Η Κρακοβία δεν είναι η πρωτεύουσα της Πολωνίας αλλά είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Υπήρξε πρωτεύουσα από το 1038 μ.Χ μέχρι και το 1569 μ.Χ. Κι αυτό γιατί είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις που υπάρχουν στην Ευρώπη.
Αυτό αποδεικνύεται και από την πόλη που είναι κρυμμένη κάτω από τους δρόμους της Κρακοβίας. Ένα αλατωρυχείο που υπάρχει εδώ και 7 αιώνες και αποτελείται από 300 χιλιόμετρα στοών.
Το αλατωρυχείο Wieliczka (βιελίτσκα) είναι η εικόνα της τεχνολογικής προόδου του ανθρώπου.
Η αρχή του μπορεί να έγινε στα αρχαία χρόνια, όταν έγιναν και οι πρώτες ανασκαφές στο σημείο, αλλά η εκμετάλλευσή του άρχισε αρκετά αργότερα, στον μεσαίωνα όταν το αλάτι απέκτησε την σημασία και αναγνωρίστηκε ως ένα από τα πιο σημαντικά είδη στον τομέα των τροφίμων αλλά κι εκείνον της συντήρησης.
Ήταν τότε που εξελίχθηκε η τεχνολογία της εξόρυξης αλατιού μέσω των ορυχείων. Το Wieliczka την περίοδο της Αναγέννησης μετατράπηκε σε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην Ευρώπη. Τότε οι βασιλικοί τουρίστες άρχισαν να συρρέουν στο ορυχείο, παρασυρμένοι από τον ανθρωπισμό και την τέχνη της εποχής.
Τον 18ο αιώνα τον έλεγχο του ορυχείο τον πήρε η Αυστρία, φέρνοντας νέες τεχνικές οργάνωσης αλλά και τεχνολογικής εξέλιξης. Το αλατωρυχείο έγινε τουριστικό αξιοθέατο και τα θεμέλια για την πολυετή διατήρησή του είχαν μπει. Την δεκαετία του 1990, η παραγωγή αλατιού σταμάτησε και όταν το ορυχείο πλημμύρισε, η Πολωνοί κατάλαβαν πως η αξία της διατήρησής του ήταν τεράστια.
Μπορεί το αλατωρυχείο να έχει πίσω του μια ενδιαφέρουσα ιστορία, όπως το βάθος του που φτάνει τα 135 μέτρα, αλλά τα έργα τέχνης φτιαγμένα από αλάτι καθώς και οι εκκλησιαστικοί ναοί, είναι αυτοί που ελκύουν τους περισσότερους από ένα εκατομμύριο τουρίστες κάθε χρόνο ώστε να το επισκεφθούν. Οι εργάτες του ορυχείου το μετέτρεψαν σιγά σιγά από ένα σύμπλεγμα σπηλιών σε ένα μαγικό αξιοθέατο.
Τον 19ο αιώνα, πολυέλαιοι από αλάτι φώτιζαν τα σκοτεινά τούνελ, που φιλοξενούσαν αγάλματα, ανάγλυφα όπως τον «Μυστικό δείπνο» του Ντα Βίντσι, μια αλμυρή λίμνη 100 μέτρα κάτω από το έδαφος αλλά και χριστιανικούς ναούς, όπως το παρεκκλήσι του Ευλογημένου Κίνγκα, του προστάτη των εργατών των ορυχείων. Οι τουρίστες έχουν να διανύσουν μια διαδρομή 2,2 χιλιομέτρων και να θαυμάσουν μια αλμυρή ιστορία αιώνων. Μπορούν ακόμα να φάνε στο εστιατόριο. Αλλά το εστιατόριο δεν είναι το μόνο που μπορούν να βρουν.
Τα τελευταία χρόνια το αλατωρυχείο διαφημίζεται για τα οφέλη που έχει για την υγειά των επισκεπτών.
Η ατμόσφαιρα στα τούνελ λέγεται πως είναι εξαιρετική για όσους υποφέρουν από αναπνευστικά προβλήματα και οι επισκέπτες πλέον μπορούν να μείνουν σε ένα κέντρο ευεξίας που λειτουργεί ως θέρετρο. Το αλατωρυχείο Wieliczka είναι από τα παλαιότερα αλατωρυχεία του κόσμου και το 1978, η UNESCO αποφάσισε να το συμπεριλάβει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
e-daily
