Οι ερευνητές λένε ότι οι επιφάνειες κάτω από τη βαφή μπορούν να παραμείνουν 13-16 βαθμούς Κελσίου ψυχρότερες από ό,τι με συμβατική βαφή.
«Πάνω από το 10% της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στις ΗΠΑ πηγαίνει στη χρήση κλιματιστικών», αναφέρει χαρακτηριστικά ο νανοεπιστήμονας Ντεμπάσις Τσάντα από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Φλόριντα, ο οποίος ηγήθηκε της ομάδας που δημιούργησε τη βαφή.
«Η διαφορά θερμοκρασίας που υπόσχεται η βαφή θα οδηγήσει σε σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας. Η χρήση λιγότερης ηλεκτρικής ενέργειας για ψύξη θα μείωνε επίσης τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, μειώνοντας έτσι την υπερθέρμανση του πλανήτη», πρόσθεσε.
Επί του παρόντος, οι βαφές που βασίζονται σε χρωστικές ουσίες απαιτούν συγκεκριμένα μόρια για τη δημιουργία χρώματος, και συνήθως αυτές οι ουσίες συντίθενται τεχνητά. Οι ηλεκτρονικές ιδιότητες κάθε μορίου ελέγχουν πόσο φως απορροφάται και επομένως ποιο χρώμα έχει η βαφή. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μια νέα χρωστική ουσία για κάθε νέο χρώμα βαφής.
Αντίθετα, η βαφή χρησιμοποιεί τα νανοσωματίδια δύο άχρωμων υλικών – του αλουμινίου και του οξειδίου του αλουμινίου. Κατανέμοντάς τα με διαφορετικούς τρόπους πάνω σε έναν καθρέφτη επικαλυμμένου με οξείδιο αλουμινίου, μπορεί να ελέγξει τον τρόπο με τον οποίο το φως διαχέεται, αντανακλάται ή απορροφάται. Μια παρόμοια διαδικασία είναι υπεύθυνη για το πλούσιο χρώμα των φτερών της πεταλούδας.
Η πλασμονική βαφή είναι ελαφριά με πάχος μόλις 150 νανόμετρα, και μπορεί να διατηρηθεί αιώνες αναλλοίωτη.
Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, οι συμβατικές βαφές ξεθωριάζουν επειδή η χρωστική ουσία χάνει την ικανότητά της να απορροφά φωτόνια.
«Εδώ, δεν περιοριζόμαστε από αυτό το φαινόμενο. Από τη στιγμή που βάφουμε κάτι αυτή, θα παραμείνει έτσι για αιώνες», εξήγησε ο Τσάντα.
Το αρνητικό είναι πως για την ώρα, η παραγωγή της είναι αρκετά ακριβή.
