Τα βλέμματα, τα λόγια, οι κινήσεις των φοιτητών, των καθηγητών, του προσωπικού χθες στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έδειχναν πως δεν είχαν πραγματικά συνειδητοποιήσει τι συνέβη. «Δεν μπορούσαμε να εκλογικεύσουμε την τραγωδία από το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών. Κανείς μας δεν ήταν σίγουρος ποιος φοιτητής θα λείψει από το αμφιθέατρο, ποιος είναι τραυματίας, εάν κάποιος φίλος ή γνωστός είναι αγνοούμενος», ανέφερε στην «Κ» στέλεχος του εμβληματικού ιδρύματος. Δύσκολο να περιγράψεις την παγωμένη αίσθηση της τραγωδίας που έχει ένας συμφοιτητής, ένας φίλος, ένας καθηγητής που αναλογίζεται την απώλεια ενός νέου που ξεκινάει τις σπουδές του με όνειρα. Μέχρι χθες ο αριθμός για τους νεκρούς φοιτητές του ιδρύματος δηλωνόταν ατύπως ότι είχε φθάσει τους έντεκα. Και η ταυτοποίηση των σορών δεν έχει ολοκληρωθεί…
«Τα παιδιά μας»
«Χάθηκαν τόσο άδικα και ξαφνικά. Τα παιδιά μας, που δεν χωράει ο νους ότι δεν θα βρεθούν ξανά ανάμεσά μας. Η ζωή στο ΑΠΘ “πάγωσε” στο λεπτό της μοιραίας σύγκρουσης», ανέφερε ο πρύτανης του ιδρύματος κ. Νίκος Παπαϊωάννου. Η νομική, η αρχιτεκτονική, το φυσικό, το παιδαγωγικό, το οικονομικό, το χημικό ήταν μεταξύ των τμημάτων του Αριστοτελείου που έχασαν φοιτητή ή φοιτητές τους. «Καλό παράδεισο στα παιδιά μας. Συλλυπητήρια και κουράγιο στις οικογένειες και στους δικούς τους ανθρώπους. Καλή ανάρρωση στους τραυματίες», ανέφερε το μήνυμα των πρυτανικών αρχών.
Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Κωβαίος, αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας του ΑΠΘ, οι φοιτητές του ιδρύματος που έχασαν τη ζωή τους σπούδαζαν στην οδοντιατρική, τη νομική, τη στρατιωτική ιατρική, στους αγρονόμους, στη γεωπονική (δύο), στο παιδαγωγικό, το φαρμακευτικό, στην αρχιτεκτονική και στο φυσικό. Επίσης υπήρχε ένας αγνοούμενος φοιτητής, για τον οποίον το ίδρυμα δεν ήθελε να δώσει στοιχεία για ευνόητους λόγους. Μεταξύ αυτών και δύο παιδιά καθηγητών του ιδρύματος.
Στο ίδρυμα χθες δεν έγιναν ουσιαστικά μαθήματα. Από την πλευρά τους, φοιτητικοί σύλλογοι τμημάτων του ΑΠΘ ανέφεραν ότι «τώρα τα δάκρυα στερεύουν και μεγαλώνει η οργή. Οργή γιατί όλοι μας έχουμε πάρει αυτό το τρένο, γιατί στη θέση τους θα μπορούσε να ήταν ο καθένας μας, γιατί με τους νεκρούς, τους τραυματίες, τους αγνοούμενους έχουμε μοιραστεί τα ίδια έδρανα, τα ίδια όνειρα, τα ίδια άγχη, πολλές όμορφες και δύσκολες στιγμές. Οργή γιατί είναι δεκάδες οι μητέρες σαν τις δικές μας που δεν έλαβαν απάντηση στο μήνυμα “όταν φτάσεις, στείλε”. Οργή γιατί δεν μπορούμε άλλο να ανεχόμαστε ότι το κέρδος θα είναι πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να βρεθούμε όλοι στον δρόμο, να γίνουμε η φωνή των νεκρών».
Στήριξη στις οικογένειες
Σύμφωνα με τον κ. Παπαϊωάννου, «το Αριστοτέλειο θα υποστηρίξει με κάθε δυνατό τρόπο –ηθικά και πρακτικά– τις οικογένειες των θυμάτων, που υπήρξαν μέλη και της δικής μας οικογένειας. Και θα σταθεί επίσης, όπως οφείλει ένα δημόσιο πανεπιστήμιο, αρωγός στην πολιτεία, με συγκεκριμένες προτάσεις και έργα, ώστε το ανθρώπινο λάθος να μην είναι ποτέ ξανά ικανό να αποβεί μοιραίο. Οι ψυχολόγοι του Κέντρου Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης του πανεπιστημίου μας, καθώς και η ειδική επιστημονική ομάδα της Γ΄ Ψυχιατρικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ είναι στη διάθεση κάθε μέλους της πανεπιστημιακής κοινότητας για να βοηθήσουν στη διαχείριση του σοκ που όλους μας έχει καταβάλει». Τέλος, θα ανεγερθεί μνημείο μέσα στο ΑΠΘ στη μνήμη των φοιτητών που χάθηκαν.
