Όλα ξεκίνησαν από την προσάραξη ενός τουρκικού πλοίου στις βραχονησίδες – Η Τουρκία αξιοποίησε την πρόκληση των δημοσιογράφων της Hurriyet για να διεκδικήσει ελληνικό έδαφος – Οι μοιραίες στιγμές πριν σκοτωθούν οι Βλαχάκος, Γιαλοψός, Καραθανάσης – Τι είπαν οι σύζυγοί τους
«Η κρίση των Ιμίων» αποτέλεσε την έναρξη, από μέρους του τουρκικού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου, της λεγόμενης πολιτικής των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, η εξέλιξη της οποίας εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια μέσω της αμφισβήτησης της κυριαρχίας δεκάδων ελληνικών νησιών, νησίδων και βραχονησίδων.
Στην ελληνική αντίδραση στη συγκεκριμένη επεκτατική τουρκική πολιτική, θα πρέπει να αναζητηθούν και οι ρίζες της ενίσχυσης του οπλοστασίου των Ενόπλων Δυνάμεων με τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα των αρχών της δεκαετίας του 2000 όπως και της πρόσφατης επένδυσης στην Άμυνα – στο πλαίσιο της οποίας ξεχωρίζουν οι προμήθειες των Rafale και των Belharra, εσχάτως των F-35 αλλά και της αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων υπό την σκιά της εξ ανατολάς απειλής.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Ήταν στις 25 Δεκεμβρίου του 1995 όταν το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσαράζει σε αβαθή ύδατα κοντά στην Ανατολική Ίμια, εκπέμποντας σήμα κινδύνου, ωστόσο ο πλοίαρχος δεν δέχεται βοήθεια από το Λιμενικό, υποστηρίζοντας ότι βρισκόταν σε τουρκική περιοχή. Μία ημέρα μετά το Λιμεναρχείο Καλύμνου ενημερώνει το ελληνικό ΥΠΕΞ και εκείνο γνωστοποιεί στο τουρκικό ότι εάν δεν υπάρξει παρέμβαση ρυμουλκού, το πλοίο κινδυνεύει.
Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, στις 27 Δεκεμβρίου, αναφέρει ότι η διάσωση του πλοίου δεν σχετίζεται με τις βραχονησίδες στο Αιγαίο, για τις οποίες, όπως τονίζεται, η Άγκυρα έχει μεγάλο θέμα. Τελικά, στις 28 Δεκεμβρίου, δύο ελληνικά ρυμουλκά προχωρούν στην αποκόλληση του τουρκικού φορτηγού και το οδηγούν στο Κιουλούκ.
Εκείνη, την ημέρα, τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος συντρίβεται στα ελληνικά χωρικά ύδατα, στην Λέσβο, ύστερα από εμπλοκή με ελληνικά μαχητικά. Ο πιλότος του διασώζεται.
Στις 29 Δεκεμβρίου, το τουρκικό ΥΠΕΞ, υποστηρίζει επισήμως ότι τα Ίμια είναι καταχωρημένα στο κτηματολόγιο Μουγκλά του νομού Μπουντρούμ και ανήκουν στην Τουρκία. Η απάντηση από το ελληνικό ΥΠΕΞ έρχεται με καθυστέρηση, 11 ημέρες μετά, απορρίπτοντας τις τουρκικές αξιώσεις.
Η Αθήνα αντιδρά με ρηματική διακοίνωση στην οποία γίνεται επίκληση των ιταλοτουρκικών συμφωνιών, του 1932 και της συνθήκης ειρήνης των Παρισίων του 1947, βάσει των οποίων η Ίμια είναι ελληνική. Παράλληλα ο Έλληνας πρεσβευτής στην Άγκυρα προβαίνει σε διάβημα στο τουρκικό υπουργείο εξωτερικών. Από την πλευρά τους οι Τούρκοι του επιδίδουν ρηματική διακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι οι βραχονησίδες Ίμια είναι τουρκικές.
Ο τότε Δήμαρχος Καλύμνου, Δημήτρης Διακομιχάλης συνοδευόμενος από τον αστυνομικό διευθυντή Καλύμνου Γ. Ριόλα και δύο κατοίκους του νησιού, αποβιβάζονται στις 25 Ιανουαρίου 1996 στη Μικρή Ίμια, υψώνοντας την ελληνική σημαία.
Η έπαρση της ελληνικής σημαίας γίνεται το κατεξοχήν θέμα στον τουρκικό Τύπο και δυο μέρες μετά Τούρκοι δημοσιογράφοι της Hurriyet αγνοώντας την κλιμάκωση των ημερών καταφθάνουν με ελικόπτερο στα Ίμια, υψώνοντας την τουρκική σημαία σε ελληνικό έδαφος. Την επιχείρηση καταγράφουν σε κάμερα και την προβάλουν σε δίκτυο.
Την επομένη, στις 28 του μήνα περιπολικό του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού υποστέλλει την τουρκική σημαία και το ίδιο βράδυ βατραχάνθρωποι των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων αποβιβάζονται στη βραχονησίδα, προς φύλαξη της ελληνικής σημαίας.
