματα δεν έχουν λάβει μέχρι σήμερα καμία αποζημίωση, προσθέτει το άρθρο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλοί από τους ανάδοχους πατέρες ήταν διακεκριμένοι ακαδημαϊκοι. Κάνουν λόγο για ένα δίκτυο που περιλάμβανε υψηλόβαθμα μέλη του Ινστιτούτου Max Planck, του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου και του διαβόητου Σχολείου Όντενβαλντ στην Έσση, που βρέθηκε στο επίκεντρο ενός τεράστιου σκανδάλου παιδοφιλίας πριν από αρκετά χρόνια, και πλέον έχει κλείσει.
Η Γερουσιαστής του Βερολίνου Sandra Scheeres αποκάλεσε τα ευρήματα της μελέτης «σοκαριστικά και τρομακτικά». Μία πρώτη έκθεση για το «πείραμα Κέντλερ» δημοσιεύτηκε το 2016 από το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Οι ερευνητές της εν λόγω μελέτης δήλωσαν στη συνέχεια ότι η Γερουσία του Βερολίνου δεν έδειξε να ενδιαφέρεται για την αποκάλυψη της αλήθειας. Αρχές του Βερολίνου δεσμεύονται σήμερα να ρίξουν φως στην υπόθεση, σύμφωνα με την Deutsche Welle.
