Ο Μέγας Αλέξανδρος υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς στην ιστορία, και κατά την περίοδο των 13 ετών της βασιλείας του (336 – 323 π.Χ.) κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου προς την ανατολή (Μικρά Ασία, Περσία, Αίγυπτο κλπ), φτάνοντας στις παρυφές της Ινδίας, και χωρίς να έχει ηττηθεί σε καμία μάχη που ο ίδιος συμμετείχε.
Οι περιγραφές των ιστορικών για το πρόσωπό του
Μια τοιχογραφία που απεικονίζει μια σκηνή κυνηγιού στον τάφο του Φιλίππου Β’, πατέρα του Αλεξάνδρου, στον αρχαιολογικό χώρο των Αιγών, είναι η μόνη γνωστή σωζόμενη απεικόνιση του Αλεξάνδρου που έγινε κατά τη διάρκεια της ζωής του, τη δεκαετία του 330 π.Χ.
Παρόλο που τα περισσότερα αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου αποδίδουν τα ίδια χαρακτηριστικά του προσώπου του νεαρού βασιλιά της Μακεδονίας, οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με το χρώμα των μαλλιών του, καθώς οι αναφορές των αρχαίων ιστορικών είναι αντικρουόμενες.
Ο αρχαίος ιστορικός Αιλιανός (περ. 175 – περ. 235 μ.Χ.), στο έργο του «Varia Historia», περιγράφει το χρώμα των μαλλιών του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως ξανθό, που θα μπορούσε επίσης να σημαίνει κιτρινωπό, κοκκινωπό ή καστανό.
Μυστήριο γύρω από τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Τα ερωτήματα σχετικά με την εμφάνιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα μπορούσαν πιθανώς να απαντηθούν ευκολότερα με τις σύγχρονες μεθόδους ανθρωπολογικής μελέτης αν είχαν ανακαλυφθεί ο τάφος και τα λείψανά του.
Όμως, μέχρι σήμερα, η τοποθεσία του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου εξακολουθεί να περιβάλλεται από μυστήριο και η ανακάλυψη του τελευταίου τόπου ανάπαυσής του θεωρείται ένα από τα Ιερά Δισκοπότηρα της αρχαιολογίας.
Καθώς η κατοχή του σώματός του θεωρήθηκε σύμβολο νομιμότητας από τους διαδόχους του, η νεκρική του πομπή, καθ’ οδόν από τη Βαβυλώνα προς τη Μακεδονία, κατασχέθηκε από τον Πτολεμαίο και μεταφέρθηκε στη Μέμφιδα της Αιγύπτου.
Από εκεί, ο Πτολεμαίος Β’ Φιλάδελφος μετέφερε τη σαρκοφάγο στην Αλεξάνδρεια, όπου παρέμεινε τουλάχιστον μέχρι την ύστερη αρχαιότητα, όπως υποδεικνύουν οι πηγές.
