Δεν υπάρχει πιο πολυτελές και διάσημο καζίνο στον κόσμο από το καζίνο του Μόντε Κάρλο στο Μονακό. Το εντυπωσιακό καζίνο έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες του Τζέιμς Μποντ και είναι κατά πάσα πιθανότητα το πιο εμβληματικό ξενοδοχείο του πριγκιπάτου.
“Έμεινα έκπληκτος από την πλούσια εσωτερική διακόσμηση και με υποδέχτηκε ο ήχος από τις ηλεκτρικές σκούπες, καθώς το προσωπικό καθάριζε τα τραπέζια. Εκείνη την στιγμή κατάλαβα πόσο προνομιούχος ήμουν, που μπορούσα να δω από κοντά αυτόν τον ιδιωτικό χώρο με τους κώδικες και τις ιδιαιτερότητές του”, είχε γράψει ο φωτογράφος.
Το καζίνο του Μόντε Κάρλο σε στυλ “Belle Epoque” βρίσκεται στο κεντρικό σημείο του Μονακό, του μικρού πριγκιπάτου στην Γαλλική Ριβιέρα.
Στα αριστερά του καζίνο είναι το Café de Paris, ένα δημοφιλές σημείο για καφέ.
Στα δεξιά είναι το Hôtel de Paris του Μόντε Κάρλο, ένα περίτεχνο ξενοδοχείο, που άνοιξε τον ίδιο χρόνο με το καζίνο και θεωρείται το καλύτερο του Μονακό.
Μόλις το καζίνο ανοίξει τις πόρτες τους στις 2 το μεσημέρι, μπορούμε να δούμε το προσωπικό να μετακινεί τις Φεράρι, τις Ρολς Ρόις και τις Μπέντλεϊ. Αυτός είναι ο Ρόλαντ Σεκότι, επικεφαλής του πάρκινγκ και θυρωρός, ο οποίος εργάζεται στο καζίνο 25 χρόνια.
Εδώ, η Σαμπίν Λοράντ, ποζάρει στην υποδοχή, στην οποία εργάζεται τα τελευταία 10 χρόνια, πουλώντας εισιτήρια των 10 ευρώ.
Το καζίνο υποδέχεται χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο. Τα σορτσάκια και οι σαγιονάρες δεν επιτρέπονται και μετά τις 8 το βράδυ, οι άντρες πρέπει να φορούν σακάκι στα ιδιωτικά δωμάτια τυχερών παιχνιδιών.
Το καζίνο του Μοντε Κάρλο έχει συσχετιστεί με τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ. Λέγεται, ότι η αρχιτεκτονική του καζίνο ενέπνευσε τον Ίαν Φλέμινγκ να γράψει το “Casino Royale.”
Εδώ, οι μπάρμεν Ντάμιεν Ντελέμπρα και Συλβάιν Πάστορετ ποζάρουν μπροστά από το μπαρ τους στα ιδιωτικά δωμάτια του Salle Blanche.
Η Σαντάλ Ντουόμ εργάζεται στο καζίνο 25 χρόνια και είναι υπεύθυνη για τον καθαρισμό των κουλοχέρηδων.
Ο διευθυντής της αίθουσας του καζίνο, Έρικ Φέρρις, εργάζεται στο καζίνο 35 χρόνια και εποπτεύει όλους τους εργαζόμενους στην αίθουσα του καζίνο.
Τα περισσότερα δωμάτια στο καζίνο είναι προσβάσιμα στο κοινό, αλλά μερικά είναι αποκλειστικά για τους γνωστούς πελάτες. Ο Σερτζ Καμπαίλα εργάζεται στο καζίνο 22 χρόνια, φυλάσσοντας την είσοδο των ιδιωτικών δωματίων.
Οι ταμπέλες ενημερώνουν τους παίκτες για τα κατώτερα στοιχήματα. Ενώ το καζίνο αποτελεί μια μεγάλη πηγή εσόδων για το Μονακό, οι κάτοικοί του απαγορεύεται να παίξουν εκεί.
Ο Γκαγιάρ απαγορευόταν να φωτογραφήσει το δωμάτιο συναλλάγματος του καζίνο, αλλά παρακολουθούσε, καθώς γέμιζαν τις βαλίτσες με μάρκες και μεταλλικές πλάκες. Η πιο ακριβή είχε αξία 276.000 δολάρια.
Το καζίνο έχει 36.000 τράπουλες, τις οποίες διατηρεί σε ένα δωμάτιο με θερμοκρασία 20 βαθμών. Ο Γκίλμπερτ Λουτσιάνο εργάζεται στο καζίνο 33 χρόνια και είναι υπεύθυνος για τις τράπουλες και τα αποθέματα του καζίνο.
Κάθε χώρος του καζίνο, ιδιωτικός ή δημόσιος, είναι διακοσμημένος με πίνακες ζωγραφικής, γλυπτά και χρυσές λεπτομέρειες. Ακόμα και το μπαρ είναι ένα έργο τέχνης.
Το καζίνο προσφέρει μια ποικιλία από Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά παιχνίδια, όπως ρουλέτα και μπλακ τζακ. Όπως σε κάθε άλλο καζίνο, υπάρχουν σειρές από κουλοχέρηδες.
Εκτός από το καζίνο, στον χώρο υπάρχει ένα θέατρο και διάφορα εστιατόρια. Ο σεφ Thierry Saez-Manzanares εργάζεται στο Train Bleu, ένα ιταλικό εστιατόριο κοντά στην είσοδο του ξενοδοχείου.
Ο Ερικ Μπέτσο εργάζεται στο καζίνο πάνω από 2 δεκαετίες και φροντίζει τους πελάτες, παίζοντας μπακαρά.
Εδώ, ένας κρουπιέρης στήνει τις πλάκες, αξίας μέχρι και 274.000 δολαρίων. Στην ρουλέτα οι τεχνικοί ελέγχουν την στάθμη και την ισορροπία των τροχών. Ακόμα και τα ζάρια ελέγχονται καθημερινά.
Το καζίνο απασχολεί επτά τεχνίτες, συμπεριλαμβανομένου ενός ξυλουργός και ενός ειδικού στις ταπετσαρίες, οι οποίοι κατασκευάζουν και διατηρούν τα τραπέζια των τυχερών παιχνιδών.
Όταν οι επισκέπτες είναι έτοιμοι να εξαργυρώσουν, μπορούν να ανταλλάξουν τις μάρκες τους με τον βοηθό ταμία, Γκρέγκορι Φρανσουά, ο οποίος ποζάρει εδώ στην Salle des Ameriques.
Όταν δεν υπάρχει μεγάλη κίνηση, οι παρκαδόροι μπορούν να ξεκουραστούν σε ένα μικρό δωμάτιο που ονομάζεται “το νεκροτομείο.” Σύμφωνα με τον Γκαγιάρ, σε αυτό το δωμάτιο κάποτε φυλάσσονταν τα πτώματα εκείνων, που είχαν χάσει όλη την περιουσία τους και από την απελπισία τους αυτοκτονούσαν αμέσως με ένα πιστόλι, ενώ κάθονταν ακόμη στο τραπέζι.
Αυτόν τον καιρό, το καζίνο είναι γεμάτο περισσότερο με τουρίστες που θέλουν να θαυμάσουν το εσωτερικό του, παρά με σοβαρούς παίκτες.
