Πενήντα χρόνια συμπληρώνονται, φέτος, από την ηρωική εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, το 1973, ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς που, με το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, κατάργησε τη Δημοκρατία και θεμελιώδη ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, δολοφόνησε, βασάνισε, φυλάκισε και εκτόπισε αντιστασιακούς δημοκρατικούς πολίτες. Τον Νοέμβρη του 1973, οι φοιτητές του Πολυτεχνείου και άλλων σχολών έγραψαν ιστορία, καθώς όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη Χούντα των συνταγματαρχών και -με κεντρικό σύνθημα ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Η εξέγερση αυτή αποτέλεσε ένα από τα καθοριστικά γεγονότα για τη μετέπειτα πτώση των πραξικοπηματιών. Μια πτώση που ήρθε τον Ιούλιο του 1974, υπό το βάρος, δυστυχώς, της τραγωδίας και της προδοσίας της Κύπρου. Τα μηνύματα του Πολυτεχνείου έχουν διαχρονική αξία και είναι επίκαιρα και σήμερα όσο ποτέ.
✓ Σήμερα που οι μισθοί των εργαζομένων σε Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα παραμένουν καθηλωμένοι και εξανεμίζονται ταυτόχρονα από τις εκρηκτικές τιμές στα βασικά αγαθά, στα καύσιμα, στους λογαριασμούς,
✓ Σήμερα, που τα κοινωνικά αγαθά της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της περίθαλψης όχι μόνο αμφισβητούνται, αλλά περιορίζονται δραστικά ή και καταργούνται,
✓ Σήμερα, που η κυβέρνηση της Ν.Δ. με τους αντεργατικούς νόμους, καταργεί εργασιακά κεκτημένα, όπως το 8ωρο και τις συλλογικές συμβάσεις, το δικαίωμα στην απεργία και στη συνδικαλιστική δράση,
✓ Σήμερα, που η κυβέρνηση της Ν.Δ., πριμοδοτεί την αισχροκέρδεια των ολίγων, συρρικνώνει τη Δημοκρατία, στήνοντας μηχανισμό παρακράτους με υποκλοπές και παρακολουθήσεις σε πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και πολίτες,
✓ Σήμερα, που στη γειτονιά μας διεξάγεται άλλος ένας πόλεμος με θύματα χιλιάδες αμάχους και κυρίως παιδιά.
✓ Σήμερα, λοιπόν, οφείλουμε στη γενιά του Πολυτεχνείου τη συνέχιση των αγώνων τους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων των εργαζομένων και του λαού μας, που δέχονται σκληρή επίθεση από την Κυβέρνηση.
Η Γραμματέας Ο Πρόεδρος
Κλεοπάτρα Μαμιάκα Κώστας Χατζηφωτιάδης
