Οι «Nachthexen», όπως έμειναν γνωστές λόγω του τρόμου που είχαν προκαλέσει στους ναζί, ήταν ένα πρωτοπόρο τμήμα γυναικών της αεροπορίας του Κόκκινου στρατού. Σχηματίστηκε από εθελόντριες νεαρές γυναίκες μετά από την έγκριση του Στάλιν. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι σε κανένα άλλο κράτος εκείνης της εποχής δεν επιτρεπόταν σε γυναίκες να κυβερνούν αεροσκάφη καθώς θεωρούνταν αποκλειστικά αντρικό προνόμιο.

Το 1942, οι μαχήτριες γυναίκες αεροπόροι είχαν ήδη συγκροτήσει, έπειτα από σύντομη εκπαίδευση, το «46ο Σύνταγμα Εθνοφρουράς», το οποίο αποτέλεσε και τη μοναδική στον κόσμο αεροπορική γυναικεία μονάδα βομβαρδιστικών νυχτερινών αποστολών. Τα γυναικεία σμήνη 586, 587, 588, πετούσαν ελαφρά καταδρομικά Yakovlev Yak-1, ελαφρά βομβαρδιστικά και τα Polikarpov – Po-2, με νυχτερινή παραλλαγή. Οι άνδρες του σώματος βρισκόντουσαν σε υποστηρικτικές θέσεις, ως ασυρματιστές και σπανιότερα ως πολυβολητές.

Τα τρία νυχτερινά σμήνη, έμειναν γνωστά για τις ιδιαίτερα χαμηλές πτήσεις τους, την ταχύτητα της επίθεσής τους και την μεγάλη αποτελεσματικότητα τους. Η αποτελεσματικότητα των σμηνών ήταν τέτοια που υπολογίζεται ότι, από το 1942 έως το 1945, πραγματοποίησαν 24.000 αποστολές, έριξαν 23.000 τόνους βομβών, ενώ υπήρξαν το πιο παρασημοφορημένο σώμα γυναικών του Κόκκινου Στρατού. Ανάμεσα σε περίπου 80 γυναίκες πιλότους, 30 παρασημοφορήθηκαν με το ανώτατο μετάλλιο του «ήρωα της ΕΣΣΔ», ενώ 33 γυναίκες-πιλότοι έχασαν τη ζωή τους στη μάχη. Λόγω του μεγάλου βάρους των βομβών στα αεροσκάφη τους, αλλά και του χαμηλού υψόμετρου που πετούσαν, καμιά γυναίκα πιλότος δεν φορούσε αλεξίπτωτα. Η μαχήτρια που πραγματοποίησε τις περισσότερες αποστολές σε μια νύχτα ήταν η Yekaterina Ryabova, που πραγματοποίησε 18 αποστολές σε μια νύχτα, ενώ η Nadezhda Popova 16 αποστολές. Έως το τέλος του πολέμου, οι βετεράνοι του σμήνους είχαν στο ενεργητικό τους πάνω από 1000 πτήσεις η κάθε μία. Διοικητής του 46ου Αεροπορικού Συντάγματος Εθνοφρουράς ήταν η Ευδοκία Μπερσάνσκαγια, η μοναδική γυναίκα που τιμήθηκε με το παράσημο Σουβόροφ της τάξεως συνταγματάρχη. Το Σμήνος επιχειρούσε υπό τη διοίκησή της ως το τέλος πολέμου. Τέλος, οι σύντροφοί τους στον Κόκκινο Στρατό τις αποκαλούσαν «οι αδελφές μας».

Την 9η Μάη, ημέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών, οι γυναίκες αυτές βρίσκονταν κοντά στο Βερολίνο. Εννέα γυναίκες – πιλότοι, τιμήθηκαν με τον τίτλο των Ηρωίδων της Σοβιετικής Ένωσης.

Βίντεο αλιευμένο από το ιστολόγιο της ομάδας Prolet Connect

Ορισμένες από τις πρωτοπόρες μαχήτριες

Yevdokia Bershanskaya: Επικεφαλής των τριών γυναικείων σμηνών. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του «ήρωα της ΕΣΣΔ», του «ήρωα της Ρωσίας» και του «ήρωα του Καζακστάν». Πέθανε το 1982 σε ηλικία 63 ετών

Yevgeniya Zhigulenko: Πρώτη διοικητής του νυχτερινού σμήνους. Σκοτώθηκε το 1942 και τιμήθηκε με το μετάλλιο του»ήρωα της ΕΣΣΔ».

Tatyana Makarova: Επικεφαλής του νυχτερινού σμήνους. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του»ήρωα της ΕΣΣΔ».

Nina Ul’yanenko: Πιλότος αεροσκάφους. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του»ήρωα της ΕΣΣΔ».

Vera Belik: Πιλότος αεροσκάφους. Ολοκλήρωσε 813 αποστολές, έως την κατάρριψη της στις 25 Αυγούστου 1944, πάνω από την Ανατολική Πρωσία.

Rufina Gasheva: Πιλότος του νυχτερινού σμήνους από το 1941. Έλαβε μέρος στη μάχη του Βερολίνου και έως το τέλος του πολέμου είχε ολοκληρώσει 848 αποστολές. Το αεροσκάφος της είχε καταρριφθεί δύο φορές το 1942 και το 1943. Την πρώτη φορά, η Gasheva περπάτησε έως τις σοβιετικές θέσεις και τη δεύτερη κρύφθηκε για αρκετές μέρες σε ένα ναρκοπέδιο. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη και έλαβε τα μετάλλια του «ήρωα της ΕΣΣΔ» και του «τάγματος του Λένιν». Πέθανε το 2012, σε ηλικία 90 ετών.

Polina Gelman: Εβραϊκής καταγωγής Ουκρανή, η Polina Gelman απορρίφθηκε πολλές φορές από τη σχολή πιλότων λόγω του κοντού της αναστήματος. Το 1942, έγινε δεκτή και σύντομα έδειξε το μεγάλο της ταλέντο ως πιλότος. Το 1942, προσχώρησε στο ΚΚΣΕ, μέλος του οποίου παρέμεινε έως το τέλος της ζωής της το 2005. Η Polina Gelman πραγματοποίησε 1003 αποστολές καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου και παρέμεινε στον Κόκκινο Στρατό έως το 1951, σε θέσεις συμβούλου και μεταφραστή. Υπηρέτησε και στην Κούβα, ως στρατιωτική σύμβουλος. Αποστρατεύθηκε, έχοντας λάβει το μετάλλιο του «ήρωα της ΕΣΣΔ» του «τάγματος του Λένιν» και δεκάδες άλλες διακρίσεις.

Natalya Meklin: Απόφοιτος της σχολής αεροπόρων σε ηλικία 17 ετών, η Natalya Meklin έλαβε τη θέση του επικεφαλής σμήνους σε ηλικία 19 ετών και εως τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ολοκλήρωσε 982 αποστολές, έχοντας μόνη της ρίξει 147 τόνους βομβών σε εχθρικές θέσεις. Από το 1945 τοποθετήθηκε στα μετόπισθεν, αναλαμβάνοντας ρόλο εκπαιδεύτριας. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του «ήρωα της ΕΣΣΔ» και του «τάγματος του Λένιν». Έφυγε από τη ζωή το 2005.

Nadezhda Popova: Υπήρξε μια από τις πρώτες γυναίκες πιλότους του Κόκκινου Στρατού, πραγματοποιώντας την πρώτη της πτήση το 1937, χωρίς συνοδό. Πολέμησε συνολικά τρία χρόνια από το 1942 έως το 1945. Στις 02 Αυγούστου 1942, το αεροπλάνο της ενεπλάκη σε αερομαχία με δύο γερμανικά μαχητικά και καταρρίφθηκε. Η Popova πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση και μερικές μέρες συνάντησε ένα μηχανοκίνητο κομβόι που μετέφερε τραυματίες. Εκεί γνώρισε τον σύζυγό της, πιλότο Semyon Kharlamov, που διάβαζε το «Ο ήρεμος Ντον». Αργότερα, συμμετέχει στην αποστολή ανακούφισης του Νοβοροσίσκ. Το διπλάνο της Polikarpov προσγειώθηκε μετά την αποστολή γεμάτο τρύπες από σφαίρες, ενώ τρύπες είχε ο χάρτης και το κράνος της. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του «ήρωα της ΕΣΣΔ», του «τάγματος του Λένιν», το χρυσό αστέρι για εξαιρετικές υπηρεσίες και τρεις φορές με το μετάλλιο του κόκκινου άστρου. Πέθανε το 2013.

Yevgeniya Rudneva: Μια από τις πιο ικανές πιλότους του νυχτερινού σμήνους, η Rudneva εκτός από πιλότος υπήρξε και μέλος του Ινστιτούτου Γεωδαισίας και Αστρονομίας της ΕΣΣΔ και επικεφαλής του «Τμήματος ηλιακής παρακολούθησης». Οργανώθηκε το 1943 στο ΚΚΣΕ, έχοντας ήδη υπηρετήσει ένα έτος στο «νυχτερινό σμήνος». Το αεροσκάφος της καταρρίφθηκε από βολές αντιαεροπορικού πολυβόλου Flak, στις 09 Απριλίου 1944, ενώ πραγματοποιούσε την 645η της αποστολή. Στην αποστολή σκοτώθηκε και η πυροβολητής Panna Prokofyeva. Στο πρώτο της γράμμα στον καθηγητή της Sergey Blazhko (επικεφαλής του τμήματος Αστρομετρίας στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας), η Rudneva έγραφε: «Την πρώτη βόμβα που έριξα στους Γερμανούς, την έριξα για να τους εκδικηθώ που βομβάρδισαν το τμήμα Μαθηματικών και Μηχανικής του Πανεπιστημίου μας.»