Τι και αν κατά τον προεκλογικό αγώνα των τελευταίων εκλογών σε συγχορδία όλα τα πολιτικά κόμματα συμπεριελάμβαναν στην καμπάνια τους προτροπές προς τους ψηφοφόρους να προσέλθουν στις κάλπες και να εκφράσουν την θέλησή τους για το ποιος θέλουν να τους κυβερνήσει.
Τι και αν επισήμαναν υπενθυμίζοντάς τους πως η αποχή από τις εκλογές αποτελεί ποινικό αδίκημα και τιμωρείται και ως εκ τούτου θα πρέπει να προσέλθουν στις κάλπες και να κάνουν το καθήκον τους.
Και είναι γνωστοί οι λόγοι ασφαλώς γιατί αυτή η επιμονή των κομμάτων να επιμένουν ώστε να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για να μειωθεί η αποχή.
Γιατί όλοι έτρεφαν ελπίδες πως πολλοί από αυτούς θα προτιμούσαν να επιλέξουν το κόμμα τους με αποτέλεσμα την αύξηση των ποσοστών τους.
Άδικος ο κόπος τους αποδείχτηκε.
Οι απέχοντες από τις εκλογές ψηφοφόροι ήθελαν να περάσουν το δικό τους μήνυμα που δεν ήταν άλλο το ότι βαρέθηκαν να ακούν όλους αυτούς που πρόδωσαν τις προσδοκίες τους.
Και δεν ήταν παρακαλώ λίγοι αυτοί που απείχαν από τις εκλογές.
Από τις εκλογές του 2009 μέχρι τις τελευταίες ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι γύρισαν τις πλάτες στους πολιτικούς και τις πολιτικές τους που δεν στοχεύουν πουθενά παρά την εξασφάλιση της δικιάς τους καλοπέρασης.
Αποκαρδιωτικός και ο αριθμός της αποχής από τις εκλογές του Ιανουαρίου που ήταν περισσότεροι κατά 500.000 ενώ στις εκλογές του Σεπτεμβρίου αυτός ο μεγάλος αριθμός των 500.000 ψηφοφόρων απουσίασε επιδεικτικά από τις κάλπες.
Και η αποκαρδίωση αυτή λαμβάνει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις από τον λόγο το ότι στην πλειονότητα είναι νέοι άνθρωποι που είναι άνεργοι που ζουν από το χαρτζιλίκι της σύνταξης του παππού και της γιαγιάς που και αυτή έχει μπει στο στόχαστρο για να ψαλιδιστεί.
Είναι νέοι άνθρωποι ακαδημαϊκοί πολίτες που οι σπουδές τους δεν έχουν καμία αξία στην χώρα τους που το δίπλωμά τους βρήκε ευτυχώς απασχόληση σε χώρες του εξωτερικού που μετανάστευσαν και είναι χρήσιμοι στις καινούριες κοινωνίες που ζουν και όχι στην πατρίδα τους όπου οι πολιτικοί που την κυβερνούν την κατάντησαν ερείπιο και συνεχίζουν να έχουν το θράσος να ξαναζητούν την ψήφο τους για να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο.
Έτσι πως πάει αν δεν αλλάξουν νοοτροπίες, αν δεν αποβάλλουν συνήθειες που εξυπηρετούν την διαπλοκή και τη διαφθορά υπάρχει ο φόβος ο αριθμός της αποχής να φτάσει να είναι πλειοψηφικός και να ισούται με το άθροισμα των ψήφων που θα συγκεντρώνουν όλα τα κόμματα , ίσως ακόμα και να υπερτερεί.
Οι προγραμματικές δηλώσεις του πρωθυπουργού προσδιορίζουν προθέσεις προς την σωστή κατεύθυνση για ανατροπές.
Η δυσπιστία όμως όλων αυτών που έχουν απαξιώσει απογοητευμένοι το αμαρτωλό πολιτικό παρελθόν δεν θα μπορέσει να εξαλειφτεί εάν δεν υπάρξουν αποτελέσματα που θα αποδείξουν την αλλαγή που επιδιώκεται.
Αν δεν υπάρξει η πάταξη της διαφθοράς με την τιμωρία των συντελεστών της αν δεν υπάρξει η πάταξη της διαπλοκής και ο τερματισμός της μίζας και η τιμωρία των μιζαδόρων η απαξίωση του κόσμου θα μεγαλώσει και θα συνεχίσει να γυρίζει τις πλάτες του σε εκλογικές διαδικασίες με διόγκωση ακόμα περισσότερο της αποχής.
