Σφίγγει συνεχώς ο κλοιός για τις επιχειρήσεις εστίασης στη Θεσσαλονίκη, καθώς καλούνται να κινηθούν σε ένα περιβάλλον υψηλής αβεβαιότητας και αυξημένων δυσκολιών. Ο τζίρος τους, όπως προκύπτει από τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που αφορούν στο β ´ τρίμηνο του έτους, βρίσκεται σε συνεχή πτώση την ώρα που εκφράζονται φόβοι από εκπροσώπους του κλάδου για εκατοντάδες λουκέτα μέχρι το τέλος του έτους.
Είναι χαρακτηριστικό όπως έγραψε η Voria.gr, πως το δεύτερο τρίμηνο του έτους ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων εστίασης στη Θεσσαλονίκη διαμορφώθηκε σε 218,7 εκατ. ευρώ, έναντι 230,6 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο περσινό διάστημα, καταγράφοντας συρρίκνωση κατά 5,2%. Το β ´ τρίμηνο του έτους διαδέχθηκε ένα κακό α ´ τρίμηνο όταν ο τζίρος άγγιξε τα 205 εκατ. ευρώ, μειωμένος κατά 7,6%.
Οι πιέσεις που υφίστανται οι επιχειρήσεις εντείνονται συνεχώς καθώς εκτός απο την περιορισμένη κίνηση, είναι αντιμέτωπες με υψηλό λειτουργικό κόστος, αυξημένες υποχρεώσεις και περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση.
Ωστόσο το πλέον παράδοξο είναι πως ενώ καταγράφεται δυσπραγία στον κλάδο και πολλά λουκέτα – εκτός από τα υπάρχοντα – είναι ορατά στον ορίζοντα, η διάθεση για διείσδυση στην εστίαση είναι εμφανέστατη. Όπως λένε μεσίτες που γνωρίζουν καλά το χώρο οι ζητήσεις για μικρά καταστήματα, συνήθως για τη δημιουργία take away επιχειρήσεις, δίνουν και… παίρνουν.
Όσες κλείνουν, τόσες ανοίγουν
Εκτιμάται πως μετά την πανδημία στη Θεσσαλονίκη κάθε χρόνο ανοίγουν στην πόλη 500 – 600 επιχειρήσεις εστίασης, αρκετές εξ αυτών είναι ψιλικατζίδικα – μίνι μάρκετ που προσφέρουν καφέ take away, αλλά διαθέτουν και τραπεζοκαθίσματα. Την ίδια ώρα αντίστοιχος είναι ο αριθμός των επιχειρήσεων που κατεβάζουν ρολά, καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκείνων που διεισδύουν στο χώρο ευκαιριακά και χωρίς εμπειρία. Αξίζει να σημειωθεί πως πριν την πανδημία ο αριθμός των επιχειρήσεων που έκλειναν και αυτών που έκαναν έναρξη ήταν περίπου 250.
«Από την περίοδο της οικονομικής κρίσης η εστίαση άρχισε για κάποιους να αποτελεί ευκαιριακή λύση. Κάποιες οικογένειες, που δεν εργαζόταν κανένας από τους δυο συζύγους και διέθετε ένα κομπόδεμα αποφάσιζε να κάνει ένα ταχυφαγείο, ή ένα μίνι μάρκετ που προσφέρει καφέ take away. Το αποτέλεσμα όμως είναι πολλές από αυτές να κλείνουν σε σύντομο χρονικό διάστημα», σχολιάζει ο πρόεδρος της Ένωσης Εστιατόρων, Ψητοπωλών και Καφέ-Μπαρ του νομού Θεσσαλονίκης, Μιχάλης Επιτροπίδης, υπογραμμίζοντας πάντως πως, σύμφωνα με μελέτες, το 40% των εν λόγω επιχειρήσεων κλείνουν σε διάστημα 2 ετών.
Επιχειρήσεις πωλούνται σε εξευτελιστικές τιμές
Το μέγεθος του προβλήματος καταδεικνύουν και οι τιμές, στις οποίες πωλούνται επιχειρήσεις του κλάδου, ακόμη και στο κέντρο της πόλης. Είναι χαρακτηριστικό πως τουλάχιστον 230 επιχειρήσεις βρίσκονται, αυτό το διάστημα, προς πώληση με τα 2/3 αυτών να αφορούν καταστήματα εστίασης από ταχυφαγεία και εστιατόρια μέχρι καφέ και μπαρ.
Όπως προκύπτει από την αναζήτηση σε ιστοσελίδες εύρεσης ακινήτων, υπάρχουν επιχειρήσεις εστίασης στη Θεσσαλονίκη, που πωλούνται ακόμη και 1.100 ευρώ, ενώ αρκετές είναι και οι περιπτώσεις εκείνων που οι τιμές πώλησης τους δεν ξεπερνούν τις 10.000 ευρώ. Υπάρχουν και περιπτώσεις επιχειρήσεων που αλλάζουν χέρια χωρίς ποτέ να μπουν σε κάποια αγγελία, με βασικό κριτήριο τη χαμηλή τιμή στην οποία πωλούνται.
Όπως εξηγεί ο κ. Επιτροπίδης μικρές επιχειρήσεις που πριν 4 – 5 χρόνια θα πωλούνταν π.χ. 30.000 ευρώ, πλέον πωλούνται 5.000-7.000 ευρώ. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τον εξοπλισμό των καταστημάτων αν λ.χ. στο παρελθόν ένα ψυγείο πωλούνταν 600 ευρώ, σήμερα φτάνει να πωλείται 250-300 ευρώ.
Ο περιορισμός των απαιτήσεων αναφορικά με τα ζητούμενα ποσά, καταδεικνύει τη μεγάλη οικονομική πίεση που κάποιοι επιχειρηματίες βιώνουν παράλληλα με την ανάγκη να αποτινάξουν, όσο το δυνατόν γρηγορότερα, από πάνω τους ένα… βραχνά.
Περιορισμένα τα διαθέσιμα για 6 στους 10
Το έντονο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο κλάδος της εστίασης αποτυπώνεται και στα στοιχεία της έρευνας του ΙΝΕ ΓΣΕΒΕΕ. Για το πρώτο εξάμηνο του 2025, το ποσοστό των επιχειρήσεων του κλάδου που δεν έχουν ταμειακά διαθέσιμα, ή τα ταμειακά τους διαθέσιμα επαρκούν το πολύ για ένα μήνα, ανέρχεται στο 63,1%, ήτοι περισσότερες από έξι στις δέκα επιχειρήσεις. Πιο συγκεκριμένα, το 36,8% εξ αυτών δηλώνει ότι δεν έχει καθόλου ταμειακά διαθέσιμα, ενώ το 26,3% έχει ταμειακά διαθέσιμα που επαρκούν το πολύ για ένα μήνα.
