Σκεπτόμενος «αγγλικά», όπως λέει ο καθηγητής Κ. Γουργουλιάνης, συγκρίνει τις δυο χώρες και προτείνει την υιοθέτηση κάποιων βρετανικών πρακτικών. Πού λέει όχι.
Ελεύθερη δραστηριότητα για όλους σε ανοιχτούς χώρους, χωρίς περιορισμούς και με χρήση μάσκας όπου υπάρχει συγχρωτισμός, τεστ μόνο για όσους έχουν συμπτώματα, συχνός έλεγχος και στοχευμένη ιχνηλάτηση στις ευπαθείς ομάδες. Παρεμβάσεις σαν τις παραπάνω πρέπει να περιλαμβάνει ο οδικός χάρτης για τη μετάβαση στην επόμενη μέρα της πανδημίας, σύμφωνα με τον καθηγητή Πνευμονολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Κωνσταντίνο Γουργουλιάνη.
Μιλώντας στο iatronet.gr, προτείνει την υιοθέτηση μέτρων και πρακτικών του Ηνωμένου Βασιλείου, που όπως λέει, έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με την Ελλάδα, εξαιρώντας, ωστόσο, το τολμηρό μέτρο της κατάργησης καραντίνας για τους θετικούς στον ιό, που ανακοίνωσε ο Μπόρις Τζόνσον, προκαλώντας αίσθηση σε παγκόσμιο επίπεδο.
Ο ίδιος εντοπίζει τη βασική διαφορά στον μεγάλο αριθμό ανεμβολίαστων προχωρημένης ηλικίας που δεν τιμά τη χώρα μας, όπως λέει, και τονίζει την επιτακτική ανάγκη να εξαντληθεί κάθε προσπάθεια να πειστούν, έστω οι περίπου 75.000 ανεμβολίαστοι άνω των 80 ετών.
Η σύγκριση με την Αγγλία
«Με την Αγγλία έχουμε κάποιες διαφορές αλλά και αρκετές ομοιότητες. Αυτοί έχουν μεγαλύτερα ποσοστά εμβολιαστικής κάλυψης του γενικού πληθυσμού, αλλά όχι πολύ μακριά από τα δικά μας, ενώ εμείς είμαστε καλύτερα στην 3η δόση, στην οποία εκεί υπάρχει μια μικρή υστέρηση», σημειώνει και προσθέτει: «Εδώ έχουμε πολύ ευνοϊκότερες καιρικές συνθήκες. Είχαμε λίγες μέρες χειμώνα ενώ αυτοί ήταν κλεισμένοι μέσα. Από την άλλη, στην Αγγλία το πανδημικό κύμα της Όμικρον προηγήθηκε κατά τρεις εβδομάδες και μπορεί να μας δείξει τη δική μας επόμενη μέρα. Άρα, κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε ως μοντέλο την Αγγλία, λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις διαφορές, αλλά και τη σημερινή εικόνα στα νοσοκομεία μας».
Μετά τη σχεδόν καθολική επικράτηση της παραλλαγής Όμικρον, παρατηρεί πως στα νοσοκομεία νοσηλεύονται κυρίως άνθρωποι τρίτης ηλικίας με συννοσηρότητες, ανεμβολίαστοι ή εμβολιασμένοι που δεν μπορούν να κάνουν ανοσολογική απάντηση και μερικοί νέοι, ανεμβολίαστοι. «Με την Όμικρον έχουμε να κάνουμε με μια νόσο που αφορά κυρίως το ανώτερο αναπνευστικό, η οποία σε μερικούς ανθρώπους μεγάλης ηλικίας και με επιβαρυμένη υγεία κάνει ό,τι είναι να κάνει σχετικά πρώιμα», αναφέρει. Με βάση και τις σχετικές οδηγίες που δόθηκαν από την αρχή από τον CDC, προτείνει τη διατήρηση της καραντίνας των πέντε ημερών για τα θετικά κρούσματα και της εξόδου την 6η μέρα με αρνητικό τεστ. «Θεωρώ ότι είναι πολύ πρώιμο να πάμε σε κατάργηση, όπως οι Άγγλοι», λέει.
Τι προτείνει
Σκεπτόμενος «αγγλικά», όπως λέει, και με βάση τη σημερινή πραγματικότητα, καταθέτει ένα πλέγμα ιδεών που θα μας οδηγήσουν στην επόμενη μέρα, αυτή της συμβίωσης με τον ιό, η οποία δεν θα είναι ανώδυνη, καθώς θα εξακολουθήσει να απαιτεί την αντιμετώπιση πολλών ασθενών. Η φιλοσοφία των παρεμβάσεων που προτείνει συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο: προστασία των ηλικιωμένων, τεστ στους συμπτωματικούς, «απελευθέρωση» ανοικτών χώρων.
Ως πρώτη προτεραιότητα θέτει τον εμβολιασμό των μεγάλων ανθρώπων, με κάθε πρόσφορο μέσο, και κυρίως των άνω των 80. «Δεν μας τιμά ότι έχουμε ακόμα ανεμβολίαστους 12%-13% των ανθρώπων πάνω από 80 ετών. Αν υπολογίσουμε ότι έχουμε περίπου 600.000 σε αυτή την ηλικία, οι ανεμβολίαστοι υπολογίζονται σε περίπου 75.000, είναι πολλοί», επισημαίνει. Υποστηρίζει πως «ο 60άρης ή 65άρης που δεν έχει εμβολιαστεί μέχρι σήμερα δεν θα το κάνει τώρα, είναι ξεροκέφαλος», για να προσθέσει: «Τον 80άρη όμως μπορεί να μην τον βρήκαμε. Μπορεί να μην έχει πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Πρέπει να κάνουμε κάτι, να πάμε στα σπίτια και να τους εμβολιάσουμε. Να τους πείσουμε ότι αλλιώς θα ταλαιπωρηθούν και οι ίδιοι και το σύστημα. Ας φτιάξουμε τις υποδομές».
Στην ίδια λογική, αυτή που έχει ως στόχο την προστασία των μεγάλων ηλικιών και των ευάλωτων, ζητά να ενταχθεί και η πολιτική των διαγνωστικών ελέγχων. Στους νεότερους χωρίς συνοδά προβλήματα, προτείνει τη διενέργεια rapid ή PCR test μόνο για όσους έχουν συμπτώματα.
«Εγώ κάνω τεστ πριν πάω στη μάνα μου που είναι 94 ετών, για να είναι ασφαλής. Σε αυτή την κατηγορία πρέπει να επικεντρώσουμε τον έλεγχο του περιβάλλοντος του καθενός, γιατί αυτός είναι ο στόχος τώρα», λέει και συμπληρώνει: «Για τους νεότερους, που δεν γεμίζουν τα νοσοκομεία και είναι εμβολιασμένοι ή είναι πιο ανθεκτικοί, ας κάνουμε τον έλεγχο σε αυτούς που νοσούν, με συνταγογράφηση, όπως κάνουμε για άλλες παθήσεις. Πρέπει να τελειώσει αυτό που γίνεται τώρα, που κάποιος χωρίς συμπτώματα κάνει και ένα rapid test για επιβεβαίωση. Αυτό είναι η εξέλιξη του πράγματος, αυτό βλέπω να γίνεται στη συνέχεια».
Απελευθέρωση ανοικτών χώρων για όλους
Ο κ. Γουργουλιάνης εντοπίζει λογικές αντιφάσεις σε ό,τι αφορά ορισμένους περιορισμούς που ισχύουν σε ανοιχτούς χώρους και όχι στους κλειστούς, και ζητά απελευθέρωση των ανοικτών χώρων για όλους -εμβολιασμένους και μη- χωρίς την υποχρέωση χρήσης μάσκας όπου δεν υπάρχει συγχρωτισμός.
«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος μπορεί να είναι όρθιος χωρίς μάσκα στο μπαρ και να διασκεδάζει ο ένας πάνω στον άλλον, ενώ δεν μπορεί να είναι χωρίς μάσκα και να περπατήσει σε έναν πεζόδρομο ή στο πάρκο. Πήγα σε μια εκδήλωση στην Αθήνα, σε εσωτερικό χώρο, και ήμασταν χίλια άτομα, φυσικά με μάσκα, ενώ υπάρχουν περιορισμοί στο να πάω στο γήπεδο να δω έναν αγώνα σε ανοικτό χώρο», επισημαίνει, ενώ παρατηρεί και το παράδοξο των αποκριάτικων εκδηλώσεων, που θα μπορούν να γίνονται χωρίς έλεγχο και χωρίς μάσκα σε εσωτερικούς χώρους, αλλά όχι στον δρόμο, με μάσκα αν υπάρχει συγχρωτισμός.
Καταλήγοντας, ο κ. Γουργουλιάνης υποστηρίζει ότι καθώς διανύουμε τη φάση που οδηγεί στην εκτόνωση του παρόντος κύματος, και υπό την αίρεση της αβεβαιότητας για το επόμενο, πρέπει να προετοιμάσουμε το σύστημα υγείας, να το βγάλουμε από την επικέντρωση σε μία νόσο και να το προετοιμάσουμε για την ενδημική φάση της νόσου, που αναμένεται και τα επόμενα χρόνια να αντιμετωπίσει αρκετούς ασθενείς.
