Τα παιδικά τραύματα της μητέρας μπορεί να επηρεάσουν τη σωματική και ψυχική υγεία του παιδιού της
Οι αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας των μητέρων, μπορεί να μεταφέρονται από τη μία γενιά στην άλλη.
Οι γυναίκες που έχουν βιώσει τέσσερις ή περισσότερες αρνητικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία, πριν από την ηλικία των 18 ετών, είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίσουν προβλήματα εγκυμοσύνης και μετά τον τοκετό, τα οποία με τη σειρά τους μπορούν να «μεταδοθούν» στα παιδιά τους μέσω μιας «κλιμάκωσης κινδύνου», σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στο Journal of Pediatrics.
Η μελέτη διαπιστώνει ότι οι έγκυες μητέρες που αναφέρουν ότι έχουν βιώσει αρνητικές εμπειρίες στην πρώιμη παιδική τους ηλικία, έχουν δύο φορές περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν προβλήματα στην εγκυμοσύνη, όπως ο διαβήτης κύησης και η υπέρταση. Αυτές οι μητέρες είναι επίσης πέντε φορές πιο πιθανό να υπομείνουν τις μεταγεννητικές ψυχολογικές προκλήσεις, όπως η επιλόχεια κατάθλιψη και οι συζυγικές συγκρούσεις.
Οι αρνητικές εμπειρίες της παιδικής ηλικίας περιλαμβάνουν συνθήκες όπως ο γονέας με ψυχική ασθένεια ή πρόβλημα αλκοόλ/ναρκωτικών, μαρτυρίες επώδυνων γονεϊκών εντάσεων ή/και σεξουαλική, σωματική ή συναισθηματική κακοποίηση.
Τα αρνητικά αποτελέσματα της υγείας των παιδιών των μητέρων που έχουν βιώσει αντιξοότητες στην παιδική ηλικία, μπορεί να περιλαμβάνουν αργότερα, κακή σωματική υγεία, καθώς και κατάθλιψη και άγχος.
Η έρευνά μας, δείχνει ότι το πρώιμο αρνητικό ιστορικό της μητέρας μπορεί να είναι η αφετηρία μιας σειράς κινδύνων που μεταφέρονται από τη μία γενιά στην άλλη, επηρεάζοντας την υγεία και την ανάπτυξη του βρέφους της, υποστηρίζουν οι ερευνητές. Αυτές οι αρνητικές εμπειρίες τείνουν να συσσωρεύονται και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να γίνει “έκρηξη” μετά.
Μπορούμε να εντοπίσουμε τα διάφορα τραύματα και, όταν τα κοιτά κανείς μεμονωμένα, ίσως πιστεύει κανείς ότι δεν είναι όλα σημαντικοί παράγοντες επικινδυνότητας. Όμως βρήκαμε ότι υπάρχει ένα κρίσιμο σημείο όπου τέσσερις ή περισσότερες αρνητικές εμπειρίες τείνουν να συνδέονται με μεγαλύτερη πιθανότητα βλάβης της εγκυμοσύνης και των μεταγεννητικών προβλημάτων για τη μητέρα και προβλήματα υγείας και συναισθήματος για το παιδί.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι είναι σημαντικό να κατανοήσουμε καλύτερα τους παράγοντες που συνδέουν τα παιδικά τραύματα των μητέρων με τα προβληματικά προγεννητικά και μεταγεννητικά αποτελέσματα, επειδή αυτές οι γνώσεις μπορούν να βοηθήσουν να βρεθούν οι κατάλληλες παρεμβάσεις που θα μπορούσαν αποτελεσματικά να «σπάσουν τον κύκλο των επικείμενων κινδύνων».
Αν θέλουμε να σπάσουμε αυτό το φαύλο κύκλο επικινδυνότητας από γενιά σε γενιά, ο πρώτος στόχος της παρέμβασης είναι να κάνουμε τους γιατρούς (γυναικολόγους, παιδιάτρους, παθολόγους κτλ) που έχουν τη συχνότερη επαφή με τις μητέρες και τα παιδιά, να νιώθουν άνετα να μιλούν ανοιχτά σχετικά με τις επιπτώσεις των πρώιμων αντιξοοτήτων στους ασθενείς τους, υποστηρίζουν οι ερευνητές.
Είναι σημαντικό οι γιατροί να ξέρουν να μιλούν για το πώς οι πρώιμες αντιξοότητες μπορούν να επηρεάσουν την υγεία μας ως ενήλικες, συμπεριλαμβανομένης της αναπαραγωγικής μας υγείας, καθώς και της σωματικής και ψυχικής υγείας μας.
Τέλος προσθέτουν: Όταν μπορούμε να εντοπίσουμε αυτή τη σύνδεση και μιλήσουμε ανοιχτά για αυτήν σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, τότε μπορεί να καταφέρουμε να ευαισθητοποιήσουμε περισσότερο τους γονείς και στη συνέχεια να δοθούν κατευθύνσεις για το πώς να αντιμετωπιστούν αυτές οι ενδεχόμενες μελλοντικές προκλήσειςε.
Μπορούν, επίσης, να γίνουν παραπομπές για πρόσθετη υποστήριξη, όπως παρεμβάσεις, με στόχο τη μείωση της επιβάρυνσης των πρώιμων αντιξοοτήτων, που με τη σειρά τους θα βοηθήσουν στην υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών.
Πηγή: medicalxpress.com
Έρευνα: Journal of Pediatrics
Απόδοση – Επιμέλεια: PsychologyNow.gr
